II CZ 509/16

Sąd Okręgowy w Kaliszu, II Wydział Cywilny Odwoławczy, rozpoznał sprawę z wniosku Z. P. (1) z udziałem A. M. i Z. A. o stwierdzenie nabycia spadku po Z. P. (2). Przedmiotem postępowania było zażalenie uczestniczki A. M. na postanowienie Sądu Rejonowego w Kaliszu z dnia 9 lutego 2016 r., które stwierdziło swoją niewłaściwość miejscową i przekazało sprawę do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Zielonej Górze. Sąd Rejonowy oparł swoje rozstrzygnięcie na treści wniosku, zgodnie z którą ostatnim miejscem zamieszkania spadkodawcy była Z. , co na podstawie art. 628 k.p.c. czyniło wyłącznie właściwym Sąd Rejonowy w Zielonej Górze. Uczestniczka A. M. wniosła zażalenie, podnosząc, że spadkodawca posiadał stałe zameldowanie w K. , a Z. było jedynie miejscem jego śmierci. Twierdziła również, że postępowanie poza K. będzie dla niej uciążliwe ze względu na ograniczoną mobilność i niedosłuch, a także wskazała na toczące się w Sądzie Rejonowym w Kaliszu postępowanie dotyczące spadku po bracie spadkodawcy, gdzie znajdują się przydatne dokumenty. Sąd Okręgowy oddalił zażalenie. W uzasadnieniu podkreślono, że zgodnie z art. 628 k.p.c., wyłączną właściwość sądu spadku określa ostatnie miejsce zwykłego pobytu spadkodawcy. Sąd zdefiniował pojęcie miejsca zwykłego pobytu jako miejscowość, w której osoba przebywała przez pewien czas, stanowiącą główne centrum jej egzystencji, co odróżnia je od miejsca zameldowania czy śmierci. Sąd uznał, że twierdzenie wnioskodawcy o zamieszkiwaniu spadkodawcy w Z. jest zgodne z treścią wniosku i nie zostało podważone przez skarżącą. Fakt zameldowania w K. nie jest przesądzający, a argumenty o uciążliwości postępowania czy ekonomice procesowej nie mają wpływu na ustalenie właściwości miejscowej sądu spadku. W związku z tym, na podstawie art. 385 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. i 13 § 2 k.p.c., Sąd Okręgowy oddalił zażalenie.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający