II Cz 484/14

Sygn. akt II Cz 484/14 POSTANOWIENIE Dnia 20 października 2014 r. Sąd Okręgowy w Bydgoszczy II Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie: Przewodniczący – Sędzia SO Ireneusz Płowaś Sędzia Sędzia SO Wojciech Borodziuk SO Bogumił Goraj po rozpoznaniu w dniu 20 października 2014 r. w Bydgoszczy na rozprawie sprawy z wniosku wierzycieli: (...) w B. , (...) (...) o z siedzibą w P. , D. F. , M. F. , Firma Handlowa (...) . L. K. Sp. j. w T. z udziałem dłużnika J. B. o świadczenie pieniężne na skutek zażalenia dłużnika na postanowienie Sądu Rejonowego w Bydgoszczy z dnia 12 maja 2014 roku w sprawie XII Co 6808/11 p o s t a n a w i a : oddalić zażalenie. Sygn. akt II Cz 484/14 UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 12 maja 2014 roku Sąd Rejonowy w Bydgoszczy umorzył postępowanie wywołane wniesieniem przez dłużnika skargi na postanowienie komornika sądowego przy Sądzie Rejonowym w Bydgoszczy J. G. z dnia 27.01.2014 roku w przedmiocie obciążenia dłużnika opłatami stosunkowymi z art. 49 ust. 1 ustawy o komornikach sądowych i egzekucji . Sąd jednocześnie odstąpił od obciążania wierzycieli kosztami postępowania skargowego. W uzasadnieniu tego postanowienia Sąd wskazał, że komornik postanowieniem z dnia 09.05.2014 roku uchylił zaskarżone postanowienie z dnia 27.01.2014 roku i ustalił jedną opłatę z art. 49 ust. 1 ustawy o komornikach sądowych i egzekucji zgodnie we wszystkich połączonych sprawach. Biorąc powyższe pod uwagę Sąd Rejonowy uznał, że rozstrzyganie w przedmiocie skargi na uchylone postanowienie komornika stało się bezprzedmiotowe. Dlatego też na mocy art. 355 kpc w zw. z art. 13 § 2 kpc umorzył postępowanie skargowe. Zażalenie na to postanowienie wniósł dłużnik wnosząc o jego uchylenie kwestionując nadal zaskarżone postanowienie a także twierdząc, iż ponownie ustalona opłata nie jest prawidłowa. Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Zażalenie dłużnika należało uznać za bezzasadne. Zaskarżone postanowienie Sądu Rejonowego jest prawidłowe. Zgodnie z art. 767 § 4 kpc komornik może uwzględnić skargę w całości. Tak właśnie było w niniejszej sprawie, bowiem komornik po zapoznaniu się z treścią skargi dłużnika na wydane przez siebie w dniu 27.01.2014 roku postanowienie uchylił je przyznając iż oparł je na błędnej podstawie prawnej i ponownie orzekł o należnej od dłużnika opłacie i ustalił częściowe koszty postępowania. Skorzystanie przez komornika z tego w/o uprawnienia powoduje, iż zaskarżona czynność przestała istnieć na skutek uchylenia postanowienia z dnia 27.01.2014 roku. W tej sytuacji rację miał Sąd Rejonowy wskazując, iż rozpoznanie wniesionej przez dłużnika skargi stało się bezprzedmiotowe i co za tym idzie prawidłowo na podstawie wskazanych w uzasadnieniu przepisów umorzył postępowanie skargowe. Sąd nie mógł, bowiem oceniać prawidłowości podjętej w dniu 27.01.2014 roku przez komornika czynności skoro już została ona uchylona. Komornik ponownie w odmienny sposób orzekł o częściowych kosztach postępowania egzekucyjnego wydając w dniu 09.05.2014 roku stosowne postanowienie. Jest to, wobec czego kolejna czynność komornika, na którą przysługuje skarga, o czym jak wynika z karty 316 akt sprawy komornik pouczył również dłużnika. Oznacza to, iż o prawidłowości czynności komornika wskazanej w postanowieniu z dnia 09.05.2014 roku Sąd Rejonowy mógłby orzekać jedynie w przypadku prawidłowego wniesienia na tą czynność skargi. Oznacza to również, iż przedmiotem rozstrzygnięcia w niniejszym postępowaniu zażaleniowym nie może być ocena prawidłowości postanowienia z dnia 09.05.2014 roku, które nie było objęte wniesioną przez dłużnika skargą i zaskarżonym przez dłużnika postanowieniem Sądu Rejonowego. Dlatego też na mocy art. 385 kpc w zw. z art. 397 § 1 i 2 kpc i art. 13 § 2 kpc zażalenie dłużnika jako bezzasadne należało oddalić.