II CZ 61/10

Sygn. akt II CZ 61/10 
 
 
 
POSTANOWIENIE 
 
 
Dnia 17 września 2010 r. 
Sąd Najwyższy w składzie: 
 
SSN Barbara Myszka (przewodniczący, sprawozdawca) 
SSN Wojciech Katner 
SSN Grzegorz Misiurek 
 
w sprawie z powództwa Wspólnoty Mieszkaniowej w Ł. przy ul. A., Wspólnoty 
Mieszkaniowej w Ł. przy ul. B. i Wspólnoty Mieszkaniowej w Ł. przy ul. C. 
przeciwko J. K., T. B. i B. B. 
o stwierdzenie nieważności umowy darowizny, 
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 17 września 2010 r., 
zażaleń pozwanych T. B. i T. B. na postanowienie Sądu Okręgowego w Ł. 
z dnia 2 lutego 2010 r., sygn. akt III Ca (…), 
 
oddala zażalenia. 
 
Uzasadnienie 
 
Postanowieniem z dnia 2 lutego 2010 r. Sąd Okręgowy w Ł. uzupełnił co do 
kosztów procesu wyrok z dnia 11 stycznia 2010 r., którym na skutek apelacji pozwanych 
od wyroku Sądu Rejonowego w Ł. z dnia 18 marca 2009 r. zmienił zaskarżony wyrok i 
oddalił powództwo. Powołanym postanowieniem Sąd Okręgowy zasądził od powodów: 
Wspólnoty Mieszkaniowej przy ul. A. w Ł., Wspólnoty Mieszkaniowej przy ul. B. w Ł. i 
Wspólnoty Mieszkaniowej przy ul. C. w Ł. solidarnie na rzecz pozwanej J. K. kwotę 150 
zł oraz na rzecz pozwanych T. B. i T. B. solidarnie kwotę 150 zł tytułem zwrotu opłaty 
sądowej od apelacji. 
W uzasadnieniu Sąd Okręgowy stwierdził, że wniosek pozwanych o uzupełnienie 
wyroku z dnia 11 stycznia 2010 r. co do kosztów procesu jest w świetle art. 351 § 1 
k.p.c. uzasadniony, gdyż w wyroku w tym nie orzeczono o obowiązku zwrotu kosztów 
sądowych w postaci opłat od apelacji, które należą do kosztów niezbędnych do 

 
2 
celowego dochodzenia praw i celowej obrony w rozumieniu art. 98 § 1 k.p.c. i powinny 
być pozwanym zwrócone przez stronę powodową jako przegrywającą sprawę. Koszty te 
obejmowały dwie opłaty sądowe w kwotach po 150 zł, w tym jedną od apelacji 
wniesionej przez pozwaną J. K., a drugą od apelacji pozwanych T. B. i T. B., którzy 
wnieśli apelację w jednym piśmie podlegającą jednej opłacie. 
W zażaleniach na to postanowienie pozwani T. B. i T. B. postawili zarzut 
sprzeczności ustaleń z zebranym materiałem przez przyjęcie, że uiścili od apelacji tylko 
jedną opłatę w kwocie 150 zł, podczas gdy w rzeczywistości uiścili opłatę w łącznej 
wysokości 300 zł, co wynika z dowodów znajdujących się w aktach na kartach 188 i 247. 
W konkluzji żalący wnieśli o zmianę zaskarżonego postanowienia i zasądzenie od 
powodów solidarnie na rzecz każdego z nich kwot po 150 zł. 
Sąd Najwyższy zważył, co następuje: 
Zgodnie z art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w 
sprawach cywilnych (jedn. tekst: Dz. U. z 2010 r. Nr 90, poz. 594 ze zm.), pismo 
wnoszone przez kilka osób podlega jednej opłacie. Jeżeli jednak przedmiotem sprawy 
są roszczenia lub zobowiązania jednego rodzaju i oparte na jednakowej podstawie 
faktycznej i prawnej (współuczestnictwo formalne), każdy współuczestnik uiszcza opłatę 
oddzielnie, stosownie do swojego roszczenia lub zobowiązania. 
Przedmiotem niniejszej sprawy było żądanie stwierdzenia nieważności umowy 
darowizny udziałów we współwłasności nieruchomości, zawartej w dniu 11 lipca 2006 r. 
przez J. K. jako darczyńczynię z T. B. i T. B. jako obdarowanymi. Nie ulega zatem 
wątpliwości, że po stronie pozwanej zachodziło współuczestnictwo materialne w 
rozumieniu art. 72 § 1 pkt 1 k.p.c. W konsekwencji apelacja wniesiona przez pozwanych 
T. B. i T. B. w jednym piśmie podlegała jednej opłacie. 
Jak niewadliwie ustalił Sąd Okręgowy, pozwani T. B. i T. B. wnieśli wspólną 
apelację, którą opłacili kwotą 150 zł. Następnie, w dniu 12 maja 2009 r. wpłynęła do 
Sądu Rejonowego kolejna apelacja pozwanego T. B. sporządzona przez jego 
pełnomocnika w osobie adw. P. G., który z własnej inicjatywy opłacił ją kwotą 150 zł. 
Sąd Rejonowy potraktował tę apelację jako uzupełnienie wcześniej wniesionej 
i opłaconej już apelacji obu pozwanych. 
W dniu 29 października 2009 r. została uiszczona opłata w kwocie 150 zł, która 
stanowiła opłatę sądową od apelacji pozwanej J. K. O uiszczenie tej opłaty został 
wezwany adw. T. B., jako pełnomocnik procesowy pozwanej. 

 
3 
Ze względu na to, że pozwani T. B. i T. B. wnieśli apelację w jednym piśmie, a 
sporządzone przez adw. P. G. pismo nazwane apelacją stanowiło jedynie uzupełnienie 
wcześniej wniesionej i opłaconej apelacji, do niezbędnych kosztów procesu może być 
zaliczona tylko jedna opłata od apelacji w kwocie 150 zł. 
Z tych przyczyn Sąd Najwyższy na podstawie art. 39814 w związku z art. 3941 § 3 
k.p.c. oddalił zażalenia jako pozbawione uzasadnionych podstaw.