II CZ 47/10

Sygn. akt II CZ 47/10 POSTANOWIENIE Dnia 23 czerwca 2010 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Henryk Pietrzkowski (przewodniczący) SSN Iwona Koper (sprawozdawca) SSN Kazimierz Zawada w sprawie z powództwa Z. W. przeciwko M. W. i A. Ł. o uznanie, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 23 czerwca 2010 r., zażalenia pozwanych na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 11 lutego 2010 r., sygn. akt WSC (…) [I ACa (…)], oddala zażalenie. Uzasadnienie Zaskarżonym postanowieniem z dnia 11 lutego 2010 r. Sąd Apelacyjny, odrzucił nieopłaconą skargę kasacyjną pozwanych od wyroku tego Sądu z dnia 16 października 2009 r. Pełnomocnik pozwanych otrzymał wezwanie do uiszczenia częściowej, brakującej opłaty sądowej od skargi kasacyjnej w dniu 1 lutego 2010 r. Termin tygodniowy do uzupełnienia tego braku skargi upłynął 8 lutego 2010 r., zaś opłata została dokonana 9 lutego 2010 r. 2 W zażaleniu pozwane zarzuciły, że odrzucenie skargi kasacyjnej jest przedwczesne. Podniosły, że z uwagi na przeszkody, uniemożliwiające dopełnienie czynności opłacenia skargi w terminie, złożyły w dniu 15 lutego 2010 r. wniosek o przywrócenie terminu do dokonania tej czynności i wniosek ten powinien być przez Sąd Apelacyjny rozpoznany w pierwszej kolejności. Wniosły o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy Sądowi Apelacyjnemu do ponownego rozpoznania. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zażalenie jest nieuzasadnione. Skarżące nie kwestionują, że brak wniesionej skargi kasacyjnej w postaci jej nieopłacenia nie został uzupełniony w tygodniowym terminie. Skarga podlegała więc odrzuceniu przez Sąd Apelacyjny stosownie do art. 3986 § 2 k.p.c. Bez znaczenia dla rozstrzygnięcia o odrzuceniu skargi z tej przyczyny pozostaje złożenie przez skarżące wniosku o przywrócenie terminu do opłacenia skargi. Wniosek o przywrócenie terminu może dotyczyć czynności procesowej, której strona powinna dokonać równocześnie z jego wniesieniem. Zgodnie z poglądem jaki ukształtował się w nowszym orzecznictwie Sądu Najwyższego opłacenie skargi kasacyjnej nie jest odrębną czynnością procesową, lecz elementem czynności wniesienia skargi kasacyjnej, która dla jej skuteczności powinna spełniać nie tylko wymogi formalne i konstrukcyjne, ale także powinna być opłacona należną od niej opłatą sądową. Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej uprzednio nieopłaconej może być skutecznie wniesiony tylko wtedy, gdy skarga została faktycznie wniesiona i pod warunkiem że nie została jeszcze odrzucona. Uprawomocnienie się bowiem postanowienia o odrzuceniu skargi nieopłaconej w terminie powoduje, że orzeczenie takie wiąże sąd (art. 365 k.p.c.) a jako kończące postępowanie w sprawie nie może być uchylone na podstawie art. 359 k.p.c. (postanowienie SN z dnia 22 lutego 2006 r., III CZ 4/06 niepubl. i powołane w jego uzasadnieniu dalsze orzeczenia). W okolicznościach niniejszej sprawy wniosek o przywrócenie terminu został wniesiony już po odrzuceniu skargi kasacyjnej, a przede wszystkim jest bezskuteczny gdyż jak wcześniej wskazano, nie można się domagać przywrócenia terminu do uiszczenia opłaty należnej od wniesionego środka odwoławczego. Tym samym nie zachodzi powołana w zażaleniu przyczyna, uzasadniająca uchylenie zaskarżonego postanowienia. O oddaleniu zażalenia orzeczono stosownie do art. 39814 w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c.