II Cz 585/14
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Okręgowy uchylił postanowienie Sądu Rejonowego o zasądzeniu kosztów postępowania w sprawie o zawezwanie do próby ugodowej, uznając, że nie było podstaw do ich przyznania.
Wniosek o zawezwanie do próby ugodowej został złożony przez K. J. wobec Fundacji (...) w B. na kwotę 287.196,00 zł. Fundacja odmówiła zawarcia ugody, wskazując na umorzenie wierzytelności przez potrącenie. Sąd Rejonowy zasądził od wnioskodawcy koszty postępowania w wysokości 7.217,00 zł z powodu niestawiennictwa jego pełnomocnika. Sąd Okręgowy uchylił to postanowienie, stwierdzając, że z protokołu nie wynikało żądanie zasądzenia kosztów przez przeciwnika, co było warunkiem koniecznym do ich przyznania.
Sprawa dotyczyła wniosku K. J. o zawezwanie Fundacji (...) w B. do próby ugodowej w sprawie wierzytelności z tytułu pożyczki w wysokości 287.196,00 zł. Fundacja odmówiła zawarcia ugody, podnosząc, że wierzytelność uległa umorzeniu wskutek potrącenia. Na posiedzeniu w dniu 23 stycznia 2014 r. stawił się jedynie pełnomocnik Fundacji, podczas gdy wnioskodawca i jego pełnomocnik nie pojawili się, mimo zawiadomienia. Sąd Rejonowy w Bydgoszczy, powołując się na art. 186 § 1 k.p.c., zasądził od wnioskodawcy na rzecz Fundacji kwotę 7.217,00 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania. Wnioskodawca złożył zażalenie, zarzucając Sądowi Rejonowemu naruszenie przepisów proceduralnych i rozporządzenia dotyczącego opłat za czynności radców prawnych, a także błędne przyjęcie, że przepis § 6 pkt 7 rozporządzenia ma zastosowanie w sprawie o zawezwanie do próby ugodowej. Sąd Okręgowy w Bydgoszczy uznał zażalenie za uzasadnione. Stwierdził, że protokół posiedzenia był sporządzony niestarannie i nie zawierał wniosku o przyznanie kosztów postępowania pojednawczego, co było warunkiem koniecznym do ich zasądzenia zgodnie z art. 186 § 1 k.p.c. Ponadto, Sąd Okręgowy uznał za wiarygodne twierdzenie pełnomocnika wnioskodawcy o uzyskaniu błędnej informacji telefonicznej w sekretariacie sądu, co skutkowało złożeniem wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie postanowienia. W konsekwencji, Sąd Okręgowy uchylił zaskarżone postanowienie Sądu Rejonowego na podstawie art. 386 § 1 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, sąd nie może zasądzić zwrotu kosztów postępowania, jeśli przeciwnik nie złożył wyraźnego żądania ich zasądzenia, nawet jeśli wzywający nie stawił się na posiedzenie.
Uzasadnienie
Zgodnie z art. 186 § 1 k.p.c., sąd na żądanie przeciwnika może włożyć na wzywającego obowiązek zwrotu kosztów. Brak takiego żądania w protokole rozprawy uniemożliwia zasądzenie kosztów.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
uchylenie postanowienia
Strona wygrywająca
K. J.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| K. J. | osoba_fizyczna | wnioskodawca |
| Fundacja (...) z siedzibą w B. | instytucja | uczestnik postępowania |
Przepisy (6)
Główne
k.p.c. art. 186 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 386 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 397 § § 2
Kodeks postępowania cywilnego
Pomocnicze
k.p.c. art. 233 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu art. 6 § pkt 7
Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu art. 10 § ust. 1 pkt 3
Argumenty
Skuteczne argumenty
Brak wyraźnego żądania zasądzenia kosztów przez przeciwnika w protokole rozprawy. Niestawiennictwo pełnomocnika wnioskodawcy było usprawiedliwione błędną informacją z sekretariatu sądu. Niestaranność sporządzenia protokołu i postanowienia przez Sąd Rejonowy.
Odrzucone argumenty
Wniosek o zawezwanie do próby ugodowej powinien być oddalony. Wniosek o sporządzenie uzasadnienia zaskarżonego postanowienia był spóźniony. Niedochowanie terminu było wynikiem braku staranności pełnomocnika.
Godne uwagi sformułowania
Sąd Okręgowy stwierdza, że protokół posiedzenia oraz postanowienie wydane w dniu 23 stycznia 2014 r. były sporządzone niestarannie. Zatem, niezależnie od zasadności zarzutów podniesionych w zażaleniu, zasługiwało ono na uwzględnienie.
Skład orzekający
Bogumił Goraj
przewodniczący-sprawozdawca
Janusz Kasnowski
sędzia
Wojciech Borodziuk
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących kosztów postępowania w sprawach o zawezwanie do próby ugodowej oraz wymogów formalnych protokołu rozprawy."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji procesowej i proceduralnej.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa pokazuje praktyczne aspekty postępowania cywilnego, w tym znaczenie formalnych wymogów i staranności procesowej, co jest istotne dla prawników praktyków.
“Koszty w sprawie o próbę ugodową: czy sąd może zasądzić je bez żądania strony?”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt II Cz 585/14 POSTANOWIENIE Dnia 27 listopada 2014 r. Sąd Okręgowy w Bydgoszczy II Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie następującym : Przewodniczący: SSO Bogumił Goraj (spr.) Sędziowie: SO Janusz Kasnowski SO Wojciech Borodziuk po rozpoznaniu w dniu 27 listopada 2014 r. w Bydgoszczy na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku K. J. z udziałem Fundacji (...) z siedzibą w B. o zawezwanie do próby ugodowej na skutek zażalenia wnioskodawcy od postanowienia Sądu Rejonowego w Bydgoszczy z dnia 23 stycznia 2014 r. sygn. akt I Co 246/13 postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie. Na oryginale właściwe podpisy II Cz 585/14 UZASADNIENIE K. J. złożył wniosek o zawezwanie do próby ugodowej wskazując, że posiada wobec strony przeciwnej Fundacji (...) w B. wierzytelność z tytułu pożyczki w wysokości 287.196,00 zł. Wezwany do próby ugodowej w odpowiedzi na wniosek oświadczył, że nie widzi możliwości zawarcia ugody, gdyż wierzytelność, którą wskazał wnioskodawca uległa umorzeniu wskutek potrącenia. Odpowiedź na wniosek wysłał do pełnomocnika wnioskodawcy w dniu 13 grudnia 2013. Na rozprawie w dniu 23 stycznia 2014 r. stawiła się pełnomocnik przeciwnika, a wnioskodawca oraz jego pełnomocnik nie stawili się, mimo zawiadomienia pełnomocnika o terminie posiedzenia. Na tym posiedzeniu Sąd Rejonowy wydał postanowienie, w którym zasądził od wzywającego do ugody na rzecz zawezwanego kwotę 7.217,00 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania. W uzasadnieniu postanowienia wskazał, że ani wnioskodawca, ani jego pełnomocnik nie stawili się na posiedzenie, a pełnomocnik zawezwanego, która stawiła się na posiedzenie, wniosła o zasądzenie zwrotu kosztów procesu. Dlatego Sąd Rejonowy powołując się na przepis art. 186 § 1 k.p.c. zasądził od wzywającego do zawarcia ugody na rzecz wezwanego kwotę 7.217,00 zł, na którą składa się 17,00 zł opłaty od pełnomocnictwa oraz wynagrodzenie pełnomocnika zawezwanego w wysokości 7.200,00 zł ustalone na podstawie § 6 pkt 7 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu . Zażalenie na to postanowienie złożył wzywający do zawarcia ugody, który domagał się jego uchylenia oraz zasądzenia kosztów postępowania zażaleniowego. Zarzucił Sądowi Rejonowemu naruszenie przepisów: - art. 186 § 1 k.p.c. w zw. z § 6 pkt 7 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu poprzez jego błędną wykładnię i przyjęcie, że przepis § 6 pkt 7 stosuje się w sprawie o zawezwanie do próby ugodowej; - § 10 ust. 1 pkt 3 powyższego rozporządzenia poprzez jego niezastosowanie; - art. 233 § 1 k.p.c. w zw. z art. 186 § 1 k.p.c. poprzez ich niewłaściwe zastosowanie i pominięcie okoliczności, iż przed dniem posiedzenia pojednawczego zawezwany oświadczył, że nie zawrze ugody. Zawezwany wniósł o odrzucenie zażalenia, a w przypadku nieuwzględnienia tego wniosku o jego oddalenie. Domagał się też zasądzenia zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego. Twierdził, że wniosek wzywającego do zawarcia ugody powinien być oddalony, a tym samym wniosek o sporządzenie uzasadnienia zaskarżonego postanowienia odrzucony, jako spóźniony. Zarzucił, iż niedochowanie terminu było wynikiem braku staranności pełnomocnika wzywającego do ugody. Wskazał także, iż usprawiedliwione niestawiennictwo pełnomocnika wzywającego do zawarcia ugody stanowi podstawę do przyznania przeciwnikowi kosztów postępowania. Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Zażalenie jest uzasadnione. Wezwany do zawarcia ugody zarzucił, iż przywrócenie terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie zaskarżonego postanowienia było bezzasadne, gdyż niezłożenie wniosku w terminie było wynikiem braku staranności pełnomocnika wzywającego, który nie zareagował nawet na wezwanie do zapłaty zasądzonych kosztów postępowania. W ocenie Sądu Okręgowego wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie zaskarżonego postanowienia był uzasadniony. Samo wezwanie do zapłaty wystosowane przez pełnomocnika strony przeciwnej nie uzasadnia twierdzenia, że pełnomocnik wzywającego do zawarcia ugody winien „z ostrożności złożyć wniosek o uzasadnienie postanowienia”. Po otrzymaniu wezwania złożył wniosek o doręczenie odpisu protokołu posiedzenia (k.44) oraz wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie postanowienia. Twierdzenie zawarte we wniosku o przywrócenie terminu, iż uzyskał błędną informację telefoniczną w sekretariacie jest wiarygodne. Sąd Okręgowy stwierdza, że protokół posiedzenia oraz postanowienie wydane w dniu 23 stycznia 2014 r. były sporządzone niestarannie. Sąd Rejonowy prostował nazwisko sędziego, który wydał zaskarżone postanowienie, a protokół posiedzenia nie zawiera wniosku o przyznanie kosztów postępowania pojednawczego. Tym samym twierdzenie pełnomocnika wnioskodawcy, iż uzyskał błędną informację w sekretariacie zasługuje na wiarę. W myśl przepisu art. 186 § 1 k.p.c. jeżeli wzywający nie stawi się na posiedzenie, sąd na żądanie przeciwnika włoży na niego obowiązek zwrotu kosztów wywołanych próbą ugodową. Zatem przesłankami przyznania zwrotu kosztów postępowania są niestawiennictwo wzywającego lub jego pełnomocnika oraz żądanie przeciwnika przyznania wynagrodzenia. Z protokołu rozprawy nie wynika, aby pełnomocnik wezwanego do zawarcia ugody złożył żądanie zasądzenia kosztów postępowania. Zatem, niezależnie od zasadności zarzutów podniesionych w zażaleniu, zasługiwało ono na uwzględnienie. Dlatego Sąd Okręgowy na podstawie przepisów art. 386 § 1 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. uchylił zaskarżone postanowienie Na oryginale właściwe podpisy
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI