II CZ 48/13

Sygn. akt II CZ 48/13 POSTANOWIENIE Dnia 26 września 2013 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Barbara Myszka (przewodniczący) SSN Maria Szulc SSN Kazimierz Zawada (sprawozdawca) w sprawie z powództwa M. K. przeciwko Wspólnocie Mieszkaniowej przy ulicy M.1, 2, 2a w S. o uchylenie uchwały nr 5/2010, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 26 września 2013 r., zażalenia strony pozwanej na postanowienie Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 29 maja 2012 r., oddala zażalenie. 2 Uzasadnienie Sąd Okręgowy wyrokiem z dnia 8 lutego 2012 r. uchylił, zgodnie z żądaniem powódki, M. K., uchwały nr 5/2010 i nr 8/2010 pozwanej Wspólnoty Mieszkaniowej przy ul. M. 1, 2, 2a. Pozwana pismem z dnia 4 kwietnia 2012 r. wniosła apelację od tego wyroku. Zarządzeniem z dnia 10 kwietnia 2012 r. pełnomocnik pozwanej został wezwany do usunięcia w terminie tygodniowym braków apelacji, pod rygorem jej odrzucenia, przez opłacenie jej i podpisanie, złożenie jej odpisu, wskazanie zakresu zaskarżenia i wniosków apelacyjnych. Pismem z dnia 23 kwietnia 2012 r. pełnomocnik pozwanej wskazał w zakreślonym terminie, że zaskarża wyrok Sądu Okręgowego w całości, sprecyzował wnioski apelacyjne oraz przedłożył dowód uiszczenia opłaty od apelacji. Niedoszło natomiast w tym terminie do podpisania apelacji, ani do złożenia jej odpisu. Sąd Apelacyjny po otrzymaniu akt sprawy postanowieniem z dnia 29 maja 2012 r. odrzucił apelację pozwanej ze względu na nieuzupełnienie w terminie wszystkich jej braków wskazanych w zarządzeniu z dnia 10 kwietnia 2012 r. Pozwana w skierowanym do Sądu Najwyższego zażaleniu na to postanowienie zakwestionowała zasadność odrzucenia apelacji. Zarzuciła, że wezwanie do podpisania apelacji i do złożenia odpisu apelacji powinno być skierowane nie do pełnomocnika, lecz do członków zarządu pozwanej, którzy wnieśli pismo zawierające apelację. Niezależnie od tego, w ocenie pozwanej, pismo pełnomocnika z dnia 23 kwietnia 2012 r., wniesione w wykonaniu doręczonego mu wezwania do usunięcia braków apelacji, zawierało wszystkie niezbędne elementy apelacji. Sąd Apelacyjny prawomocnym postanowieniem z dnia 9 maja 2013 r. odrzucił to zażalenie w części dotyczącej uchwały nr 8/2010 jako niedopuszczalne w tym zakresie ze względu na wynoszącą tu jedynie 120 zł wartość przedmiotu zaskarżenia (art. 3941 § 2 w związku z art. 3982 § 1 k.p.c.). Sąd Najwyższy, rozpoznając zażalenie pozwanej w części dotyczącej uchylenia uchwały nr 5/2010, zważył, co następuje: 3 Wezwanie pełnomocnika pozwanej do usunięcia braków formalnych apelacji - także odnoszących się do jej podpisania i przedłożenia odpisu, było prawidłowe. Pozwaną reprezentował pełnomocnik procesowy, którego zakres umocowania, wynikający z art. 91 k.p.c., nie został ograniczony. W związku z tym, w myśl art. 133 § 3 k.p.c., Sąd Okręgowy obowiązany był doręczyć wezwanie do usunięcia braków apelacji pozwanej jej pełnomocnikowi procesowemu (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia: 8 września 1993 r., III CRN 30/93; 15 listopada 2000 r., IV CKN 1373/00; 15 listopada 2006 r., V CZ 77/06; 23 listopada 2007 r., IV CZ 79/07). Nie było przy tym przeszkód, aby pełnomocnik pozwanej podpisał pismo z dnia 4 kwietnia 2012 r. zawierające apelację i złożył jego odpis. Ewentualny, ustalony przez pozwaną i jej pełnomocnika podział czynności procesowych w sprawie na czynności dokonywane przez stronę osobiście oraz czynności dokonywane przez pełnomocnika, mógłby być skuteczny wobec sądu tylko wtedy, gdyby znalazł odzwierciedlenie w treści pełnomocnictwa procesowego udzielonego przez pozwaną. Wobec bezskutecznego upływu terminu wyznaczonego pozwanej do podpisania i złożenia odpisu apelacji, postanowienie z dnia 29 maja 2012 r., którym Sąd Apelacyjny odrzucił apelację pozwanej także w zakresie dotyczącym uchylenia uchwały nr 5/2010, było w pełni uzasadnione w świetle art. 373 z związku z art. 370 i 130 § 1 k.p.c. Pisma z dnia 23 kwietnia 2012 r., wniesionego przez pełnomocnika pozwanej wraz z odpisem, nie można było uznać za prawidłowo złożoną apelację, ponieważ w chwili wniesienia tego pisma upłynął już termin do zaskarżenia wyroku Sądu Okręgowego. Z tych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 39814 w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c. postanowił jak w sentencji. es 4