II CZ 5/11

Sąd Najwyższy2011-05-06
SAOSCywilneochrona praw autorskichŚrednianajwyższy
prawa autorskiekoszty procesuzażalenieSąd NajwyższySąd Apelacyjnyprojekt architektonicznyroszczenie

Sąd Najwyższy odrzucił zażalenia stron na postanowienie o kosztach zawarte w wyroku Sądu Apelacyjnego, uznając je za bezzasadne lub niedopuszczalne.

Sprawa dotyczyła zażaleń na postanowienie o kosztach procesu zawarte w wyroku Sądu Apelacyjnego, który częściowo uwzględnił apelację pozwanych w sprawie o zapłatę i ochronę praw autorskich. Sąd Najwyższy odrzucił zażalenie powódki w części dotyczącej kosztów pierwszej instancji i wydatków, a w pozostałym zakresie oddalił je jako bezzasadne. Zażalenie pozwanych na koszty pierwszej instancji zostało odrzucone.

Sąd Najwyższy rozpoznał zażalenia powódki i pozwanych na postanowienie o kosztach zawarte w wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 30 czerwca 2010 r. Sąd Apelacyjny zasądził od powódki na rzecz pozwanych solidarnie kwotę 3 276 zł tytułem kosztów procesu, nakazał pobrać od powódki na rzecz Skarbu Państwa kwotę 4 607 zł tytułem wydatków, a w punkcie IV zasądził od powódki na rzecz pozwanych kwotę 21 030 zł tytułem kosztów postępowania apelacyjnego. Powódka wniosła zażalenie na rozstrzygnięcia zamieszczone w punktach I. 4., III i IV wyroku, a pozwani wnieśli zażalenie na rozstrzygnięcie zamieszczone w punkcie I. 4. wyroku. Sąd Najwyższy, powołując się na art. 3941 § 1 k.p.c., stwierdził, że zażalenie do Sądu Najwyższego w zakresie rozstrzygnięcia o kosztach postępowania przysługuje jedynie co do kosztów procesu, które nie były przedmiotem rozstrzygnięcia sądu pierwszej instancji. W związku z tym Sąd Najwyższy badał jedynie rozstrzygnięcie o kosztach za postępowanie odwoławcze. Stwierdzono, że rozstrzygnięcie Sądu Apelacyjnego w tym zakresie nie budzi zastrzeżeń. Zażalenie powódki dotyczące kosztów pierwszej instancji zostało odrzucone, a dotyczące kosztów drugiej instancji oddalone jako bezzasadne. Argumenty powódki dotyczące art. 102 k.p.c. uznano za nieprzekonujące. Zażalenie pozwanych na koszty pierwszej instancji zostało odrzucone.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Tak, ale tylko w zakresie kosztów, które nie były przedmiotem rozstrzygnięcia sądu pierwszej instancji.

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy powołał się na art. 3941 § 1 k.p.c., który ogranicza dopuszczalność zażalenia do Sądu Najwyższego w sprawach o koszty postępowania do sytuacji, gdy te koszty nie były rozstrzygane przez sąd pierwszej instancji.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

Odrzucenie i oddalenie zażaleń

Strony

NazwaTypRola
"C. Projekt" Spółka z ograniczoną odpowiedzialnościąspółkapowódka
Iwona K.osoba_fizycznapozwana
Zdzisław K.osoba_fizycznapozwany

Przepisy (8)

Główne

k.p.c. art. 394¹ § § 1

Kodeks postępowania cywilnego

Dopuszczalność zażalenia do Sądu Najwyższego w zakresie rozstrzygnięcia o kosztach postępowania.

Pomocnicze

k.p.c. art. 100

Kodeks postępowania cywilnego

Zasada proporcjonalnego rozdzielenia kosztów postępowania.

k.p.c. art. 102

Kodeks postępowania cywilnego

Możliwość odstąpienia od zasady obciążania kosztami strony przegrywającej w wypadkach szczególnie uzasadnionych.

k.p.c. art. 398¹⁴

Kodeks postępowania cywilnego

k.p.c. art. 398²¹

Kodeks postępowania cywilnego

k.p.c. art. 397 § § 2

Kodeks postępowania cywilnego

k.p.c. art. 373

Kodeks postępowania cywilnego

k.p.c. art. 370

Kodeks postępowania cywilnego

Argumenty

Odrzucone argumenty

Argumenty powódki dotyczące zastosowania art. 102 k.p.c. w celu odstąpienia od zasady proporcjonalnego rozdzielenia kosztów. Argumenty powódki dotyczące zwrotu wydatków i zasądzenia kosztów za postępowanie w drugiej instancji.

Godne uwagi sformułowania

zażalenie do Sądu Najwyższego w zakresie rozstrzygnięcia o kosztach postępowania przysługuje jedynie co do kosztów procesu, które nie były przedmiotem rozstrzygnięcia sądu pierwszej instancji brak jest podstaw do odstąpienia od zasady proporcjonalnego rozdzielenia kosztów postępowania

Skład orzekający

Krzysztof Pietrzykowski

przewodniczący-sprawozdawca

Wojciech Katner

członek

Katarzyna Tyczka-Rote

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących dopuszczalności zażaleń na postanowienia o kosztach do Sądu Najwyższego oraz stosowania art. 102 k.p.c."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznego stanu faktycznego i przepisów proceduralnych dotyczących zażaleń.

Wartość merytoryczna

Ocena: 4/10

Orzeczenie dotyczy kwestii proceduralnych związanych z kosztami postępowania, co jest istotne dla prawników, ale może być mniej interesujące dla szerszej publiczności.

Kiedy można zaskarżyć koszty procesu do Sądu Najwyższego? Wyjaśnia SN.

Dane finansowe

WPS: 300 000 PLN

Sektor

inne

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Sygn. akt II CZ 5/11 POSTANOWIENIE Dnia 6 maja 2011 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Krzysztof Pietrzykowski (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Wojciech Katner SSN Katarzyna Tyczka-Rote w sprawie z powództwa "C. Projekt" Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością przeciwko Iwonie K. i Zdzisławowi K. o zapłatę i ochronę praw autorskich, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 6 maja 2011 r., zażalenia strony powodowej i pozwanych na postanowienie o kosztach zawarte w wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 30 czerwca 2010 r., 1. odrzuca zażalenie powódki w części dotyczącej punktów I. 4 i III. zaskarżonego wyroku, a w pozostałym zakresie oddala zażalenie; 2. odrzuca zażalenie pozwanych. Uzasadnienie 2 Sąd Apelacyjny w punkcie I. 4. wyroku z dnia 30 czerwca 2010 r. zasądził od powódki na rzecz pozwanych solidarnie kwotę 3 276 zł tytułem kosztów procesu, w punkcie II nakazał pobrać od powódki na rzecz Skarbu Państwa kwotę 4 607 zł tytułem wydatków, a w punkcie IV zasądził od powódki na rzecz pozwanych kwotę 21 030 zł tytułem kosztów postępowania apelacyjnego. Powódka wniosła zażalenie na rozstrzygnięcia zamieszczone w punktach I. 4., III i IV wyroku, a pozwani wnieśli zażalenie na rozstrzygnięcie zamieszczone w punkcie I. 4. wyroku. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: W niniejszej sprawie, dotyczącej naruszenia praw autorskich do projektu architektonicznego, powódka domagała się zapłaty 300 000 zł. Sąd I instancji uwzględnił powództwo w całości i zasądził koszty postępowania. Sąd II instancji uwzględnił w części apelację pozwanych. Ocenił, że powódka wygrała w ok. 9% wartości podnoszonego roszczenia, natomiast przegrała w ok. 91%. Zgodnie z art. 100 k.p.c. w takim też stosunku rozdzielił koszty postępowania. Według art. 3941 § 1 k.p.c., zażalenie do Sądu Najwyższego w zakresie rozstrzygnięcia o kosztach postępowania przysługuje jedynie co do kosztów procesu, które nie były przedmiotem rozstrzygnięcia sądu pierwszej instancji (zob. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 21 kwietnia 2010 r., V CZ 219/10, z dnia 16 czerwca 2010 r., I CZ 30/10, z dnia 23 czerwca 2010 r., II CZ 7/10, z dnia 24 września 2010 r., IV CZ 60/10, z dnia 27 października 2010 r., V CZ 69/10 i z dnia 3 grudnia 2010 r., I CZ 122/10). Sąd Najwyższy bada zatem jedynie rozstrzygnięcie o kosztach za postępowanie odwoławcze (pkt IV sentencji wyroku). Powódka poniosła koszty w wysokości 5 670, a pozwani koszty w wysokości 23 670 zł. Zgodnie z przyjętą przez Sąd Apelacyjny regułą procentowego rozkładu kosztów, powódka powinna mieć zrekompensowane 9% poniesionych kosztów, a więc 510 zł, zaś pozwani – 91%, a więc 21 540 zł. Rozstrzygnięcie Sądu Apelacyjnego nie budzi zatem zastrzeżeń. Zażalenie powódki dotyczy trzech punktów wyroku Sądu Apelacyjnego. Po pierwsze, powódka żąda zmiany orzeczenia o kosztach postępowania 3 w pierwszej instancji. W tym zakresie zażalenie podlega odrzuceniu. Po drugie, powódka domaga się zwrotu wydatków (w związku z opinią biegłego) oraz zasądzenia kosztów za postępowanie w drugiej instancji. W tym zakresie zażalenie podlega oddaleniu jako bezzasadne. Wskazane przez powódkę argumenty w znacznej mierze odnoszą się do orzeczenia o kosztach przez sąd pierwszej instancji, a w tym zakresie, co zaznaczano, zażalenie podlega odrzuceniu. Poza tym powołany przez powódkę art. 102 k.p.c. dotyczy przypadków szczególnie uzasadnionych, do których nie należy sytuacja, gdy powódka ma trudności z oszacowaniem wysokości szkody i zmienia wysokość dochodzonego roszczenia (początkowo żądała zasądzenia 100 000 zł), przez co w znacznym procencie przegrywa sprawę. Na tle stanu faktycznego brak jest więc podstaw do odstąpienia od zasady proporcjonalnego rozdzielenia kosztów postępowania. Ponadto, odmiennie niż twierdzi powódka, na zasądzenie wysokości kosztów nie ma wpływu to, czy merytorycznie miała ona rację, lecz to, w jakiej wysokości określiła swoje żądanie. Zażalenie pozwanych dotyczy rozstrzygnięcia o kosztach postępowania za pierwszą instancję (pkt I. 4 wyroku), podlega zatem odrzuceniu. Z przedstawionych powodów orzeczono, jak w sentencji (art. 3941 § 1 pkt 2 i § 3 w związku z art. 39814 oraz art. 3941 § 3 w związku z art. 39821 , art. 397 § 2, art. 373 i art. 370 k.p.c.). jz

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI