II CZ 46/12
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy oddalił zażalenie pozwanej na postanowienie odrzucające skargę kasacyjną dotyczącą kosztów postępowania, potwierdzając niedopuszczalność takiej skargi.
Pozwana wniosła zażalenie na postanowienie Sądu Apelacyjnego o odrzuceniu jej skargi kasacyjnej w części dotyczącej kosztów postępowania. Zarzuciła naruszenie art. 3981 k.p.c. oraz Konstytucji RP. Sąd Najwyższy, powołując się na art. 3981 § 1 k.p.c., uznał, że skarga kasacyjna od postanowień o kosztach postępowania nie przysługuje, ponieważ nie są one wymienione w katalogu spraw, od których można wnieść taką skargę. Podkreślono akcesoryjny charakter postanowień o kosztach i zgodność ograniczenia dostępu do nadzwyczajnych środków odwoławczych z prawem do sądu.
Sąd Najwyższy rozpoznał zażalenie pozwanej na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 11 stycznia 2012 r., które odrzuciło skargę kasacyjną pozwanej. Skarga ta dotyczyła postanowień o kosztach postępowania zawartych w wyroku sądu drugiej instancji. Pozwana zarzuciła naruszenie art. 3981 k.p.c. poprzez błędne przyjęcie, że od rozstrzygnięcia o kosztach nie przysługuje skarga kasacyjna, a także naruszenie art. 3 i 45 Konstytucji RP przez ograniczenie prawa kontroli orzeczeń. Sąd Najwyższy, opierając się na treści art. 3981 § 1 k.p.c., stwierdził, że katalog spraw, od których dopuszczalna jest skarga kasacyjna, jest zamknięty i nie obejmuje postanowień rozstrzygających o kosztach postępowania. Podkreślono, że postanowienie o kosztach ma charakter akcesoryjny i podlega kontroli kasacyjnej tylko w przypadku uwzględnienia skargi kasacyjnej od głównego orzeczenia. Sąd Najwyższy odwołał się również do orzecznictwa Trybunału Konstytucyjnego i Europejskiego Trybunału Praw Człowieka, wskazując, że prawo do sądu nie gwarantuje prawa do nadzwyczajnych środków odwoławczych, a ograniczenia w tym zakresie są dopuszczalne. W związku z tym, zażalenie pozwanej zostało oddalone na podstawie art. 3941 § 3 w zw. z art. 39814 k.p.c.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, skarga kasacyjna od postanowienia rozstrzygającego o kosztach postępowania nie przysługuje, chyba że jest ona uwzględniona w ramach skargi kasacyjnej od głównego orzeczenia.
Uzasadnienie
Przepis art. 3981 § 1 k.p.c. zawiera zamknięty katalog spraw, od których można wnieść skargę kasacyjną, a postanowienia o kosztach nie są w nim wymienione. Mają one charakter akcesoryjny.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddala zażalenie
Strona wygrywająca
I. K. (pozwana)
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| D. K. | osoba_fizyczna | powód |
| I. K. | osoba_fizyczna | pozwana |
Przepisy (5)
Główne
k.p.c. art. 398¹ § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Określa katalog spraw, od których przysługuje skarga kasacyjna. Nie obejmuje postanowień o kosztach postępowania.
Pomocnicze
k.p.c. art. 394¹ § § 3
Kodeks postępowania cywilnego
Podstawa do orzekania w przedmiocie zażalenia.
k.p.c. art. 398¹⁴
Kodeks postępowania cywilnego
Podstawa do orzekania w przedmiocie zażalenia.
Konstytucja RP art. 3
Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej
Zasada demokratycznego państwa prawnego.
Konstytucja RP art. 45
Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej
Prawo do sądu.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Skarga kasacyjna od postanowienia o kosztach postępowania nie przysługuje na podstawie art. 3981 § 1 k.p.c. Postanowienie o kosztach ma charakter akcesoryjny i podlega kontroli kasacyjnej tylko w ramach kontroli głównego orzeczenia. Ograniczenie dostępu do nadzwyczajnych środków odwoławczych jest zgodne z prawem do sądu i Konstytucją RP.
Odrzucone argumenty
Naruszenie art. 3981 k.p.c. poprzez błędne przyjęcie niedopuszczalności skargi kasacyjnej od postanowienia o kosztach. Naruszenie art. 3 i 45 Konstytucji RP poprzez ograniczenie prawa kontroli orzeczeń.
Godne uwagi sformułowania
Zamknięty katalog spraw wskazany w powyższym przepisie nie obejmuje postanowień rozstrzygających o kosztach postępowania, stąd też samodzielna skarga kasacyjna w tym przedmiocie nie przysługuje. Postanowienie o kosztach postępowania, zawarte w wyroku, ma charakter akcesoryjny. Prawo do sądu nie obejmuje prawa do wniesienia nadzwyczajnego środka odwoławczego w postaci skargi kasacyjnej w postępowaniu cywilnym.
Skład orzekający
Zbigniew Kwaśniewski
przewodniczący
Anna Owczarek
sprawozdawca
Katarzyna Tyczka – Rote
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Niedopuszczalność skargi kasacyjnej od postanowień o kosztach postępowania."
Ograniczenia: Dotyczy wyłącznie możliwości wniesienia skargi kasacyjnej od postanowień o kosztach.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Orzeczenie dotyczy kwestii proceduralnej związanej ze skargą kasacyjną i kosztami postępowania, co jest istotne dla praktyków prawa procesowego, ale może być mniej interesujące dla szerszej publiczności.
“Czy skarga kasacyjna od kosztów postępowania jest możliwa? Sąd Najwyższy wyjaśnia.”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt II CZ 46/12 POSTANOWIENIE Dnia 20 lipca 2012 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Zbigniew Kwaśniewski (przewodniczący) SSN Anna Owczarek (sprawozdawca) SSN Katarzyna Tyczka – Rote w sprawie ze powództwa D. K. przeciwko I. K. o uznanie czynności za bezskuteczną po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 20 lipca 2012 r. zażalenia pozwanej na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 11 stycznia 2012 r., oddala zażalenie. Uzasadnienie 2 Sąd Apelacyjny postanowieniem z dnia 11 stycznia 2012 r. odrzucił skargę kasacyjną pozwanej zaskarżającą postanowienie o kosztach postępowania, zamieszczone w wyroku sądu drugiej instancji z dnia 28 września 2011 r., w części dotyczącej rozstrzygnięcia o kosztach postępowania pierwszoinstancyjnego (pkt I.2, I.3) oraz postępowania odwoławczego (pkt II) – jako niedopuszczalną. Pozwana wniosła zażalenie na powyższe postanowienie zarzucając naruszenie przepisu art. 3981 k.p.c. poprzez błędne zastosowanie i przyjęcie, że od rozstrzygnięcia o kosztach nie przysługuje skarga kasacyjna. Pozwana zarzuciła ponadto naruszenie art. 3 i art. 45 Konstytucji RP poprzez ograniczenie prawa kontroli orzeczeń Sądu drugiej instancji. Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego orzeczenia oraz zasądzenie na jej rzecz kosztów postępowania zażaleniowego. Sąd Najwyższy zważył: Zgodnie z art. 3981 § 1 k.p.c. od wydanego przez sąd drugiej instancji prawomocnego wyroku lub postanowienia w przedmiocie odrzucenia pozwu albo umorzenia postępowania kończącego postępowanie w sprawie strona może wnieść skargę kasacyjną do Sądu Najwyższego, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Zamknięty katalog spraw wskazany w powyższym przepisie nie obejmuje postanowień rozstrzygających o kosztach postępowania, stąd też samodzielna skarga kasacyjna w tym przedmiocie nie przysługuje. Postanowienie o kosztach postępowania, zawarte w wyroku, ma charakter akcesoryjny. Podlega ono kontroli kasacyjnej tylko wówczas, gdy skarga kasacyjna od tego orzeczenia zostanie uwzględniona (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 30 stycznia 1998 r., I CKN 454/97, nie publ., postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 10 lutego 2011 r., sygn. akt III CSK 296/10, niepubl.). Podkreślić ponadto należy, że zasada dwuinstancyjności postępowania i ograniczonego dostępu do nadzwyczajnego postępowania odwoławczego, toczącego się przed ustrojowo odrębnym Sądem Najwyższym, jest akceptowana zarówno w orzecznictwie Trybunału Konstytucyjnego jak i Europejskiego Trybunału Praw Człowieka. Przyjmuje się, że prawo do sądu nie obejmuje prawa do wniesienia nadzwyczajnego środka odwoławczego w postaci skargi kasacyjnej w postępowaniu cywilnym, stąd wyłączenie określonych spraw spod kontroli kasacyjnej ze względów przedmiotowych lub z uwagi na wartość przedmiotu zaskarżenia nie narusza tego prawa. W polskim systemie prawnym ustawodawca zastrzegł skargę kasacyjną 3 tylko do przypadków gdy jest to uzasadnione potrzebą rozwoju prawa, ujednolicenia wykładni przepisów czy też wyjaśnienia kwestii prawnych o znaczeniu ogólnym (por. wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 6 października 2004 r., SK 23/02, OTK-A 2004/9/89, postanowienia Trybunału Konstytucyjnego z dnia 10 sierpnia 2001 r., Ts 58/01, OTK 2001, poz. 207; z dnia 5 listopada 2001 r., Ts 95/01 OTK 2002, nr 1, poz. 74; z dnia 29 listopada 2001 r., Ts 82/01, OTK 2001, nr 8, poz. 303 oraz postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 24 sierpnia 2011 r., IV CZ 38/11, nie publ., postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 19 lutego 2009 r., II CZ 102/08, nie publ.). Mając na uwadze powyższe Sąd Najwyższy na podstawie art. 3941 § 3 w zw. z art. 39814 k.p.c. orzekł jak w postanowieniu. es
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI