II CZ 49/07
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy oddalił zażalenie powoda na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej, uznając ją za niedopuszczalną z powodu zbyt niskiej wartości przedmiotu zaskarżenia.
Powód K.W. wniósł skargę kasacyjną od wyroku Sądu Okręgowego w Ł., który oddalił jego apelację w części dotyczącej renty. Sąd Okręgowy odrzucił skargę kasacyjną jako niedopuszczalną, ponieważ wartość przedmiotu zaskarżenia (49 191,34 zł) była niższa niż wymagane 50 000 zł. Powód złożył zażalenie, zarzucając błąd w ustaleniach faktycznych i naruszenie przepisów proceduralnych. Sąd Najwyższy oddalił zażalenie, potwierdzając, że wartość przedmiotu zaskarżenia skargi kasacyjnej jest decydująca dla jej dopuszczalności.
Sąd Okręgowy w Ł. odrzucił skargę kasacyjną powoda K.W. od wyroku z dnia 12 grudnia 2006 r., uznając ją za niedopuszczalną z powodu wartości przedmiotu zaskarżenia niższej niż 50 000 zł. Powód domagał się zasądzenia kwoty 56 286,95 zł, na którą składała się waloryzacja polisy posagowej (7 095,66 zł) oraz skapitalizowana renta z tytułu niezdolności do pracy. Sąd Rejonowy zasądził jedynie kwotę waloryzacji, a apelację powoda w zakresie renty Sąd Okręgowy oddalił. Skarga kasacyjna dotyczyła tej części wyroku. Powód w zażaleniu na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej zarzucił naruszenie art. 22 i 26 k.p.c. oraz błąd w ustaleniu wartości przedmiotu zaskarżenia. Sąd Najwyższy, rozpoznając zażalenie, stwierdził, że zgodnie z art. 398^2 § 1 k.p.c. skarga kasacyjna jest niedopuszczalna w sprawach majątkowych, gdy wartość przedmiotu zaskarżenia jest niższa niż 50 000 zł. Wartość ta jest ustalana na podstawie zakresu zaskarżenia apelacją i treści rozstrzygnięcia sądu drugiej instancji. W tej sprawie, mimo sprostowania wartości w apelacji, zaskarżona część powództwa wynosiła 49 191,34 zł, co nie przekraczało progu dopuszczalności skargi kasacyjnej. Sąd Najwyższy oddalił zażalenie jako bezzasadne, powołując się na art. 394^1 k.p.c. i art. 398^14 k.p.c.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, skarga kasacyjna jest niedopuszczalna w sprawach o prawa majątkowe, w których wartość przedmiotu zaskarżenia jest niższa niż pięćdziesiąt tysięcy złotych.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy powołując się na art. 398^2 § 1 k.p.c. wyjaśnił, że wartość przedmiotu zaskarżenia skargi kasacyjnej decyduje o jej dopuszczalności. Wartość ta jest ustalana na podstawie zakresu zaskarżenia apelacją i treści rozstrzygnięcia sądu drugiej instancji. W tej sprawie wartość zaskarżonej części powództwa była niższa niż wymagany próg.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalenie zażalenia
Strona wygrywająca
P. Spółka Akcyjna
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| K.W. | osoba_fizyczna | powód |
| P. Spółka Akcyjna | spółka | pozwany |
Przepisy (6)
Główne
k.p.c. art. 398^2 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Skarga kasacyjna jest niedopuszczalna w sprawach o prawa majątkowe, w których wartość przedmiotu zaskarżenia jest niższa niż pięćdziesiąt tysięcy złotych.
Pomocnicze
k.p.c. art. 383
Kodeks postępowania cywilnego
W postępowaniu apelacyjnym można jedynie rozszerzyć żądania pozwu co do świadczeń za dalsze okresy, jeśli dotyczą świadczeń powtarzających się. Nie dotyczy to sprostowania omyłkowo oznaczonej wartości przedmiotu sporu.
k.p.c. art. 394^1
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 398^14
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 22
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 26
Kodeks postępowania cywilnego
Argumenty
Skuteczne argumenty
Wartość przedmiotu zaskarżenia skargi kasacyjnej była niższa niż 50 000 zł, co czyni ją niedopuszczalną zgodnie z art. 398^2 § 1 k.p.c.
Odrzucone argumenty
Zarzuty powoda dotyczące naruszenia art. 22 i 26 k.p.c. oraz błędu w ustaleniach faktycznych w zakresie wartości przedmiotu zaskarżenia.
Godne uwagi sformułowania
o dopuszczalności skargi kasacyjnej ze względu na wartość przedmiotu zaskarżenia decyduje zakres zaskarżenia apelacją, odpowiadająca mu wartość przedmiotu zaskarżenia i zakres rozpoznania oraz treść rozstrzygnięcia sądu drugiej instancji. Warunku tego nie spełnia sprostowanie omyłkowo oznaczonej w pozwie wartości przedmiotu sporu.
Skład orzekający
Helena Ciepła
przewodniczący, sprawozdawca
Stanisław Dąbrowski
członek
Tadeusz Żyznowski
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Ustalanie wartości przedmiotu zaskarżenia dla dopuszczalności skargi kasacyjnej oraz interpretacja art. 383 k.p.c. w kontekście postępowania apelacyjnego."
Ograniczenia: Dotyczy spraw majątkowych i konkretnego progu kwotowego dla skargi kasacyjnej.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Orzeczenie dotyczy kwestii proceduralnych związanych z dopuszczalnością skargi kasacyjnej, co jest istotne dla praktyków prawa procesowego, ale może być mniej interesujące dla szerszej publiczności.
“Kiedy skarga kasacyjna jest za droga? Sąd Najwyższy o progu 50 000 zł.”
Dane finansowe
WPS: 49 191,34 PLN
waloryzacja sumy ubezpieczenia: 7095,66 PLN
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt II CZ 49/07 POSTANOWIENIE Dnia 24 maja 2007 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Helena Ciepła (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Stanisław Dąbrowski SSN Tadeusz Żyznowski w sprawie z powództwa K.W. przeciwko P. Spółce Akcyjnej o zapłatę, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 24 maja 2007 r., zażalenia powoda na postanowienie Sądu Okręgowego w Ł. z dnia 19 kwietnia 2007 r., sygn. akt [...], oddala zażalenie. 2 Uzasadnienie Sąd Okręgowy w Ł. postanowieniem z dnia 19 kwietnia 2007 r. odrzucił skargę kasacyjną powoda K.W. od wyroku tego Sądu z dnia 12 grudnia 2006 r., jako niedopuszczalną z tej przyczyny, że dotyczy roszczenia majątkowego, a wartość przedmiotu zaskarżenia jest niższa niż pięćdziesiąt tysięcy złotych. Powód w zażaleniu na to postanowienie zarzucił naruszenie art. 22 oraz art. 26 k.p.c. oraz błąd w ustaleniach faktycznych wyrażający się w niewłaściwym obliczeniu wartości przedmiotu zaskarżenia. W konkluzji wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: W przedmiotowej sprawie powód w pozwie skierowanym przeciwko P. – Spółce Akcyjnej wnosił o zasądzenie na swoją rzecz kwoty 56 286,95 zł, na którą składała się kwota 7 095,66 zł tytułem waloryzacji sumy ubezpieczenia z polisy posagowej oraz skapitalizowana renta z tytułu trwałej niezdolności do pracy powstałej w czasie trwania umowy ubezpieczenia. Sąd Rejonowy zasądził na rzecz powoda kwotę 7 095,66, w pozostałym zakresie powództwo oddalił. Wyrok ten powód zaskarżył apelacją w części oddalającej powództwo w zakresie żądania renty, którą Sąd Okręgowy w Ł. oddalił. Od tego wyroku w części oddalającej apelację powód wniósł skargę kasacyjną, która została odrzucona, jako niedopuszczalna ze względu na zbyt niską wartość przedmiotu zaskarżenia. Powód w zażaleniu zarzucił naruszenie art. 22 oraz art. 26 k.p.c. oraz błąd w ustaleniach faktycznych wyrażający się w niewłaściwym obliczeniu wartości przedmiotu zaskarżenia. Stanowisko Sądu Apelacyjnego o odrzuceniu skargi kasacyjnej nie może być skutecznie zwalczane, albowiem znajduje ono uzasadnienie w art. 3982 § 1 k.p.c. zgodnie z którym, skarga kasacyjna jest niedopuszczalna w sprawach o prawa majątkowe, w których wartość przedmiotu zaskarżenia jest niższa niż pięćdziesiąt tysięcy złotych. Zatem o dopuszczalności skargi kasacyjnej ze względu na wartość 3 przedmiotu zaskarżenia decyduje zakres zaskarżenia apelacją, odpowiadająca mu wartość przedmiotu zaskarżenia i zakres rozpoznania oraz treść rozstrzygnięcia sądu drugiej instancji. W rozpoznawanej sprawie powód w apelacji wyraźnie określił, że zaskarża wyrok w części oddalającej powództwo. Sąd drugiej instancji nie miał więc wątpliwości, że zaskarżył tę część wyroku w której oddalono jego roszczenie. Wprawdzie powód w apelacji sprostował oznaczoną w pozwie wartość przedmiotu sporu, powiększając ją o kwotę 7. 095,66 zł, jednakże zgodnie z art. 383 k.p.c. w postępowaniu apelacyjnym można jedynie rozszerzyć żądania pozwu w sprawach o świadczenia powtarzające się, co do świadczeń za dalsze okresy. Warunku tego nie spełnia sprostowanie omyłkowo oznaczonej w pozwie wartości przedmiotu sporu. Zatem niezależnie od tego, jaką wartość przedmiotu zaskarżenia powód wskazał w apelacji, stanowiła ją tylko część oddalonego powództwa i konsekwentnie stanowi wartość przedmiotu zaskarżenia skargą kasacyjną, a więc kwota 49 191,34 zł. Skoro nie przekracza ona progu dopuszczalności skargi kasacyjnej, Sąd Apelacyjny słusznie odrzucił ją jako niedopuszczalną, co przesądza o bezzasadności zażalenia i skutkuje orzeczenie jak w sentencji (art. 3941 k.p.c. oraz art. 39814 k.p.c.).
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI