II CZ 57/05

Sygn. akt II CZ 57/05 
 
 
POSTANOWIENIE 
 
Dnia 8 lipca 2005 r. 
Sąd Najwyższy w składzie: 
 
SSN Marek Sychowicz (przewodniczący) 
SSN Józef Frąckowiak 
SSN Jan Górowski (sprawozdawca) 
 
w sprawie z powództwa H. K., K. M., T. K., J. P., B. L. i M. S. 
przeciwko Skarbowi Państwa - Ministrowi Kultury i Gminie Ł. o zapłatę, po rozpoznaniu 
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 8 lipca 2005 r., zażalenia pozwanego 
Skarbu Państwa - Ministra Kultury na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 24 
lutego 2005 r., sygn. akt I ACa (…), 
 
oddala zażalenie. 
 
Uzasadnienie 
 
Postanowieniem z dnia 23 stycznia 2004 r. Sąd Okręgowy w Ł. odrzucił apelację 
Skarbu Państwa Ministra Kultury od wyroku tego sądu z dnia 5 grudnia 2003 r. 
podnosząc, że odpis wyroku z uzasadnieniem został doręczony pełnomocnikowi tego 
pozwanego w dniu 31 grudnia 2003 r., a więc termin do jej wniesienia upłynął dnia 14 
stycznia 2004 r., gdy tymczasem apelacja została wniesiona w dniu 19 stycznia 2004 r. 
Zażalenie na to postanowienie Sąd Apelacyjny oddalił postanowieniem z dnia 12 
maja 2004 r., przyjmując, że doręczenie wyroku z uzasadnieniem nastąpiło prawidłowo, 
na adres jednostki organizacyjnej Skarbu Państwa reprezentującej go w sprawie. 
Wniosek Skarbu Państwa Ministra Kultury o przywrócenie terminu do złożenia apelacji 
Sąd Okręgowy w Ł. oddalił postanowieniem z dnia 5 października 2004 r., którym także 
odrzucił ponownie wniesioną apelację. 
Zażalenie na postanowienie z dnia 5 października 2004 r. Sąd Apelacyjny oddalił 

 
2 
postanowieniem z dnia 23 grudnia 2004 r. Na postanowienie to Skarb Państwa Minister 
Kultury wniósł kasację, która została odrzucona postanowieniem Sądu Apelacyjnego z 
dnia 24 lutego 2005 r., którym także został odrzucony wniosek o wstrzymanie 
wykonalności wyroku. W uzasadnieniu podniósł, że skoro zaskarżone postanowienie nie 
dotyczyło ani odrzucenia pozwu, ani umorzenia postępowania i zostało wydane w 
wyniku rozpoznania zażalenia na postanowienie sądu pierwszej instancji, to kasacja na 
nie przysługuje oraz, że „w sprawie nie zapadł jeszcze wyrok sądu drugiej instancji 
podlegający wstrzymaniu jego wykonania". 
Apelację natomiast Gminy - drugiego pozwanej - od wyroku Sądu Okręgowego w 
Ł. z dnia 5 grudnia 2003 r. Sąd Apelacyjny oddalił wyrokiem z dnia 9 marca 2005 r. 
W zażaleniu na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 24 lutego 2005 r. Skarb 
Państwa Minister Kultury wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i rozpoznanie 
zarzutów kasacji. 
Sąd Najwyższy zważył, co następuje: 
Kasacja przysługuje tylko na postanowienia sądu drugiej instancji w przedmiocie 
umorzenia postępowania i odrzucenia pozwu. Trafnie więc Sąd Apelacyjny 
postanowieniem z dnia 24 lutego 2005 r. tę skargę odrzucił. Przy rozpoznaniu zażalenia 
wyłoniła się kwestia, czy Sąd Najwyższy mógł skontrolować trafność niezaskarżalnych 
postanowień, które nie podlegały zaskarżeniu w drodze zażalenia, a miały wpływ na 
rozpoznanie sprawy. Przyjmując, że w postępowaniu przed Sądem Najwyższym taka 
pośrednia kontrola jest dopuszczalna, to jednak do niej przeprowadzenia, poza 
wyjątkami nie wchodzącymi w sprawie w rachubę, wymagany jest wyraźny wniosek 
skarżącego w tej kwestii. Wniosek ten powinien wyraźnie wskazywać jakich tego rodzaju 
orzeczeń dotyczy. 
Wprawdzie w zażaleniu na postanowienie z dnia 5 października 2004 r. 
odrzucające apelację wniosek o pośrednią kontrolę postanowienia oddalającego 
wniosek o przywrócenie terminu był zawarty, nie mniej nie został on uwzględniony, 
skoro zażalenie to zostało oddalone postanowieniem z dnia 23 grudnia 2004 r. W 
zażaleniu natomiast rozpoznawanym przez Sąd Najwyższy brak wyraźnego wniosku 
skarżącego o taką pośrednią kontrolę postanowienia oddalającego wniosek o 
przywrócenie terminu (art. 380 k.p.c. w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c. i art. 39821 k.p.c.). 
Poza tym w ramach pośredniej kontroli można badać postanowienia, od których 
zażalenie nie przysługiwało, a mogły mieć wpływ na treść zaskarżonego postanowienia, 
ale sądu drugiej instancji. Tymczasem wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do 

 
3 
wniesienia apelacji rozstrzygał Sąd pierwszej instancji. 
Na marginesie można zauważyć, że to sam skarżący w piśmie z dnia 30 lipca 
1999 r. oznaczył jako adres strony pozwanej Skarbu Państwa Ministra Kultury i Sztuki - 
Centrum (…) ul. K. Ponadto pełnomocnik Skarbu Państwa wskazał już w piśmie z dnia 
14 marca 2002 ten adres, jako swój adres. Na niego był zawiadamiany zarówno Skarb 
Państwa, jak i pełnomocnik. Skarb Państwa skierował wniosek o doręczenie wyroku 
Sądu pierwszej instancji wraz z uzasadnieniem z prezentatą zawierającą również ten 
adres. 
W tym stanie rzeczy odpis wyroku z uzasadnieniem doręczony został prawidłowo, 
bo na wskazany przez stronę adres Ministerstwa Kultury Centrum (…),w dniu 31 grudnia 
2003 r. i od tej daty biegł termin do wniesienia apelacji. 
Przesłanie przesyłki na ten adres ze wskazaniem także imienia i nazwiska radcy 
prawnego, który go podał także jako swój adres, nie wywołuje negatywnych skutków dla 
takiego doręczenia. 
Z powyższych względów zażalenie uległo oddaleniu (art. 39814 k.p.c. w zw. z art. 
39821 k.p.c. i art. 3941 § 3 k.p.c. oraz art. 3 ustawy z dnia 22 grudnia 2004 r. o zmianie 
ustawy – kodeks postępowania cywilnego oraz ustawy - prawo o ustroju sądów 
powszechnych, Dz. U. z 2005 r. Nr 13, poz. 98).