IV CZ 44/10

Sygn. akt IV CZ 44/10 
 
 
 
POSTANOWIENIE 
 
 
Dnia 24 czerwca 2010 r. 
Sąd Najwyższy w składzie: 
 
SSN Jan Górowski (przewodniczący) 
SSN Irena Gromska-Szuster 
SSN Zbigniew Kwaśniewski (sprawozdawca) 
 
w sprawie z wniosku Prokuratora Okręgowego w B. 
przy uczestnictwie A. P., E. P. i J. P. 
o ubezwłasnowolnienie, 
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 24 czerwca 2010 r., 
zażalenia uczestniczki postępowania A. P. 
na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 23 marca 2010 r., sygn. akt I ACa (…), 
 
odrzuca zażalenie w części zaskarżającej orzeczenie zawarte w punkcie 1 
(pierwszym) postanowienia, a w pozostałym zakresie oddala zażalenie. 
 
Uzasadnienie 
 
Postanowieniem z dnia 23 marca 2010 r. Sąd Apelacyjny oddalił wniosek o 
przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, a w konsekwencji uchybienia 
terminowi odrzucił skargę kasacyjną. 
W ocenie tego Sądu w sprawie nie zachodziły okoliczności uzasadniające 
uwzględnienie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, 
ponieważ nie zostało uprawdopodobnione, że niedokonanie tej czynności procesowej w 
odpowiednim czasie nastąpiło bez winy pełnomocnika strony skarżącej. 

 
2 
W tej sytuacji Sąd uznał, że skoro termin do wniesienia skargi kasacyjnej 
rozpoczął bieg 3 sierpnia 2009 r. i upłynął bezskutecznie w dniu 3 października 2009 r., 
to na podstawie art. 3986 § 2 k.p.c. spóźnioną skargę kasacyjną należało odrzucić. 
Postanowienie to zaskarżyła w całości uczestniczka postępowania A. P. i 
wnioskowała o jego uchylenie w całości i przyjęcie do rozpoznania złożonej skargi 
kasacyjnej. 
W uzasadnieniu zażalenia, sporządzonego przez kolejnego pełnomocnika 
procesowego z urzędu, pełnomocnik podniósł, że dopiero w dniu 26 października 
2009 r. otrzymał z ORA zawiadomienie o ustanowieniu go pełnomocnikiem. Nadto 
stwierdził, że ponawia argumenty zawarte we wniosku o przywrócenie terminu do 
złożenia skargi kasacyjnej z dnia 8 marca 2010 r., błędnie ocenione przez Sąd 
Apelacyjny. 
Sąd Najwyższy zważył, co następuje: 
Zażalenie do Sądu Najwyższego okazało się niedopuszczalne w części 
zaskarżającej postanowienie oddalające wniosek o przywrócenie terminu do złożenia 
skargi kasacyjnej (pkt 1 sentencji), ponieważ nie jest ono ani postanowieniem 
wymienionym w art. 3941 § 1 k.p.c., ani nie jest postanowieniem kończącym 
postępowanie w sprawie (art. 3941 § 2 k.p.c.). W tej sytuacji, jako niedopuszczalne, 
podlegało ono odrzuceniu na podstawie art. 373 k.p.c. w zw. z art. 39821 k.p.c. i art. 3941 
§ 3 k.p.c. 
Okoliczności usprawiedliwiające niedokonanie w terminie czynności procesowej 
(wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej) mogą być rozważane w 
ramach rozpoznawania wniosku o przywrócenie terminu, a nie przy rozpoznawaniu 
zażalenia na orzeczenie o odrzuceniu skargi kasacyjnej. Sąd Najwyższy rozpoznając 
zażalenie na postanowienie odrzucające skargę kasacyjną wniesioną po upływie 
wymaganego terminu, rozpoznaje również – ale tylko na wniosek strony złożony na 
podstawie art. 380 k.p.c. w zw. z art. 39821 k.p.c. i art. 3941 § 3 k.p.c. – postanowienie 
oddalające wniosek o przywrócenie tego terminu (postanowienia SN z dnia 27 lutego 
2001 r., V CZ 8/01, niepubl.; z dnia 4 września 2002 r., I CZ 105/02, niepubl.). 
W judykaturze ugruntowane jest stanowisko, że postanowienie sądu drugiej 
instancji, na które nie przysługuje zażalenie może być przedmiotem kontroli Sądu 
Najwyższego wyłącznie na podstawie art. 380 w zw. z art. 39821 k.p.c. (por. m.in. 
postanowienie SN z dnia 8 marca 2000 r., sygn. akt I CZ 259/99, publ. Biul. SN 2000, nr 
7, poz. 8; postanowienie SN z dnia 15 stycznia 2001 r.. sygn. akt II CZ 197/04, niepubl.; 

 
3 
postanowienie SN z dnia 21 listopada 2001 r., syn. akt I CZ 165/01, OSNC 2002, nr 7-8; 
postanowienie SN z dnia 23 września 2004 r., sygn. akt III CZ 71/04, niepubl.). 
Warunkiem przeprowadzenia stosownej kontroli – zgodnie z dyspozycją art. 380 k.p.c. – 
jest jednak zawarcie w zażaleniu wniosku o rozpoznanie tego postanowienia (por. 
postanowienie SN z dnia 23 września 2004 r., sygn. akt III CZ 71/04, niepubl.; 
postanowienie SN z dnia 3 marca 2005 r., sygn. akt II CZ 197/04, niepubl.). Wniosek 
taki, 
w 
przypadku 
środków 
zaskarżenia 
wnoszonych 
przez 
profesjonalnych 
pełnomocników, powinien być jednoznacznie sformułowany, gdyż nie ma podstaw do 
przypisywania im treści wprost w nich nie wyrażonych (por. postanowienie z dnia 4 
października 2006 r., sygn. akt I CZ 81/06, niepubl.; postanowienie z dnia 5 listopada 
2009 r., sygn. akt I CZ 55/09, niepubl.). Tymczasem w niniejszej sprawie strona żaląca 
wniosku takiego w zażaleniu nie złożyła. 
W konsekwencji powyższego, skoro skarga kasacyjna została wniesiona po 
upływie terminu określonego w art. 3985 § 1 k.p.c., przeto Sąd Apelacyjny trafnie ją 
odrzucił na podstawie art. 3986 § 2 k.p.c. 
Wobec powyższego zażalenie w części zaskarżającej odrzucenie skargi 
kasacyjnej (pkt 2 sentencji) podlegało oddaleniu na podstawie art. 39814 k.p.c. w zw. z 
art. 3941 § 3 k.p.c.