II CZ 452/14

Sąd Okręgowy w SzczecinieSzczecin2014-04-29
SAOSCywilnepostępowanie egzekucyjneNiskaokręgowy
egzekucjawynagrodzenie za pracęalimentyplan podziałukolejność zaspokojeniakoszty egzekucyjnezażalenie

Sąd Okręgowy oddalił zażalenia dłużnika i wierzycieli alimentacyjnych, potwierdzając prawidłowość planu podziału środków uzyskanych z egzekucji z wynagrodzenia.

Sprawa dotyczyła zażaleń dłużnika i wierzycieli alimentacyjnych na postanowienie Sądu Rejonowego zatwierdzające plan podziału środków uzyskanych z egzekucji z wynagrodzenia. Sąd Rejonowy oddalił zarzuty dłużnika, wskazując na prawidłowe rozdzielenie środków zgodnie z kolejnością zaspokojenia wierzytelności. Sąd Okręgowy, rozpoznając zażalenia, uznał je za bezzasadne, podkreślając, że plan podziału dotyczył jednorazowej kwoty i że wierzytelności alimentacyjne zostały zaspokojone w poprzednim okresie.

Sąd Okręgowy w Szczecinie rozpoznał sprawę z wniosku wierzycieli J. O., I. L., R. oraz W. przeciwko dłużnikowi J. L. (1) dotyczącą egzekucji świadczenia pieniężnego. Przedmiotem postępowania były zażalenia dłużnika J. L. (1) oraz wierzycielek J. L. (2) i I. L. na postanowienie Sądu Rejonowego w Gryficach z dnia 4 października 2013 roku, które oddaliło zarzuty dłużnika od planu podziału z egzekucji z wynagrodzenia za pracę. Sąd Rejonowy zatwierdził plan sporządzony przez Komornika Sądowego, wskazując, że przeciwko dłużnikowi toczą się cztery postępowania egzekucyjne, a wierzytelności zostały uwzględnione zgodnie z art. 1025 k.p.c. Zaznaczono, że raty alimentacyjne za sierpień 2012 roku zostały przekazane wierzycielkom alimentacyjnym, wobec czego kwota uzyskana z wynagrodzenia została przydzielona do innych spraw. Kolejny plan podziału z września 2012 roku w całości pokrył zaległości alimentacyjne. Sąd Okręgowy uznał oba zażalenia za bezzasadne. Podkreślono, że plan podziału nie był planem w rozumieniu art. 1029 § 1 k.p.c., lecz dotyczył jednorazowej kwoty z wynagrodzenia, przy czym w jednej ze spraw pozostały niezaspokojone koszty egzekucyjne. Sąd Okręgowy potwierdził, że wierzytelności alimentacyjne należą do drugiej kategorii zaspokojenia, a zostały one zaspokojone przed innymi, należącymi do dalszych kategorii, po kosztach egzekucyjnych. Ponieważ na dzień sporządzenia planu z 24 sierpnia 2012 roku nie było zaległości alimentacyjnych, kwota została rozdzielona między pozostałych wierzycieli. W kolejnym planie z 14 września 2012 roku, w związku z pojawieniem się zaległości alimentacyjnej, cała kwota została przeznaczona na zaspokojenie tych wierzytelności. W konsekwencji, Sąd Okręgowy oddalił oba zażalenia.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Tak, Sąd Rejonowy prawidłowo zatwierdził plan podziału.

Uzasadnienie

Sąd Okręgowy uznał, że plan podziału został sporządzony prawidłowo, zgodnie z kolejnością wynikającą z art. 1025 k.p.c. Wskazano, że wierzytelności alimentacyjne należą do drugiej kategorii, a zostały zaspokojone w kolejnym planie podziału, gdy wystąpiły zaległości. W analizowanym planie z 24 sierpnia 2012 roku, wierzytelności te były zaspokojone, a środki rozdzielono między innych wierzycieli, uwzględniając koszty egzekucyjne.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

oddalić zażalenia

Strona wygrywająca

wierzyciele (w zakresie utrzymania w mocy postanowienia Sądu Rejonowego)

Strony

NazwaTypRola
J. O.osoba_fizycznawierzyciel
I. L.osoba_fizycznawierzyciel
R.innewierzyciel
(...) (...) W. – (...) w S.innewierzyciel
J. L. (1)osoba_fizycznadłużnik
J. L. (2)osoba_fizycznawierzycielka alimentacyjna

Przepisy (5)

Główne

k.p.c. art. 1025

Kodeks postępowania cywilnego

Określa kolejność zaspokajania wierzycieli w postępowaniu egzekucyjnym.

Pomocnicze

k.p.c. art. 1029 § 1

Kodeks postępowania cywilnego

Dotyczy planu podziału sumy uzyskanej z egzekucji.

k.p.c. art. 385

Kodeks postępowania cywilnego

Podstawa oddalenia zażalenia.

k.p.c. art. 397 § 2

Kodeks postępowania cywilnego

Dotyczy postępowania zażaleniowego.

k.p.c. art. 13 § 2

Kodeks postępowania cywilnego

Dotyczy stosowania przepisów o procesie do innych postępowań.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Prawidłowe zastosowanie art. 1025 k.p.c. w zakresie kolejności zaspokojenia wierzytelności. Zaspokojenie wierzytelności alimentacyjnych w poprzednim okresie lub w kolejnym planie podziału. Plan podziału dotyczył jednorazowej kwoty, a nie całości egzekucji.

Odrzucone argumenty

Zarzuty dłużnika i wierzycieli dotyczące błędnego pominięcia wierzycieli w planie podziału. Niewłaściwe rozdzielenie środków z wynagrodzenia.

Godne uwagi sformułowania

wierzytelności wszystkich wierzycieli dłużników zostały uwzględnione w planie zgodnie z art. 1025 k.p.c. na dzień sporządzania planu podziału z dnia 24 sierpnia 2012 roku na rzecz skarżących wierzycielek nie występowały żadne zaległości Plan podziału objęty postępowaniem nie jest planem podziału określonym w przepisie art. 1029 § 1 k.p.c.

Skład orzekający

Violetta Osińska

przewodniczący

Robert Bury

sprawozdawca

Agnieszka Tarasiuk-Tkaczuk

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Niska

Powoływalne dla: "Zastosowanie przepisów o kolejności zaspokojenia wierzytelności w egzekucji z wynagrodzenia za pracę, zwłaszcza w kontekście wierzytelności alimentacyjnych."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji jednorazowego podziału środków i kolejności zaspokojenia w konkretnym dniu.

Wartość merytoryczna

Ocena: 4/10

Sprawa dotyczy rutynowych kwestii proceduralnych w postępowaniu egzekucyjnym, choć porusza ważny temat zaspokajania wierzytelności alimentacyjnych.

Sektor

praca

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Sygn. akt II Cz 452/14 POSTANOWIENIE Dnia 29 kwietnia 2014 roku Sąd Okręgowy w Szczecinie Wydział II Cywilny Odwoławczy w składzie następującym: Przewodniczący: SSO Violetta Osińska Sędziowie: SO Robert Bury (spr.) SO Agnieszka Tarasiuk-Tkaczuk po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 29 kwietnia 2014 roku sprawy z wniosku wierzycieli: J. O. , I. L. , (...) R. oraz (...) (...) W. – (...) w S. , przeciwko dłużnikowi J. L. (1) , o egzekucję świadczenia pieniężnego, na skutek zażaleń dłużnika J. L. (1) oraz wierzycielek J. L. (2) i I. L. na postanowienie Sądu Rejonowego w Gryficach VI Zamiejscowego Wydziału Cywilnego w Ł. z dnia 4 października 2013 roku, sygn. akt VI Co 80/13 postanawia: 1. oddalić zażalenie J. L. (1) ; 2. oddalić zażalenie J. (...) . Sygn. akt II Cz 452/14 UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 4 października 2013 roku Sąd Rejonowy w Gryficach, VI Zamiejscowy Wydział Cywilny z siedzibą w Ł. oddalił zarzuty dłużnika J. L. (1) od planu podziału z egzekucji z wynagrodzenia za pracę J. L. (1) , sporządzonego 24 sierpnia 2012 roku przez Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w Gryficach K. M. i zatwierdził plan podziału. W uzasadnieniu Sąd I instancji stwierdził, że przeciwko dłużnikowi J. L. (1) prowadzone są cztery postępowania egzekucyjne o sygn. KM 1423/07, KM 472/12, KMP 158/07, KMP 159/07 oraz wskazał, że wierzytelności wszystkich wierzycieli dłużników zostały uwzględnione w planie zgodnie z art. 1025 k.p.c. Sąd Rejonowy zaznaczył, że na rzecz wierzycielek I. L. oraz J. L. (2) w sprawach alimentacyjnych (kategoria druga) KMP 158/07, KMP 159/07 na dzień 24 sierpnia 2012 roku nie występowały zaległości. Według Sądu, raty alimentacyjne za sierpień 2012 roku zostały przekazane na ich rachunek bankowy 2 sierpnia 2012 roku, wobec czego kwota uzyskana z wynagrodzenia za pracę dłużnika przydzielona została do spraw KM 1423/07 i KM 472/12, a należności zostały rozdzielone zgodnie z art. 1025 k.p.c. Sąd zważył, że w kolejnym planie podziału z wynagrodzenia za pracę dłużnika z 14 września 2012 roku cała kwota podlegająca podziałowi przypadła na zaspokojenie zobowiązań alimentacyjnych w sprawach sygn. KMP 158/07 i KMP 159/07. Sąd Rejonowy miał także na względzie, że świadczenie alimentacyjne za wrzesień 2012 roku stało się wymagalne dopiero z dniem 1 września 2012 roku. Z powyższym postanowieniem nie zgodzili się dłużnik oraz wierzycielki J. L. (2) i I. L. , którzy w wywiedzionych zażaleniach zaskarżyli je w całości i wnieśli o jego zmianę przez uwzględnienie zarzutów ewentualnie o uchylenie planu podziału i przekazanie go do ponownego sporządzenia przez Komornika. W uzasadnieniach skarżący podnieśli, iż ich zdaniem Komornik błędnie pominął w planie podziału wierzycielki, wobec czego zaskarżone postanowienie powinno zostać zmienione przez uwzględnienie zarzutów ewentualnie uchylone do ponownego rozpatrzenia. Sąd Okręgowy zważył co, następuje. Zażalenia dłużnika oraz wierzycielek są bezzasadne. Plan podziału objęty postępowaniem nie jest planem podziału określonym w przepisie art. 1029 § 1 k.p.c. , dotyczy jednorazowo wypłaconej kwoty uzyskanej z wynagrodzenia za pracę dłużnika, skoro w sprawie KM 472/12 pozostały niezaspokojone koszty egzekucyjne. Sąd Rejonowy słusznie zauważył, iż przeciwko dłużnikowi toczą się cztery postępowania egzekucyjne, a wierzyciele są zaspokajani w wynikającej z art. 1025 k.p.c. kolejności w zależności od kategorii swojej wierzytelności. Wierzytelności I. L. i J. L. (2) należą do kategorii drugiej, a zatem są zaspokajane przed wierzytelnościami pozostałych wierzycieli, które należą odpowiednio do kategorii siódmej i dziewiątej, jednak po kosztach egzekucyjnych. Należy zwrócić uwagę, że na dzień sporządzania planu podziału z dnia 24 sierpnia 2012 roku na rzecz skarżących wierzycielek nie występowały żadne zaległości, gdyż raty alimentacyjne zostały przekazane na ich rachunek bankowy 2 sierpnia 2012 roku. Komornik zasadnie kwotę uzyskaną z wynagrodzenia za pracę dłużnika rozdzielił pomiędzy pozostałych wierzycieli stosownie do kategorii ich wierzytelności, mając na względzie, że zobowiązania skarżących wierzycielek zostały zaspokojone wcześniej. Podkreślić też należy, iż w kolejnym planie podziału z 14 września 2012 roku, w związku z zaistnieniem po stronie skarżących wierzycielek zaległości alimentacyjnej, cała kwota podlegająca podziałowi została przeznaczona na pokrycie ich wierzytelności. Mając powyższe rozważania na uwadze, Sąd Okręgowy na podstawie art. 385 w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. , orzekł jak w sentencji. (...) (...) 1. (...) 2. (...) a. (...) b. (...) c. (...) 3. (...) ; 4. (...) .

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI