II Cz 499/14
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Okręgowy oddalił zażalenie dłużnika na postanowienie o nadaniu klauzuli wykonalności nakazowi zapłaty, uznając, że doręczenie było prawidłowe, a zarzuty dotyczące miejsca zamieszkania mogą być badane w osobnym postępowaniu.
Sąd Okręgowy w Kaliszu rozpatrywał zażalenie dłużnika K. P. na postanowienie Sądu Rejonowego w Kaliszu o nadaniu klauzuli wykonalności nakazowi zapłaty. Dłużnik zarzucał, że nakaz nie uprawomocnił się z powodu wadliwego doręczenia. Sąd Okręgowy uznał jednak, że doręczenie było prawidłowe zgodnie z art. 139 k.p.c., a zarzuty dotyczące miejsca zamieszkania powinny być rozpatrywane w osobnym postępowaniu o przywrócenie terminu do złożenia sprzeciwu.
Sąd Okręgowy w Kaliszu, rozpoznając zażalenie dłużnika K. P. na postanowienie Sądu Rejonowego w Kaliszu o nadaniu klauzuli wykonalności nakazowi zapłaty, oddalił to zażalenie. Dłużnik kwestionował prawomocność nakazu, twierdząc, że nie został mu prawidłowo doręczony. Sąd Okręgowy, powołując się na art. 777 § 1 pkt 1 k.p.c. i art. 363 § 1 k.p.c., podkreślił, że w postępowaniu klauzulowym bada się prawomocność formalną orzeczenia. Analiza akt wykazała, że nakaz zapłaty wraz z odpisem pozwu został doręczony na adresy wskazane w pozwie, a potwierdzenia odbioru zawierały adnotacje o powtórnym awizowaniu i zwrocie z powodu niepodjęcia przesyłki. Sąd uznał, że doręczenie spełniało wymogi art. 139 k.p.c., a termin do odbioru przesyłki upłynął bezskutecznie. W związku z tym istniały podstawy do stwierdzenia prawomocności nakazu w dniu nadawania klauzuli wykonalności. Sąd zaznaczył, że podnoszone przez skarżącego zarzuty dotyczące rzeczywistego miejsca zamieszkania mogą być przedmiotem badania w odrębnym postępowaniu o przywrócenie terminu do złożenia sprzeciwu od nakazu zapłaty. W konsekwencji, Sąd Okręgowy oddalił zażalenie jako nieuzasadnione.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Tak, doręczenie spełnia wymogi prawne, jeśli adresat nie podjął przesyłki po powtórnym awizowaniu, zgodnie z art. 139 k.p.c.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że doręczenie było prawidłowe, ponieważ przesyłka została dwukrotnie awizowana, a następnie zwrócona z powodu niepodjęcia. Termin do odbioru upłynął bezskutecznie, co skutkuje fikcją doręczenia i stwierdzeniem prawomocności orzeczenia.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalić zażalenie
Strona wygrywająca
powód (Miasto K.)
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| Miasto K. | organ_państwowy | powód |
| K. P. | osoba_fizyczna | dłużnik |
| A. P. | osoba_fizyczna | dłużnik |
Przepisy (5)
Główne
k.p.c. art. 777 § § 1 pkt 1
Kodeks postępowania cywilnego
W postępowaniu klauzulowym badaniu podlega tzw. prawomocność formalna orzeczenia.
Pomocnicze
k.p.c. art. 363 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Prawomocność formalna zachodzi, jeżeli od orzeczenia nie przysługuje środek zaskarżenia lub termin do jego wniesienia minął bezskutecznie.
k.p.c. art. 139
Kodeks postępowania cywilnego
Określa zasady doręczania pism procesowych, w tym fikcję doręczenia w przypadku niepodjęcia przesyłki po awizowaniu.
k.p.c. art. 397 § § 2
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 385
Kodeks postępowania cywilnego
Argumenty
Skuteczne argumenty
Doręczenie nakazu zapłaty było prawidłowe zgodnie z art. 139 k.p.c. z uwagi na niepodjęcie przesyłki po dwukrotnym awizowaniu. Zarzuty dotyczące miejsca zamieszkania dłużnika powinny być rozpatrywane w osobnym postępowaniu o przywrócenie terminu do złożenia sprzeciwu.
Odrzucone argumenty
Nakaz zapłaty nie uprawomocnił się, ponieważ nie został prawidłowo doręczony z powodu wadliwej procedury doręczenia i rzeczywistego miejsca zamieszkania dłużnika.
Godne uwagi sformułowania
W postępowaniu klauzulowym badaniu podlega tzw. prawomocność formalna Doręczenia spełniały zatem wymogi przewidziane w art. 139 k.p.c. Obecnie podnoszone przez skarżącego zarzuty dotyczące prawidłowości doręczenia przesyłki, w oparciu o wykazywane rzeczywiste miejsce zamieszkiwania, nie mogą stanowić podstawy do podważenia powyższych ustaleń, lecz mogą stanowić przedmiot badania sądu w toczącym się z wniosku dłużnika postępowaniu o przywrócenie terminu do złożenia sprzeciwu od nakazu zapłaty.
Skład orzekający
Wojciech Vogt
przewodniczący
Barbara Mokras
członek
Janusz Roszewski
sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Potwierdzenie prawidłowości doręczenia w przypadku niepodjęcia przesyłki po awizowaniu w kontekście nadania klauzuli wykonalności."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji proceduralnej i interpretacji art. 139 k.p.c. w postępowaniu klauzulowym.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Orzeczenie wyjaśnia istotne kwestie proceduralne dotyczące doręczeń i prawomocności w kontekście nadawania klauzuli wykonalności, co jest ważne dla praktyków prawa.
“Kiedy fikcja doręczenia staje się podstawą do egzekucji? Sąd Okręgowy wyjaśnia.”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt II Cz 499/14 POSTANOWIENIE K. , dnia 21 października 2014 r. Sąd Okręgowy w Kaliszu Wydział II Cywilny w składzie: Przewodniczący: SSO Wojciech Vogt SSO Barbara Mokras SSO Janusz Roszewski – spraw. po rozpoznaniu w dnia K. , dnia 21 października 2014 r. w K. na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa Miasta K. przeciwko K. P. o zapłatę na skutek zażalenia dłużnika K. P. od postanowienia Sądu Rejonowego w Kaliszu z dnia 10 października 2007r. w sprawie VII Nc 2004/07 w przedmiocie nadania nakazowi zapłaty klauzuli wykonalności postanawia: oddalić zażalenie. Sygn. akt II Cz 499/14 UZASADNIENIE Zaskarżonym postanowieniem Sąd Rejonowy nakazowi zapłaty z dnia 22 sierpnia 2007r. nadał klauzulę wykonalności podając w uzasadnieniu, że przedmiotowy nakaz zapłaty odpowiada warunkom z art. 777§1 k.p.c. Zażalenie na postanowienie Sądu Rejonowego wniósł dłużnik A. P. zaskarżając je w całości. Zarzucając, że nakaz ten nie uprawomocnił się, bowiem nie został prawidłowo doręczony, wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia. Sąd Okręgowy zważył, co następują. Zażalenie dłużnika jest nieuzasadnione. W świetle art. 777 §1 pkt 1 k.p.c. w postępowaniu klauzulowym badaniu podlega tzw. prawomocność formalna, czyli wynikająca z niezaskarżalności orzeczenia w drodze zwyczajnych i szczególnych smrodków zaskarżenia niemożność jego uchylenia lub zmiany. Prawomocność ta – w świetle art. 363 §1 k.p.c. – zachodzi, jeżeli od danego orzeczenia nie przysługuje środek zaskarżenia, co obejmuje również kwestionowana przez skarżącego sytuację, gdy termin do wniesieni środka zaskarżenia minął bezskutecznie. W aktach akt znajdują się potwierdzenia odbioru wydanego w tej sprawie nakazu zapłaty wraz odpisem pozwu doręczonego na adresy zgodne z podanymi w pozwie, na których znajduje się adnotacje urzędu pocztowego w K. o powtórnym awizowaniu oraz zwrotu wobec nie podjęcia przesyłki w terminie datowane na dzień 26.09.2007r. oraz z podpisem osoby doręczającej. Doręczenia spełniały zatem wymogi przewidziane w art. 139 k.p.c. , także w stosunku do skarżącego. Istniały zatem podstawy do stwierdzenia, że data doręczenia była data, w której upłynął termin do jego odbioru, jeżeli adresat przed jego upływem nie zgłosił się po jego odbiór.( uchwała SN z 10.05.1971r., III CZP 10/71, OSNCP 1971, Nr 11, poz. 187). W konsekwencji tego ustalenia istniały w dniu nadawania klauzuli wykonalności nakazowi zapłaty podstawy do stwierdzenia jego prawomocności. Obecnie podnoszone przez skarżącego zarzuty dotyczące prawidłowości doręczenia przesyłki, w oparciu o wykazywane rzeczywiste miejsce zamieszkiwania, nie mogą stanowić podstawy do podważenia powyższych ustaleń, lecz mogą stanowić przedmiot badania sądu w toczącym się z wniosku dłużnika postępowaniu o przywrócenie terminu do złożenia sprzeciwu od nakazu zapłaty. Reasumując powyższe rozważania uznać należy, że nie zachodzą podstawy do uwzględnienia zażalenia. Z uwagi na powyższe na podstawie art. 397 § 2 k.p.c. w zw. z art. 385 k.p.c. należało orzec jak w sentencji postanowienia.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI