II Cz 585 / 13

Sąd Okręgowy w Bydgoszczy rozpoznał zażalenie pozwanego L. S. na postanowienie Sądu Rejonowego w Inowrocławiu z dnia 22 stycznia 2013 r., które umorzyło postępowanie w sprawie z powództwa A. S. o ochronę naruszonego posiadania i oddaliło wniosek pozwanego o zwrot kosztów postępowania związanych ze stawiennictwem na rozprawę (koszty przejazdu i utracone zarobki). Sąd Rejonowy uzasadnił oddalenie wniosku tym, że stawiennictwo pozwanego na rozprawie nie było obowiązkowe, a zwrot kosztów przysługuje tylko w przypadku wezwania. Pozwany w zażaleniu domagał się zmiany postanowienia w części dotyczącej kosztów, powołując się na art. 98 § 2 kpc. Sąd Okręgowy, rozpoznając sprawę, stwierdził, że Sąd Rejonowy wadliwie posłużył się przepisami ustawy o kosztach sądowych, jednak jego orzeczenie odpowiada prawu. Sąd Okręgowy wyjaśnił, że art. 98 § 2 kpc pozwala na zaliczenie kosztów przejazdu i utraconego zarobku do niezbędnych kosztów procesu, ale podstawą do ich zwrotu są inne przepisy, uzależnione od wyniku postępowania lub zasad słuszności (art. 98 § 1 kpc, art. 100 kpc, art. 102 kpc). W tej konkretnej sprawie, sąd uznał, że zasady słuszności przemawiały za nieobciążaniem powódki kosztami. Powódka, matka pozwanego, cofnęła pozew po dowiedzeniu się, że pozwany zbył lokal mieszkalny, który był przedmiotem sporu. Sąd uznał, że cofnięcie pozwu nastąpiło z uzasadnionej przyczyny, a pozwany nie ponosi winy za wytoczenie powództwa. Dodatkowo, sąd wskazał, że gdyby pozwany wcześniej poinformował powódkę o zbyciu lokalu, mogłaby ona cofnąć pozew przed rozprawą, unikając tym samym kosztów. W związku z tym, Sąd Okręgowy oddalił zażalenie pozwanego jako nieuzasadnione na podstawie art. 385 kpc w zw. z art. 397 § 2 kpc.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający