II Cz 543/15

Podsumowanie

Sąd Okręgowy oddalił zażalenie dłużników na postanowienie Sądu Rejonowego oddalające ich skargę na czynność komornika dotyczącą opisu i oszacowania nieruchomości.

Sąd Okręgowy w Kaliszu rozpoznał zażalenie dłużników P. i E. C. na postanowienie Sądu Rejonowego w Kępnie, które oddaliło ich skargę na czynność komornika polegającą na opisie i oszacowaniu nieruchomości. Sąd Okręgowy podzielił ustalenia i ocenę Sądu Rejonowego, uznając zarzuty zażalenia za nietrafne. Podkreślono, że wybór metody szacowania należy do rzeczoznawcy majątkowego, a skarżący nie wskazali okoliczności sprzeciwiających się zastosowanej metodzie porównawczej. Wycena objęła wszystkie składniki nieruchomości, a powoływanie się na starszą wycenę uznano za chybione.

Sąd Okręgowy w Kaliszu, II Wydział Cywilny Odwoławczy, rozpoznał sprawę z wniosku licznych wierzycieli przeciwko dłużnikom P. C. i E. C. w przedmiocie skargi na czynność komornika. Przedmiotem postępowania było zażalenie dłużników na postanowienie Sądu Rejonowego w Kępnie z dnia 18 marca 2015 r., które oddaliło ich skargę na czynność komornika sądowego w postaci opisu i oszacowania nieruchomości. Sąd Okręgowy, po rozpoznaniu sprawy na posiedzeniu niejawnym w dniu 26 sierpnia 2015 r., postanowił oddalić zażalenie dłużników. Uzasadnienie wskazuje, że Sąd Okręgowy w pełni podzielił ustalenia i ocenę Sądu Rejonowego. Tok rozumowania biegłego rzeczoznawcy majątkowego nie budził zastrzeżeń. Zarzuty podniesione w zażaleniu uznano za nietrafne i nieznajdujące oparcia w przepisach. Sąd podkreślił, że zgodnie z art. 154 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami, wybór właściwego podejścia oraz metody i techniki szacowania nieruchomości należy do rzeczoznawcy majątkowego, uwzględniając cel wyceny. Skarżący nie przedstawili żadnych okoliczności, które sprzeciwiałyby się zastosowaniu metody porównawczej. Ponadto, przedmiotem wyceny objęto wszystkie składniki zabudowanej nieruchomości dłużników. Sąd uznał za chybione powoływanie się przez skarżących na wycenę nieruchomości z 2009 r., wskazując na amortyzację jako czynnik dezaktualizujący taką wycenę. W konsekwencji, na podstawie art. 385 kpc w zw. z art. 397 § 2 i art. 13 § 2 kpc, Sąd Okręgowy oddalił zażalenie.

Zagadnienia prawne (2)

Rozstrzygnięcie

Strony

Przepisy (4)

Argumenty

Skład orzekający

Informacje dodatkowe

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt II Cz 543/15 POSTANOWIENIE Dnia 26 sierpnia 2015 r. Sąd Okręgowy w Kaliszu II Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie: Przewodniczący: SSO Wojciech Vogt Sędziowie: SSO Henryk Haak SSO Marian Raszewski- spr. po rozpoznaniu w dniu 26 sierpnia 2015 r. w Kaliszu na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku (...) Bank SA w W. , Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w K. , Naczelnika Urzędu Skarbowego w K. , K. N. M. i (...) (...) i Usługi (...) , Firma Budowlana (...) Sp.j. A. i M. K. , W. G. , B. W. , R. S. , J. Z. , M. S. , M. P. , K. L. , Bank (...) S.A. przeciwko P. C. , E. C. skarga na czynność komornika na skutek zażalenia dłużników P. C. i E. C. od postanowienia Sądu Rejonowego w Kępnie z dnia 18 marca 2015r. sygn. akt I Co 579/14 p o s t a n a w i a: oddalić zażalenie Sygn. akt II Cz 543/15 Dnia 26 sierpnia 2015 roku UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 18 marca 2015r. Sąd Rejonowy w Kępnie oddalił skargę dłużników P. i E. małż. C. na czynność Komornika Sądowego w postaci opisu i oszacowania nieruchomości. Oddalając zażalenie dłużników na powyższe postanowienie Sąd Okręgowy zważył , co następuje: Należy podzielić w całości ustalenia i oceny Sądu Rejonowego. Przedstawiony przez biegłego tok rozumowania nie budzi żadnych zastrzeżeń, czy to z punktu widzenia zasad logiki czy też zasad doświadczenia życiowego. Zarzuty zażalenia są nietrafne i nie znajdują oparcia w obowiązujących przepisach . stosownie do art. 154 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami ( Dz. U. Nr 261 poz.2603) wyboru właściwego podejścia oraz metody i techniki szacowania nieruchomości dokonuje rzeczoznawca majątkowy, uwzględniając w szczególności cel wyceny. Skarżący nie wskazują żadnych okoliczności, które sprzeciwiałyby się zastosowaniu przyjętej przez biegłego metody porównawczej. Natomiast wbrew ich twierdzeniom, przedmiotem wyceny objęto wszystkie składniki zabudowanej nieruchomości dłużników. Chybione jest powoływanie się na wycenę nieruchomości, która miała miejsce w 2009 r. chociażby ze względu na amortyzację. Należało więc zażalenie oddalić ( art. 385 kpc w zw. z art. 397§2 i 13§2 kpc ).