II CZ 53/14
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy odrzucił zażalenie pozwanych na postanowienie o odrzuceniu skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, z powodu naruszenia przymusu adwokacko-radcowskiego.
Sąd Rejonowy odrzucił skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia z powodu naruszenia art. 87(1) § 1 k.p.c. Pozwani wnieśli zażalenie, które zostało sporządzone osobiście. Sąd Najwyższy, powołując się na art. 87(1) § 1 k.p.c. nakazujący zastępstwo przez adwokatów lub radców prawnych przed Sądem Najwyższym, uznał zażalenie za niedopuszczalne z powodu nieusuwalnego braku formalnego i je odrzucił.
Sprawa dotyczyła skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego nakazu zapłaty wydanego przez Sąd Rejonowy w K. w postępowaniu upominawczym. Sąd Rejonowy w Ś. postanowieniem z dnia 17 października 2013 r. odrzucił tę skargę, wskazując na naruszenie przez skarżących (D. B. i J. B.) art. 87(1) § 1 Kodeksu postępowania cywilnego, który nakłada obowiązek zastępstwa procesowego przez adwokata lub radcę prawnego w postępowaniu przed Sądem Najwyższym. Pozwani zaskarżyli to postanowienie zażaleniem, które sporządzili osobiście. Sąd Najwyższy rozpoznał to zażalenie i na posiedzeniu niejawnym w dniu 8 października 2014 r. postanowił je odrzucić. Uzasadniając swoje stanowisko, Sąd Najwyższy podkreślił, że przymus adwokacko-radcowski obowiązuje w każdym postępowaniu przed Sądem Najwyższym, w tym również w postępowaniu zainicjowanym skargą o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia oraz w postępowaniu wywołanym wniesieniem zażalenia. Ponieważ zażalenie zostało złożone z naruszeniem tego przepisu, zostało ono zakwalifikowane jako niedopuszczalne. Sąd Najwyższy uznał ten brak za nieusuwalny, w związku z czym zażalenie podlegało odrzuceniu bez wzywania skarżących do jego uzupełnienia, zgodnie z przepisami k.p.c. dotyczącymi odrzucenia niedopuszczalnych środków zaskarżenia.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Tak, zażalenie wniesione osobiście przez strony w postępowaniu przed Sądem Najwyższym, zainicjowanym skargą o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, podlega odrzuceniu z powodu naruszenia przymusu adwokacko-radcowskiego.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy podkreślił, że art. 87(1) § 1 k.p.c. nakłada obowiązek zastępstwa przez adwokata lub radcę prawnego w postępowaniu przed Sądem Najwyższym, który dotyczy także czynności podejmowanych przed sądem niższej instancji w ramach postępowania przed SN. Naruszenie tego przepisu stanowi nieusuwalny brak formalny, skutkujący niedopuszczalnością zażalenia i jego odrzuceniem.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odrzucenie zażalenia
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| D. B. | osoba_fizyczna | skarżący |
| J. B. | osoba_fizyczna | skarżący |
| Spółdzielnia Mieszkaniowa "N." | spółka | powód |
Przepisy (7)
Główne
k.p.c. art. 87¹ § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
W postępowaniu przed Sądem Najwyższym obowiązuje zastępstwo stron przez adwokatów lub radców prawnych, co dotyczy także czynności procesowych związanych z postępowaniem przed Sądem Najwyższym, podejmowanych przed sądem niższej instancji.
k.p.c. art. 398⁶ § § 2
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 394¹ § § 3
Kodeks postępowania cywilnego
Pomocnicze
k.p.c. art. 130 § § 5
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 398⁶ § § 2 i 3
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 398²¹
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 391 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
w zw. z art. 394¹ § 3 k.p.c.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Naruszenie przez skarżących art. 87(1) § 1 k.p.c. poprzez osobiste wniesienie zażalenia przed Sądem Najwyższym.
Godne uwagi sformułowania
Ustanowiony w tym przepisie przymus adwokacko-radcowski dotyczy każdego postępowania przed Sądem Najwyższym Zażalenie złożone z naruszeniem art. 87¹ § 1 k.p.c. należy kwalifikować jako niedopuszczalne istniejące w tym zakresie uchybienie ma charakter nieusuwalny
Skład orzekający
Henryk Pietrzkowski
przewodniczący-sprawozdawca
Agnieszka Piotrowska
członek
Barbara Trębska
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Potwierdzenie konieczności stosowania przymusu adwokacko-radcowskiego przed Sądem Najwyższym, nawet w sprawach zainicjowanych skargą o stwierdzenie niezgodności z prawem."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznego trybu postępowania (skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem) i stosowania art. 87(1) k.p.c.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Orzeczenie dotyczy kwestii proceduralnej związanej z przymusem adwokacko-radcowskim, co jest ważne dla praktyków, ale nie zawiera przełomowych rozstrzygnięć merytorycznych.
“Osobiste zażalenie do Sądu Najwyższego? Uważaj na przymus prawniczy!”
Sektor
inne
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt II CZ 53/14 POSTANOWIENIE Dnia 8 października 2014 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Henryk Pietrzkowski (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Agnieszka Piotrowska SSA Barbara Trębska w sprawie ze skargi D. B. i J. B. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego nakazu zapłaty w postępowaniu upominawczym Sądu Rejonowego w K. z dnia 26 października 2004r., sygn. akt … 530/04, wydanego w sprawie z powództwa Spółdzielni Mieszkaniowej "N." w G. przeciwko D. B. i J. B. o zapłatę, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 8 października 2014 r., zażalenia pozwanych na postanowienie Sądu Rejonowego w Ś. z dnia 17 października 2013 r., sygn. akt … 530/04, odrzuca zażalenie. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 17 października 2013 r. Sąd Rejonowy w Ś. odrzucił skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia złożoną osobiście przez pozwanych D. B. i J. B., wskazując że skarga została wniesiona z naruszeniem art. 87 1 § 1 k.p.c. Postanowienie Sądu Rejonowego zostało zaskarżone przez pozwanych zażaleniem, które sporządzili osobiście. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zgodnie z art. 87 1 § 1 k.p.c. w postępowaniu przed Sądem Najwyższym obowiązuje zastępstwo stron przez adwokatów lub radców prawnych, i dotyczy ono także czynności procesowych związanych z postępowaniem przed Sądem Najwyższym, podejmowanych przed sądem niższej instancji. Ustanowiony w tym przepisie przymus adwokacko-radcowski dotyczy każdego postępowania przed Sądem Najwyższym, a więc także zainicjowanego skargą o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia sądowego oraz toczącego się w jego ramach postępowania wywołanego wniesieniem zażalenia (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 8 maja 2013 r., I CZ 19/13, nie publ. i z dnia 25 lipca 2013 r., II CZ 46/13, nie publ.). Zażalenie złożone z naruszeniem art. 87 1 § 1 k.p.c. należy kwalifikować jako niedopuszczalne, a istniejące w tym zakresie uchybienie ma charakter nieusuwalny, w związku z czym zażalenie dotknięte takim brakiem podlega odrzuceniu bez wzywania skarżącego do jego uzupełnienia (por. art. 130 § 5 k.p.c., art. 398 6 § 2 i 3 k.p.c., art. 398 21 k.p.c., art. 391 § 1 k.p.c. w zw. z art. 394 1 § 3 k.p.c.). Z tych względów na podstawie art. 398 6 § 2 k.p.c. w zw. z art. 394 1 § 3 k.p.c. zażalenie należało odrzucić.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI