II CZ 611/13

Sygn. akt II Cz 611/13 POSTANOWIENIE Dnia 30 sierpnia 2013 r. Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze Wydział II Cywilny Odwoławczy w składzie następującym: Przewodniczący: SSO J. Kwapiszewska/spr./ Sędziowie: SSO A. Izydorczyk SSO B. Kostaś po rozpoznaniu w dniu 30 sierpnia 2013 r. w Jeleniej Górze na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku wierzyciela (...) w W. przeciwko dłużnikowi A. S. o nadanie bankowemu tytułowi egzekucyjnemu sądowej klauzuli wykonalności na skutek zażalenia dłużnika na postanowienie Sądu Rejonowego w Lubaniu VI Zamiejscowego Wydziału Cywilnego z siedzibą we Lwówku Śląskim z dnia 8 lipca 2013 r., sygn. akt VI Co 499/13 p o s t a n a w i a: zażalenie oddalić. UZASADNIENIE Sąd Rejonowy w Lubaniu VI Zamiejscowy Wydział Cywilny z siedzibą we Lwówku Śląskim postanowieniem z dnia 8 lipca 2013 r. utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie referendarza sądowego z dnia 8 marca 2013 r., zgodnie z którym nadana została sądowa klauzula wykonalności bankowemu tytułowi egzekucyjnemu nr (...) wystawionemu w dniu 23 lutego 2013 r. przez (...) w W. na rzecz tego Banku przeciwko dłużnikowi A. S. na łączną kwotę 4.144,92 zł – z ograniczeniem odpowiedzialności dłużnika do kwoty 11.065,26 zł (pkt. I) i oddalono wniosek wierzyciela o nadanie klauzuli wykonalności wymienionemu tytułowi w zakresie dalszych odsetek (pkt. II). Sąd Rejonowy, powołując się na treść art. 786 2 k.p.c. uznał, że załączony do wniosku bankowy tytuł egzekucyjny w zakresie roszczeń określonych w pkt. I zaskarżonego postanowienia odpowiadał wymogom art. 96 ust. 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Prawo bankowe (tekst jedn. w: Dz.U. z 2002 r., Nr 72, poz. 665 ze zm. – zwanej dalej: „pr. bankowym”), a wierzyciel stosownie do art. 97 ust. 1 pr. bankowego dołączył oświadczenie dłużnika o poddaniu się egzekucji. Odnosząc się zaś do zarzutów skarżącego, Sąd wskazał, że w postępowaniu klauzulowym brak jest podstaw do badania wysokości zobowiązania, w tym zaliczania wpłat dokonanych przez dłużnika, a właściwą drogą dla rozstrzygnięcia tej kwestii jest proces wywołany powództwem przeciwegzekucyjnym. Z rozstrzygnięciem tym nie zgodził się dłużnik. W uzasadnieniu zażalenia wyjaśnił, że z tytułu przedmiotowego zadłużenia dokonuje regularnych wpłat, realizując w ten sposób porozumienie zawarte z wierzycielem w grudniu 2012 r. Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Zażalenie pozbawione było uzasadnionych podstaw. Podstawą zażalenia przewidzianego w art. 795 k.p.c. może być naruszenie przepisów stanowiących podstawę egzekucji sądowej oraz samo postępowanie klauzulowe. Takich zarzutów skarżący nie podniósł, kwestionując jedynie zasadność wynikającego z bankowego tytułu egzekucyjnego roszczenia. W postępowaniu klauzulowym natomiast Sąd nie rozstrzyga merytorycznie o istocie sprawy, lecz stwierdza, że wystawiony przez bank tytuł egzekucyjny może stanowić podstawę wszczęcia egzekucji ( art. 776 k.p.c. ). Przed nadaniem klauzuli wykonalności Sąd bada jedynie czy przedstawiony tytuł jest tytułem egzekucyjnym w rozumieniu art. 777 k.p.c. oraz czy nadaje się do wykonania w drodze egzekucji. W postępowaniu tym Sąd nie jest uprawniony do takiego merytorycznego badania treści bankowego tytułu egzekucyjnego, który sprowadzałby się w istocie do analizy istnienia i wysokości roszczenia, jego zasadności i wymagalności (tak: Sąd Najwyższy w uchwale z dnia 17 kwietnia 1985 r., III CZP 14/85, OSNC 1985 r., nr 12, poz. 192; w postanowieniu z dnia 5 września 1967 r., I CZ 20/67, OSPiKA 1968, nr 5, poz. 90). Tego nie uzasadnia nawet obecnie szeroki zakres kognicji sądu w postępowaniu klauzulowym, zakreślony przepisem art. 786 2 § 1 k.p.c. (tak też: SN w wyroku z dnia 29 czerwca 2006 r., IV CSK 24/06, Lex nr 196635). Merytoryczna kontrola bankowego tytułu egzekucyjnego mogłaby być dokonywana tylko w postępowaniu rozpoznawczym, zainicjowanym przez dłużnika na podstawie przepisu art. 840 k.p.c. czy art. 189 k.p.c. Skoro zatem zarzuty merytoryczne, kwestionujące istnienie roszczenia, nie mogą być przedmiotem badania w postępowaniu klauzulowym, to tym samym nie można ich było podnosić w zażaleniu na postanowienie w przedmiocie nadania klauzuli wykonalności. Nie mogły one tym samym podważyć trafności zaskarżonego orzeczenia. Mając powyższe na względzie, Sąd Okręgowy orzekł jak w sentencji postanowienia ( art. 385 w zw. z art. 397 § 2 i art. 13 § 2 k.p.c. ).