II CZ 508/14

Sąd Okręgowy w SzczecinieSzczecin2014-05-19
SAOSCywilneprawo spadkoweŚredniaokręgowy
zachowekpostępowanie cywilnezawieszenie postępowaniaumorzenie postępowaniazażaleniesąd okręgowysąd rejonowykodeks postępowania cywilnego

Sąd Okręgowy oddalił zażalenie powodów na postanowienie o umorzeniu postępowania, uznając, że sąd pierwszej instancji prawidłowo zastosował przepis o umorzeniu postępowania zawieszonego na zgodny wniosek stron, gdy w ciągu roku nie złożono wniosku o jego podjęcie.

Powodowie zaskarżyli postanowienie Sądu Rejonowego o umorzeniu postępowania w sprawie o zachowek. Sąd Rejonowy umorzył postępowanie, ponieważ zostało ono zawieszone na zgodny wniosek stron, a w ciągu roku nie złożono wniosku o jego podjęcie. Pełnomocnik powodów zarzucił naruszenie przepisów, twierdząc, że postępowanie zostało zawieszone na skutek toczącego się innego postępowania, a nie na zgodny wniosek. Sąd Okręgowy uznał jednak, że podstawa zawieszenia była zgodnym wnioskiem stron i oddalił zażalenie.

Sąd Okręgowy w Szczecinie rozpoznał zażalenie powodów na postanowienie Sądu Rejonowego w Świnoujściu, które umorzyło postępowanie w sprawie o zachowek. Sąd Rejonowy umorzył postępowanie na podstawie art. 182 § 1 k.p.c., wskazując, że postępowanie zostało zawieszone na zgodny wniosek stron, a w ciągu roku od daty postanowienia o zawieszeniu nie złożono wniosku o jego podjęcie. Powodowie wnieśli zażalenie, zarzucając sądowi pierwszej instancji naruszenie przepisów, w tym błędne zastosowanie art. 182 § 1 k.p.c. Twierdzili, że postępowanie zostało zawieszone nie na zgodny wniosek, lecz z uwagi na toczące się inne postępowanie przed Sądem Okręgowym w Szczecinie. Sąd Okręgowy, analizując akta sprawy, stwierdził, że postanowienie o zawieszeniu postępowania z dnia 24 stycznia 2013 r. zostało wydane na zgodny wniosek stron, mimo że sąd pierwszej instancji wskazał w sentencji art. 178 k.p.c., a nie art. 177 § 1 pkt 1 k.p.c. Sąd Okręgowy podkreślił, że wniosek pozwanego o zawieszenie postępowania był uzasadniany toczącym się postępowaniem przed Sądem Okręgowym, a strona powodowa przychyliła się do tego wniosku. Wobec tego, że w ciągu roku od daty zawieszenia postępowania żadna ze stron nie złożyła wniosku o jego podjęcie, sąd pierwszej instancji zasadnie umorzył postępowanie. Sąd Okręgowy oddalił zażalenie powodów na podstawie art. 385 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Tak, sąd prawidłowo umorzył postępowanie.

Uzasadnienie

Sąd Okręgowy uznał, że Sąd Rejonowy prawidłowo zinterpretował podstawę zawieszenia postępowania jako zgodny wniosek stron, mimo wskazania w postanowieniu innego przepisu. Ponieważ w ciągu roku od zawieszenia nie złożono wniosku o podjęcie postępowania, jego umorzenie było uzasadnione na podstawie art. 182 § 1 k.p.c.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

oddalenie zażalenia

Strona wygrywająca

pozwany K. W.

Strony

NazwaTypRola
J. S.osoba_fizycznapowód
A. S. (1)osoba_fizycznapowód
K. Z.osoba_fizycznapowód
K. W.osoba_fizycznapozwany

Przepisy (5)

Główne

k.p.c. art. 182 § § 1

Kodeks postępowania cywilnego

Sąd umarza postępowanie zawieszone na zgodny wniosek stron, jeżeli wniosek o podjęcie postępowania nie został zgłoszony w ciągu roku od daty postanowienia o zawieszeniu.

k.p.c. art. 385

Kodeks postępowania cywilnego

Podstawa prawna oddalenia zażalenia przez Sąd Okręgowy.

k.p.c. art. 397 § § 2

Kodeks postępowania cywilnego

Podstawa prawna oddalenia zażalenia przez Sąd Okręgowy.

Pomocnicze

k.p.c. art. 178

Kodeks postępowania cywilnego

Wskazany przez Sąd Rejonowy jako podstawa zawieszenia, ale faktycznie postępowanie było zawieszone na zgodny wniosek stron.

k.p.c. art. 177 § § 1 pkt 1

Kodeks postępowania cywilnego

Podstawa, o którą strona powodowa wnioskowała, ale która nie została zastosowana przez Sąd Rejonowy jako faktyczna podstawa zawieszenia.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Postępowanie zostało zawieszone na zgodny wniosek stron. W ciągu roku od zawieszenia nie złożono wniosku o podjęcie postępowania. Umorzenie postępowania było zatem zgodne z art. 182 § 1 k.p.c.

Odrzucone argumenty

Postępowanie zostało zawieszone na skutek toczącego się innego postępowania, a nie na zgodny wniosek stron. Sąd Rejonowy błędnie zastosował art. 182 § 1 k.p.c. zamiast art. 177 § 1 pkt 1 k.p.c.

Godne uwagi sformułowania

rzeczywistą podstawą zawieszenia był zgodny wniosek stron w ciągu roku od daty zawieszenia postępowania żadna ze stron reprezentowana przez profesjonalnych pełnomocników nie złożyła wniosku o podjęcie postępowania, to podlegało ono umorzeniu

Skład orzekający

Dorota Gamrat – Kubeczak

przewodniczący

Violetta Osińska

członek

Sławomir Krajewski

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących zawieszenia i umorzenia postępowania cywilnego, w szczególności art. 182 § 1 k.p.c. w kontekście zgodnego wniosku stron i braku wniosku o podjęcie postępowania."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji procesowej, gdzie kluczowe jest ustalenie faktycznej podstawy zawieszenia postępowania.

Wartość merytoryczna

Ocena: 4/10

Sprawa dotyczy rutynowych kwestii proceduralnych związanych z zawieszeniem i umorzeniem postępowania, co jest typowe dla spraw cywilnych, ale może być mało interesujące dla szerszej publiczności.

Kiedy zawieszenie postępowania prowadzi do jego umorzenia? Kluczowa interpretacja przepisów KPC.

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Sygn. akt II Cz 508/14 POSTANOWIENIE Dnia 19 maja 2014 r. Sąd Okręgowy w Szczecinie II Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie następującym : Przewodniczący: SSO Dorota Gamrat – Kubeczak SO Violetta Osińska SO Sławomir Krajewski po rozpoznaniu 19 maja 2014 r. w S. na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa J. S. , A. S. (1) , K. Z. przeciwko K. W. o zachowek na skutek zażalenia powodów na postanowienie Sądu Rejonowego w Świnoujściu z dnia 29 stycznia 2014 r. ,sygn. akt I C 164/11 oddala zażalenie. Sygn. akt II Cz 508/14 UZASADNIENIE Zaskarżonym postanowieniem Sąd Rejonowy w Świnoujściu umorzył postępowanie w sprawie. W uzasadnieniu wskazał, iż postanowieniem z dnia 24 stycznia 2013 r. Sąd na podstawie art. 178 k.p.c. zawiesił postępowanie w sprawie. Po przytoczeniu treści art. 182 § 1 k.p.c. podkreślił, iż od dnia wydania postanowienia o zawieszeniu postępowania upłynął rok, a żadna ze stron nie wniosła o podjęcie postępowania. Zażalenie na powyższe postanowienie wywiódł pełnomocnik strony powodowej zaskarżając je w całości, orzeczeniu zarzucając naruszenie przepisu postępowania, które to miało wpływ na treść zaskarżonego orzeczenia, a to art. 182 § 1 k.p.c. poprzez jego zastosowanie i umorzenie niniejszego postępowania w sytuacji, gdy postępowanie przed Sądem Rejonowym w Świnoujściu nie zostało zawieszone na zgodny wniosek, a jedynie na skutek toczącego się przed Sądem Okręgowym w Szczecinie, I Wydziałem Cywilnym, sygn. akt I C 236/11 postępowania z powództwa A. S. (2) i E. S. przeciwko K. W. o zachowek. Wobec powyższego strona powodowa wniosła o uchylenie zaskarżonego orzeczenia i przekazanie sprawy Rejonowemu w Ś. do ponownego rozpoznania. W uzasadnieniu skarżący wskazał, iż w dniu 17 grudnia 2012 r. pozwany wniósł o zawieszenia postępowania toczącego się przed Sądem Rejonowym w Świnoujściu. Wniosek pozwanego uzasadniony był faktem, iż przed Sądem Okręgowym w Szczecinie prowadzone jest postępowanie o zachowek. Pismem z 22 stycznia 2013 r. strona powodowa przychyliła się do wniosku pozwanego o zawieszenie postępowania przed Sądem Rejonowym do czasu zakończenia postępowania przed Sądem Okręgowym w Szczecinie. Sąd Rejonowy w Świnoujściu zawiesił postępowanie w sprawie, błędnie -zdaniem strony powodowej -wskazując jako podstawę zawieszenia art. 178 k.p.c. a nie art. 177 § 1 k.p.c. Rzeczywistą przyczyną zawieszenia postępowania przed Sądem Rejonowym Świnoujściu był fakt toczącego się przed Sądem Okręgowym w Szczecinie, I Wydział Cywilnym, sygn. akt I C 236/11 postępowania z powództwa A. S. (2) i E. S. przeciwko K. W. o zachowek. Również z uzasadnienia w/w wniosku pozwanego wynikało i wynika, że intencją stron było i jest kontynuowanie niniejszego postępowania, ale po prawomocnym zakończeniu postępowania wiedzionego obecnie rzed Sądem Okręgowego Szczecinie. Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Zażalenie okazało się nieuzasadnione. Przepis art. 182 § 1 zd. 1 k.p.c. stanowi, iż sąd umarza postępowanie zawieszone na zgodny wniosek stron lub na wniosek spadkobiercy, jak również z przyczyn wskazanych w art. 177 § 1 pkt 5 i 6 , jeżeli wniosek o podjęcie postępowania nie został zgłoszony w ciągu roku od daty postanowienia o zawieszeniu . Jak wynika z akt przedmiotowej sprawy, postanowieniem z dnia 24 stycznia 2013 r. Sąd Rejonowy w Świnoujściu zawiesił postępowanie w sprawie na zgody wniosek stron wskazując w sentencji art. 178 k.p.c. , nie zaś jak podnosi strona skarżąca w oparciu o art. 177 § 1 pkt 1 k.p.c. tj. po przyjęciu przez Sąd, iż rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku toczącego się postępowania przed Sądem Okręgowym w Szczecinie, I Wydział Cywilnym, sygn. akt I C 236/11. Sąd Rejonowy wniosek pozwanego potraktował jako zgłoszony w trybie art. 178 k.p.c. na co wskazuje treść zobowiązania skierowanego do pełnomocnika powoda: czy w związku z wnioskiem pełnomocnika pozwanego o zawieszenie postępowania na zgodny wniosek stron, wyraża zgodę na zawieszenie postępowania (k. 271). W odpowiedzi na tak sformułowane zobowiązanie , strona powodowa przychyliła się do wniosku strony przeciwnej (k. 274-275) W treści postanowienia o zawieszeniu postępowania Sąd Rejonowy wskazał jako podstawę art. 178 k.p.c. i ta podstawa stanowiła rzeczywistą podstawę zawieszenia postępowania. Wynik postępowania toczącego się przed Sądem Okręgowym wskazany w uzasadnieniu wniosku o zawieszenie postępowania na zgodny wniosek stron nie był przedmiotem oceny Sądu Rejonowego i nie mógł w świetle obowiązujących reguł wykładni art. 177 § 1 pkt 1 k.p.c. stanowić podstawy zawieszenia postępowania. Podobnie Sąd Najwyższy w postanowieniu (...) (...) . W tych też okolicznościach zasadnym było konsekwentne stanowisko Sądu Rejonowego, iż rzeczywistą podstawą zawieszenia był zgodny wniosek stron. Skoro zatem w ciągu roku od daty zawieszenia postępowania żadna ze stron reprezentowana przez profesjonalnych pełnomocników nie złożyła wniosku o podjęcie postępowania, to podlegało ono umorzeniu. Mając powyższe na uwadze Sąd Okręgowy na podstawie art. art. 385 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 orzekł jak w sentencji.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI