II Cz 49/17

Sygn. akt II Cz 49/17 POSTANOWIENIE K. , dnia 28 lutego 2017 r. Sąd Okręgowy w Kaliszu, II Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie następującym: Przewodniczący: SSO Wojciech Vogt Sędziowie: SSO Barbara Mokras SSO Janusz Roszewski (spr.) po rozpoznaniu w dniu 28 lutego 2017 r. w Kaliszu na posiedzeniu niejawnym sprawy egzekucyjnej z wniosku wierzyciela (...) A. K. , I. Poczta Spółka jawna z siedzibą w K. z udziałem dłużnika (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w C. na skutek skargi dłużnika na czynność Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w K. D. T. w sprawie Km 298/16 w przedmiocie zażalenia dłużnika na postanowienie Sądu Rejonowego w Kaliszu z dnia 18 sierpnia 2016 r., sygn. akt I Co 1776/16 p o s t a n a w i a : oddalić zażalenie. SSO Barbara Mokras SSO Wojciech Vogt SSO Janusz Roszewski Dnia 28 lutego 2017 roku Sygn. akt II Cz 49/17 UZASADNIENIE Zaskarżonym postanowieniem Sąd Rejonowy w Kaliszu stwierdził swoją niewłaściwość miejscową i sprawę przekazał Sądowi Rejonowemu w Częstochowie. W uzasadnieniu wskazano, że powyższe rozstrzygnięcie uzasadnia dyspozycja art. 767 § 1 k.p.c. stosownie do której, do rozpoznania skargi na czynność komornika właściwy jest sąd, przy którym działa komornik, z wyjątkiem sytuacji, w której do prowadzenia egzekucji został wybrany komornik poza właściwością ogólną, kiedy to skargę rozpoznaje sąd, który byłby właściwy według ogólnych zasad. Powyższe orzeczenie zostało zaskarżone zażaleniem przez dłużnika w całości. Skarżący zarzucił zaskarżonemu postanowieniu naruszenie prawa procesowego, tj. – w istocie – przepisu art. 767 § 1 k.p.c. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie, wnosząc – w istocie – o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości. Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Analiza motywów zażalenia wskazuje, że uzasadniając swój zarzut, skarżący podniósł, iż w toku tożsamego postępowania egzekucyjnego dłużnik wniósł inną skargę na czynności Komornika, która jest rozpoznawana przez Sąd Rejonowy w Kaliszu. Należy wskazać, że sprawa tocząca się na skutek innej skargi stanowi odrębne postępowanie sądowe. Dokonane w tym postępowaniu ustalenie właściwości miejscowej sądu, niezależnie od jego prawidłowości, nie ma zatem prawnie relewantnego znaczenia dla niniejszego postępowania sądowego. Z literalnej wykładni przepisu art. 767 § 1 in fine k.p.c. wynika, że jeżeli skarga dotyczy – jak w rozpatrywanym przypadku - czynności komornika, który został wybrany przez wierzyciela na podstawie art. 8 ust. 5 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o komornikach sądowych i egzekucji (j. t. Dz. U. z 2016 r., poz. 1138), wówczas właściwy miejscowo do jej rozpoznania jest sąd rejonowy, który byłby właściwy według ogólnych zasad. Oznacza to, że właściwym jest sąd rejonowy, przy którym działa komornik, który byłby właściwy do przeprowadzenia egzekucji danym sposobem, gdyby wierzyciel nie dokonał wyboru innego komornika. W niniejszej sprawie skarżący nie zarzucił, że właściwym do przeprowadzenia egzekucji, gdyby wierzyciel nie dokonał wyboru innego komornika, nie byłby komornik działający przy Sądzie Rejonowym w Częstochowie. Inaczej mówiąc, nie wykazał, że przeprowadzenie przedmiotowej egzekucji, z uwagi na jej rodzaj, nie należy do komornika przy sądzie rejonowym ogólnej właściwości dłużnika, przeciwko któremu toczy się postępowanie egzekucyjne, określonej na podstawie art. 27 – 30 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. , a więc - w rozpatrywanym przypadku – według siedziby dłużnika. Oznacza to, że sądem właściwym do rozpoznania przedmiotowej skargi jest Sąd Rejonowy w Częstochowie, jako właściwy miejscowo dla siedziby dłużnika w chwili wszczęcia egzekucji. W konsekwencji zażalenie podlegało oddaleniu na podstawie art. 385 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. i w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. , o czym orzeczono, jak w sentencji. SSO Barbara Mokras SSO Wojciech Vogt SSO Janusz Roszewski