II CZ 55/11

Sąd Najwyższy2011-08-25
SNRodzinneopieka nad dzieckiemŚrednianajwyższy
koszty postępowaniapostępowanie nieprocesowekoszty biegłegoart. 520 k.p.c.sprzeczność interesówopieka nad dzieckiemSąd Najwyższy

Sąd Najwyższy oddalił zażalenie wnioskodawcy na postanowienie sądu okręgowego dotyczące kosztów opinii biegłego, uznając, że przy sprzeczności interesów uczestników postępowania nieprocesowego, obciążenie wnioskodawcy całością kosztów było uzasadnione.

Wnioskodawca Tomasz B. zaskarżył postanowienie sądu okręgowego w części dotyczącej kosztów opinii psychologicznej, domagając się obciążenia uczestniczki częścią tych kosztów. Sąd Najwyższy rozważył zasady orzekania o kosztach w postępowaniu nieprocesowym, wskazując, że co do zasady każdy uczestnik ponosi koszty związane ze swoim udziałem w sprawie. W przypadku sprzeczności interesów, sąd może odstąpić od tej zasady. Ponieważ w tej sprawie interesy wnioskodawcy i uczestniczki były sprzeczne, sąd okręgowy prawidłowo obciążył wnioskodawcę całością kosztów opinii biegłego.

Sprawa dotyczyła zażalenia wnioskodawcy Tomasza B. na postanowienie Sądu Okręgowego z dnia 25 stycznia 2011 r., które określiło wysokość należności biegłej psycholog za wydanie opinii i wezwało wnioskodawcę do uiszczenia tej kwoty w terminie 7 dni tytułem kosztów opinii biegłego. Wnioskodawca zaskarżył postanowienie w części dotyczącej kwoty ponad 440,60 zł, zarzucając naruszenie art. 520 § 2 k.p.c. przez bezzasadne obciążenie go całością kosztów. Domagał się zmiany postanowienia poprzez obciążenie uczestniczki częścią kosztów oraz zasądzenia od niej kosztów postępowania zażaleniowego. Sąd Najwyższy, analizując zasady orzekania o kosztach w postępowaniu nieprocesowym (art. 520 k.p.c.), podkreślił, że każdy uczestnik co do zasady ponosi koszty związane ze swoim udziałem w sprawie. Sąd może odstąpić od tej zasady i orzec stosownie do § 2 lub § 3 art. 520 k.p.c., jeśli między uczestnikami zachodzi sprzeczność interesów i są oni w różnym stopniu zainteresowani wynikiem postępowania. W orzecznictwie przyjmuje się, że sprzeczność interesów nie występuje np. w sprawach o zniesienie współwłasności czy dział spadku, ale występuje w sprawach o zasiedzenie, ustanowienie służebności czy w niektórych sprawach rodzinnych, gdzie wnioskodawca oczekuje uwzględnienia wniosku, a uczestnik jego oddalenia. W przedmiotowej sprawie Sąd Najwyższy stwierdził, że wnioskodawca domagał się uwzględnienia wniosku, a uczestniczka jego oddalenia, co oznaczało sprzeczność interesów. W związku z tym, Sąd Okręgowy prawidłowo obciążył wnioskodawcę całością kosztów opinii biegłego powstałych w instancji odwoławczej, na podstawie art. 520 § 2 k.p.c. Zażalenie wnioskodawcy podlegało oddaleniu.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (1)

Odpowiedź sądu

W postępowaniu nieprocesowym, w przypadku sprzeczności interesów uczestników, sąd może obciążyć jednego z uczestników całością kosztów opinii biegłego, stosownie do reguł określonych w art. 520 § 2 lub 3 k.p.c.

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy wyjaśnił, że zgodnie z art. 520 k.p.c., każdy uczestnik co do zasady ponosi koszty związane ze swoim udziałem w sprawie. Jednakże, gdy między uczestnikami zachodzi sprzeczność interesów i są oni w różnym stopniu zainteresowani wynikiem postępowania, sąd może odstąpić od tej zasady i orzec inaczej. W analizowanej sprawie taka sprzeczność istniała, co uzasadniało obciążenie wnioskodawcy całością kosztów opinii biegłego.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

oddalenie zażalenia

Strona wygrywająca

Sąd Okręgowy (utrzymanie postanowienia w mocy)

Strony

NazwaTypRola
Tomasz B.osoba_fizycznawnioskodawca
Agnieszka M.osoba_fizycznauczestniczka
Alicja B.osoba_fizycznamałoletnia
Julia B.osoba_fizycznamałoletnia

Przepisy (6)

Główne

k.p.c. art. 520 § § 2

Kodeks postępowania cywilnego

W przypadku sprzeczności interesów uczestników postępowania nieprocesowego, sąd może obciążyć jednego z uczestników całością kosztów opinii biegłego.

Pomocnicze

k.p.c. art. 109

Kodeks postępowania cywilnego

k.p.c. art. 13 § § 2

Kodeks postępowania cywilnego

k.p.c. art. 385

Kodeks postępowania cywilnego

k.p.c. art. 394 § 1 § 3

Kodeks postępowania cywilnego

k.p.c. art. 398 § 21

Kodeks postępowania cywilnego

Argumenty

Skuteczne argumenty

W postępowaniu nieprocesowym, przy sprzeczności interesów uczestników, sąd może obciążyć jednego z nich całością kosztów opinii biegłego na podstawie art. 520 § 2 k.p.c.

Odrzucone argumenty

Wnioskodawca argumentował, że powinien być obciążony jedynie częścią kosztów opinii biegłego, a pozostała część powinna obciążać uczestniczkę.

Godne uwagi sformułowania

każdy uczestnik postępowania ponosi koszty związane ze swym udziałem w sprawie Co do zasady więc koszty poniesione przez uczestników, związane z ich udziałem w sprawie, odmiennie niż w procesie, nie podlegają wzajemnemu rozliczeniu miedzy uczestnikami poprzez ich zwrot. Dla ich zastosowania istotne jest stwierdzenie, czy między uczestnikami postępowania w danej sprawie zachodzi sprzeczność interesów i czy są oni w różnym stopniu zainteresowani w wyniku postępowania.

Skład orzekający

Henryk Pietrzkowski

przewodniczący

Iwona Koper

sprawozdawca

Dariusz Zawistowski

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Uzasadnienie sposobu rozliczania kosztów opinii biegłego w postępowaniu nieprocesowym, zwłaszcza w sytuacjach, gdy interesy stron są sprzeczne."

Ograniczenia: Dotyczy specyfiki postępowania nieprocesowego i zasad rozliczania kosztów według art. 520 k.p.c.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Orzeczenie wyjaśnia ważne zasady dotyczące kosztów w postępowaniu nieprocesowym, co jest istotne dla praktyków prawa rodzinnego i cywilnego, ale nie zawiera elementów zaskoczenia czy szerokiego zainteresowania publicznego.

Kto płaci za biegłego w sprawach rodzinnych? Sąd Najwyższy wyjaśnia zasady rozliczania kosztów przy sprzecznych interesach.

Dane finansowe

WPS: 786,52 PLN

koszty opinii biegłego: 786,52 PLN

Sektor

rodzinne

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Sygn. akt II CZ 55/11 
 
 
 
 
 
POSTANOWIENIE 
 
Dnia 25 sierpnia 2011 r. 
Sąd Najwyższy w składzie : 
 
SSN Henryk Pietrzkowski (przewodniczący) 
SSN Iwona Koper (sprawozdawca) 
SSN Dariusz Zawistowski 
 
 
w sprawie z wniosku Tomasza B. 
przy uczestnictwie Agnieszki M. 
o wydanie małoletnich Alicji i Julii B., 
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym  
w Izbie Cywilnej w dniu 25 sierpnia 2011 r., 
zażalenia wnioskodawcy  
na postanowienie Sądu Okręgowego  
z dnia 25 stycznia 2011 r.,  
 
 
oddala zażalenie. 
 
 
 
 
 
 
Uzasadnienie 

 
2 
 
Postanowieniem z dnia 25 stycznia 2011 r. Sąd Okręgowy w jego punkcie 1 
określił wysokość należności biegłej psycholog za wydanie opinii pisemnej oraz za 
stawiennictwo na rozprawie i wydanie opinii ustnej na kwotę 786,52 zł, a w punkcie 
2 wezwał wnioskodawcę do uiszczenia tej kwoty w terminie 7 dni tytułem kosztów 
opinii biegłego. 
Wnioskodawca 
Tomasz 
B. 
zaskarżył 
zażaleniem 
wskazane 
wyżej 
postanowienie w części dotyczącej punktu 2 w zakresie kwoty ponad 440,60 zł. 
Zarzucił naruszenie przepisu art. 520 § 2 k.p.c. zdanie pierwsze przez bezzasadne 
obciążenie go całością kosztów opinii biegłego. Skarżący wniósł o zmianę 
postanowienia 
w 
zaskarżonej 
części 
poprzez 
obciążenie 
wnioskodawcy 
obowiązkiem 
uiszczenia 
kwoty 
440,60 
zł, 
oraz 
obciążenie 
uczestniczki 
obowiązkiem uiszczenia kwoty 345,92 zł - w terminie 7 dni tytułem kosztów opinii 
biegłego, a także o zasądzenie od uczestniczki kosztów postępowania 
zażaleniowego, 
w 
tym 
kosztów 
zastępstwa 
procesowego 
według 
norm 
przepisanych. 
Sąd Najwyższy zważył, co następuje: 
Zasady orzekania o kosztach postępowania nieprocesowego określa art. 520 
k.p.c., zgodnie z którym każdy uczestnik postępowania ponosi koszty związane ze 
swym udziałem w sprawie. W myśl tego, uczestnika postępowania obciążają 
zarówno koszty czynności, której sam dokonał, jak i koszty czynności podjętej 
w  jego interesie, przez sąd, na jego wniosek lub z urzędu. Co do zasady więc 
koszty poniesione przez uczestników, związane z ich udziałem w sprawie, 
odmiennie niż w procesie, nie podlegają wzajemnemu rozliczeniu miedzy 
uczestnikami poprzez ich zwrot. Określona w art. 520 § 1 k.p.c. zasada nie doznaje 
wyjątków, gdy uczestnicy są w równym stopniu zainteresowani wynikiem 
postępowania lub chociaż nie są w równym stopniu zainteresowani, ich interesy są 
wspólne. W pozostałych wypadkach sąd może od tej zasady odstąpić i na żądanie 
uczestnika, albo z urzędu, jeżeli działa bez adwokata lub radcy prawnego (art. 109 
w związku z art. 13 § 2 k.p.c.) orzec stosownie do reguł określonych w art. 520 § 2 
lub 3 k.p.c. Dla ich zastosowania istotne jest stwierdzenie, czy między uczestnikami 

 
3 
postępowania w danej sprawie zachodzi sprzeczność interesów i czy są oni 
w różnym stopniu zainteresowani w wyniku postępowania. W orzecznictwie 
przyjmuje się, że sprzeczność interesów nie występuje między tymi uczestnikami 
(współwłaścicielami, 
spadkobiercami), 
którzy 
domagają 
się 
zniesienia 
współwłasności, działu spadku, podziału majątku wspólnego, stwierdzenia nabycia 
spadku, niezależnie od tego, jaki sposób dokonania podziału proponują i jakie 
wnioski składają w tym względzie. Różne udziały w spadku lub w sprawach 
o podział - we wspólności mogą natomiast wpływać na różny stopień 
zainteresowania w wyniku postępowania, o którym jest mowa w art. 520 § 2 k.p.c. 
W postępowaniu nieprocesowym interesy uczestników są sprzeczne np. 
w sprawach o stwierdzenie nabycia własności rzeczy przez zasiedzenie, 
o ustanowienie służebności albo w niektórych sprawach o ubezwłasnowolnienie lub 
z zakresu prawa rodzinnego; w sprawach tych powstaje wyraźna kontradykcja 
co do oczekiwanego wyniku sprawy, gdyż wnioskodawca oczekuje uwzględnienia 
wniosku, a będący w opozycji uczestnik jego oddalenia (por. orzeczenie Sądu 
Najwyższego z dnia 3 grudnia 1959 r., 2 CR 859/58, OSN 1961, nr 2, poz. 45, oraz 
postanowienie SN z dnia 19 listopada 2010 r., III CZ 46/10 dotychczas nie publ.). 
W przedmiotowej sprawie wnioskodawca domagał się uwzględnienia 
wniosku, zaś uczestniczka jego oddalenia. W apelacji uczestniczka domagała się 
zmiany postawienia uwzględniającego wniosek i jego oddalenia, zaś wnioskodawca 
oddalenia apelacji. Sąd Okręgowy zmienił postanowienie Sądu Rejonowego 
i wniosek oddalił, a w tym stanie rzeczy prawidłowo, przy uwzględnieniu istniejącej 
miedzy uczestnikami sprzeczności interesów, na podstawie art. 520 § 2 k.p.c., 
obciążył wnioskodawcę w całości powstałymi w instancji odwoławczej kosztami 
opinii biegłego. 
Z tych względów zażalenie wnioskodawcy podlegało oddaleniu (art. 385 
w związku z art. 3941 § 3 i art. 39821 k.p.c.). 
 
 
jz

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI