II Cz 474/15

Sąd Okręgowy w KaliszuKalisz2015-09-14
SAOSCywilnepostępowanie egzekucyjneNiskaokręgowy
egzekucjakomornikwierzycieldłużnikkoszty egzekucyjnenależność głównaodsetkizaliczanie wpłatpostępowanie cywilne

Sąd Okręgowy oddalił zażalenie wierzyciela na postanowienie Sądu Rejonowego, uznając, że komornik prawidłowo zakończył postępowanie egzekucyjne po wyegzekwowaniu całej należności.

Wierzyciel złożył skargę na czynność komornika, zarzucając przedwczesne zakończenie postępowania egzekucyjnego i błędne zaliczanie wyegzekwowanych kwot na poczet należności głównej zamiast kosztów egzekucyjnych i odsetek. Sąd Rejonowy oddalił skargę, a Sąd Okręgowy utrzymał to postanowienie w mocy, oddalając zażalenie. Sąd Okręgowy wyjaśnił, że zgodnie z art. 1025 § 3 k.p.c. odsetki i koszty postępowania rozpoznawczego ulegają zaspokojeniu w równym stopniu z należnością główną, a koszty egzekucyjne (art. 1025 § 1 pkt 1 k.p.c.) obejmują opłaty komornicze, wydatki i koszty poniesione przez wierzyciela.

Sprawa dotyczyła zażalenia wierzyciela na postanowienie Sądu Rejonowego w Kaliszu, które oddaliło jego skargę na czynność Komornika Sądowego. Wierzyciel zarzucał komornikowi przedwczesne zakończenie postępowania egzekucyjnego oraz wadliwe zaliczanie wyegzekwowanych kwot, twierdząc, że należności powinny być w pierwszej kolejności zaliczane na poczet kosztów egzekucyjnych i odsetek, a nie należności głównej. Sąd Okręgowy w Kaliszu, rozpoznając zażalenie, oddalił je, podzielając stanowisko Sądu Rejonowego. Sąd Okręgowy podkreślił, że zgodnie z art. 1025 § 3 Kodeksu postępowania cywilnego, odsetki i koszty postępowania rozpoznawczego zaspokajane są w równym stopniu z należnością główną, a w niniejszej sprawie nie wystąpiły okoliczności uzasadniające odmienne zaliczenie. Ponadto, sąd wyjaśnił, że do pierwszej kategorii zaspokojenia (koszty egzekucyjne) zalicza się opłaty komornicze, wydatki oraz koszty poniesione przez wierzyciela. Analiza dokumentów, w tym raportu szczegółowego komornika, wykazała, że uzyskane wpłaty zostały prawidłowo zaliczone w pierwszej kolejności na poczet kosztów egzekucyjnych. Sąd odrzucił argumentację skarżącego, wskazując, że art. 1026 § 2 k.p.c. dotyczy sytuacji niedostatecznego zaspokojenia wszystkich należności z tej samej kategorii, co nie miało miejsca w tej sprawie. W konsekwencji, sąd uznał, że roszczenia wierzyciela zostały zaspokojone w całości, a komornik zasadnie zakończył postępowanie egzekucyjne.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Tak, komornik sądowy prawidłowo zakończył postępowanie egzekucyjne, ponieważ wyegzekwował całą należność, a sposób zaliczania wpłat był zgodny z przepisami.

Uzasadnienie

Sąd Okręgowy uznał, że zgodnie z art. 1025 § 3 k.p.c., odsetki i koszty postępowania rozpoznawczego zaspokajane są w równym stopniu z należnością główną. Ponadto, koszty egzekucyjne są zaspokajane w pierwszej kolejności, a dokumenty potwierdziły, że komornik prawidłowo zaliczył wpłaty na te koszty, a następnie na należność główną i odsetki.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

oddalenie zażalenia

Strona wygrywająca

Komornik Sądowy (utrzymanie w mocy jego czynności)

Strony

NazwaTypRola
(...) Sp. z o.o.spółkawierzyciel
E. C.osoba_fizycznadłużnik
Z. W.osoba_fizycznadłużnik
J. K.inneKomornik Sądowy

Przepisy (7)

Główne

k.p.c. art. 1025 § § 1 pkt 1

Kodeks postępowania cywilnego

Do pierwszej kategorii zaspokojenia zalicza się koszty egzekucyjne, w tym opłaty komornicze, wydatki komornika oraz koszty poniesione przez wierzyciela.

k.p.c. art. 1025 § § 3

Kodeks postępowania cywilnego

Odsetki i koszty postępowania rozpoznawczego ulegają zaspokojeniu w równym stopniu z należnością główną.

Pomocnicze

k.p.c. art. 1026 § § 2

Kodeks postępowania cywilnego

Przepis dotyczy sytuacji, gdy wyegzekwowana suma nie wystarcza na zaspokojenie wszystkich należności i praw zaliczonych do tej samej kategorii, co wymaga proporcjonalnego podziału. Nie miał zastosowania w tej sprawie.

k.p.c. art. 385

Kodeks postępowania cywilnego

k.p.c. art. 397 § § 2

Kodeks postępowania cywilnego

k.p.c. art. 13 § § 2

Kodeks postępowania cywilnego

u.k.s.i.e. art. 45 § ust. 2

Ustawa o komornikach sądowych i egzekucji

Dotyczy brzmienia przepisu sprzed nowelizacji z dnia 24 maja 2007 r.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Komornik prawidłowo zakończył postępowanie egzekucyjne, ponieważ cała należność została wyegzekwowana. Zaliczenie wpłat na poczet kosztów egzekucyjnych i należności głównej było zgodne z art. 1025 § 1 pkt 1 i § 3 k.p.c. Nie wystąpiły okoliczności uzasadniające zaliczenie wpłat w pierwszej kolejności na odsetki.

Odrzucone argumenty

Postępowanie egzekucyjne zostało umorzone przedwcześnie. Należności egzekwowane od dłużników powinny być zaliczane w pierwszej kolejności na poczet kosztów egzekucyjnych, a nie należności głównej. Odsetki ustawowe powinny być zaspokojone w pierwszej kolejności przed należnością główną.

Godne uwagi sformułowania

odsetki i koszty postępowania rozpoznawczego ulegają zaspokojeniu w równym stopniu z należnością główną do pierwszej kategorii zaspokojenia [...] zalicza się wszelkie koszty postępowania egzekucyjnego nie wystąpiły okoliczności wskazujące na zaistnienie wyjątków od tej generalnej zasady

Skład orzekający

Henryk Haak

przewodniczący

Paweł Szwedowski

sprawozdawca

Marian Raszewski

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Niska

Powoływalne dla: "interpretacja przepisów dotyczących zaliczania wpłat w postępowaniu egzekucyjnym, w szczególności art. 1025 k.p.c."

Ograniczenia: Dotyczy konkretnego stanu faktycznego i standardowej interpretacji przepisów.

Wartość merytoryczna

Ocena: 3/10

Sprawa dotyczy rutynowej kwestii proceduralnej w postępowaniu egzekucyjnym, jaką jest sposób zaliczania wpłat. Brak w niej nietypowych faktów czy zaskakujących rozstrzygnięć.

Sektor

inne

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Sygn. akt II Cz 474/15 POSTANOWIENIE K. , dnia 14września 2015 r. Sąd Okręgowy w Kaliszu, II Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie następującym: Przewodniczący: S.S.O. Henryk Haak S.S.O. Paweł Szwedowski-spr. S.S.O. Marian Raszewski po rozpoznaniu w dniu 14 września 2015 r. w Kaliszu na posiedzeniu niejawnym sprawy egzekucyjnej z wniosku wierzyciela (...) Sp. z o.o. z siedzibą w S. przeciwko dłużnikom E. C. i Z. W. w przedmiocie skargi wierzyciela na czynność Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w Kaliszu J. K. w sprawie Km 1941/03 polegającą na wydaniu postanowienia z dnia 31 grudnia 2014 r. w zakresie zakończenia postępowania egzekucyjnego w przedmiocie zażalenia wierzyciela na postanowienie Sądu Rejonowego w Kaliszu z dnia 26 maja 2015 r., sygn. akt I Co 1331/15 postanawia: oddalić zażalenie Sygn. akt II Cz 474/15 UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 26 maja 2015 r. Sąd Rejonowy w Kaliszu oddalił skargę na czynność Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w Kaliszu J. K. w postaci postanowienia z dnia 31 grudnia 2014 r., w zakresie zakończenia postępowania egzekucyjnego. W uzasadnieniu wskazano, iż z raportu szczegółowego przedłożonego przez komornika sądowego wynika, że wyegzekwował on całą należność, na którą opiewa przedłożony przez wierzyciela tytuł wykonawczy, stanowiący podstawę prowadzonej egzekucji. Wobec takich ustaleń Sąd I instancji przyjął, iż roszczenia wierzyciela zostały zaspokojone w całości a komornik sądowy zasadnie zakończył postępowanie egzekucyjne. Zażalenie na powyższe orzeczenie wniósł wierzyciel zaskarżając je w całości i domagając się jego zmiany poprzez uwzględnienie wniesionej skargi na czynność komornika oraz przyznania kosztów postępowania. W uzasadnieniu wskazano, iż postępowanie egzekucyjne zostało w niniejszej sprawie umorzone przedwcześnie gdyż z czynności komornika sądowego w postaci zajęcia wierzytelności wynika, że należności egzekwowane od dłużników zaliczane były, wbrew dyspozycji art. 1026 k.p.c. , na poczet spłaty należności głównej a nie kosztów egzekucyjnych, co miało także wpływ na wadliwy sposób naliczenia odsetek. Sąd Okręgowy, zważył co następuje: Zażalenie podlegało oddaleniu. Analizując argumenty podniesione w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia, zarzuty zażalenia, dokumenty przedstawione przez wierzyciela wraz ze skargą na czynność komornika oraz karty rozliczeniowe i raport szczegółowy załączone do odpowiedzi na skargę na czynność komornika a także karty rozliczeniowe znajdujące się w aktach komorniczych w sprawie prowadzonej pod sygn. III Km 1941/03 słuszność należy przyznać Sądowy Rejonowemu, który zauważył, iż dokumenty te wskazują, że roszczenia wierzyciela zostały zaspokojone w całości a komornik sądowy zasadnie zakończył postępowanie egzekucyjne. Podkreślić należy, iż skarżący kwestionując postanowienie Sądu I instancji wydaje się nie zauważać, że w myśl art. 1025 § 3 k.p.c. odsetki i koszty postępowania rozpoznawczego ulegają zaspokojeniu w równym stopniu z należnością główną. W niniejszej sprawie nie wystąpiły okoliczności wskazujące na zaistnienie wyjątków od tej generalnej zasady, sformułowane w dalszej części tego przepisu. Tym samym nie sposób zgodzić się z twierdzeniami zażalenia, że egzekwowane od dłużnika należności powinny zostać zaliczone w pierwszej kolejności na poczet odsetek wynikających z tytułu wykonawczego. Podkreślić także należy, że do pierwszej kategorii zaspokojenia, określonej w art. 1025 § 1 pkt 1 k.p.c. , tj. kosztów egzekucyjnych, zalicza się wszelkie koszty postępowania egzekucyjnego należne zarówno organowi egzekucyjnemu, jak i podmiotom uczestniczącym w tym postępowaniu. W kategorii pierwszej zaspokajane są zatem: należna komornikowi opłata stosunkowa, niepokryte zaliczką wydatki komornika oraz ustalone przez organ egzekucyjny koszty poniesione przez wierzyciela w postępowaniu egzekucyjnym (np. uiszczona zaliczka na wydatki, wynagrodzenie pełnomocnika). Wskazać należy, że z dokumentów powołanych przez skarżącego w postaci zajęcia wierzytelności z dnia 21 stycznia 2009 r. (k. 25 akt komorniczych sygn. akt III Km 1941/03) oraz z dnia 30 marca 2011 r. (k. 34 akt komorniczych sygn. akt III Km 1941/03) wynika jasno, że w pierwszej kolejności uzyskane od dłużniczki wpłaty komornik sądowy zaliczył na poczet kosztów egzekucyjnych (tj. kosztów zastępstwa adwokackiego, opłaty stosunkowej /zgodnie z art. 45 ust. 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o komornikach sądowych i egzekucji (Dz.U. z 2015 r., poz. 790 z późn. zm.) w brzmieniu sprzed nowelizacji z dnia 24 maja 2007 r. o zmianie ustawy o komornikach sądowych i egzekucji oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2007 r. Nr 112, poz. 769)/ oraz wydatków gotówkowych). Wbrew twierdzeniom skarżącego z dokumentów tych nie wynika aby komornik dokonał błędnego, czy też niekorzystnego dla wierzyciela zaliczenia egzekwowanych kwot. Podkreślić także trzeba, że powołany w zażaleniu art. 1026 § 2 k.p.c. nie może mieć wpływu na zakwestionowanie rozliczenia egzekwowanych należności dokonane przez komornika sądowego gdyż przepis ten dotyczy sytuacji gdy wyegzekwowana przez komornika suma nie wystarcza na zaspokojenie w całości wszystkich należności i praw zaliczonych w art. 1025 k.p.c. do tej samej kategorii wierzytelności. W takim przypadku konieczny jest proporcjonalny podział wyegzekwowanej sumy. Taka sytuacja nie ma miejsca w rozpoznawanej sprawie stąd zarzuty, w których skarżący wskazuje, iż odsetki ustawowe winny być zaspokojone w pierwszej kolejności przed należnością główną nie mogą zostać uznane za trafne i pozostają w sprzeczności z dyspozycją wspomnianego już art. 1025 § 3 k.p.c. , mającego zastosowanie w niniejszej sprawie. Mając na uwadze powyższe okoliczności w ocenie Sądu Okręgowego nie ma podstaw do wzruszenia zaskarżonego postanowienia, stąd zażalenie podlegało oddaleniu na podstawie art. 385 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. i art. 13 § 2 k.p.c.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI