II Cz 395/15

Sygn. akt II Cz 395/15 POSTANOWIENIE Dnia 29 czerwca 2015 r. Sąd Okręgowy w Bydgoszczy II Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie: Przewodniczący SSO Piotr Starosta Sędziowie SO Bogumił Goraj SO Maria Leszczyńska (spr.) po rozpoznaniu w dniu 29 czerwca 2015 r. w Bydgoszczy na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku B. B. z udziałem R. B. , V. G. i Ż. G. od postanowienia Sądu Rejonowego w Bydgoszczy z dnia 19 grudnia 2014 r. sygn. akt. II Ns 129/14 p o s t a n a w i a : oddalić zażalenie. II Cz 395/15 UZASADNIENIE Pismem z dnia 13 maja 2013 r. (złożonym do sądu w dniu 16 maja 2013 r.) B. B. wniósł o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym postanowieniem wydanym przez Sąd Rejonowy w Bydgoszczy z dnia 28 października 2010 r., w sprawie sygn. akt II Ns 2046/10 w przedmiocie stwierdzenia nabycia spadku na podstawie testamentu notarialnego z dnia 11 kwietnia 2005 r., Rep. A (...) po zmarłej A. R. , poprzez stwierdzenie nabycia spadku po ww. zmarłej na podstawie testamentu z dnia 15 grudnia 2007 r. Sąd Rejonowy w Bydgoszczy postanowieniem z dnia 19 grudnia 2014r. odrzucił skargę o wznowienie postępowania i obciążył wnioskodawcę kosztami w zakresie przez niego poniesionym. Wskazał Sąd, iż zgodnie z art. 524 § 1 k.p.c. uczestnik postępowania może żądać wznowienia postępowania zakończonego prawomocnym postanowieniem orzekającym co do istoty sprawy, jednakże wznowienie postępowania nie jest dopuszczalne, jeżeli postanowienie kończące postępowanie może być zmienione lub uchylone. Artykuł 524 § 1 i 2 nie reguluje wznowienia postępowania nieprocesowego wyczerpująco, dlatego w pozostałym zakresie należy stosować odpowiednio art. 399-416 , w tym art. 407 § 1 k.p.c. , zgodnie z którym skargę o wznowienie wnosi się w terminie trzymiesięcznym; termin ten liczy się od dnia, w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia, a gdy podstawą jest pozbawienie możności działania lub brak należytej reprezentacji - od dnia, w którym o wyroku dowiedziała się strona, jej organ lub jej przedstawiciel ustawowy. Skoro w przedmiotowej sprawie wnioskodawca domagał się wznowienia postępowania, a jako podstawę wznowienia wskazał nową okoliczność faktyczną w postaci testamentu spadkodawczyni sporządzonego po testamencie, na podstawie którego stwierdzono nabycie spadku, to termin trzymiesięczny na złożenie skargi o wznowienie postępowania w przedmiotowej sprawie byłby zachowany, gdyby B. B. złożył przedmiotową skargę w terminie 3 miesięcy od dowiedzenia się o istnieniu testamentu z dnia 15 grudnia 2007 r. W przedmiotowej sprawie B. B. nie zachował ww. terminu, albowiem skargę o wznowienie postępowania złożył w dniu 11 grudnia 2013 r., a o testamencie z dnia 15 grudnia 2007 r. wiedział co najmniej od dnia 13 maja 2013 r., gdyż w piśmie z tą datą wniósł o wznowienie postępowania. Z akt Sądu Okręgowego w Bydgoszczy o sygn. I C 780/12 wynika nawet, iż B. B. o istnieniu testamentu z dnia 15 grudnia 2007 r. wiedział już w dniu 2 stycznia 2013 r., gdyż w tym dniu sporządził pismo, w którym poparł wszystkie wnioski dowodowe swojego pełnomocnika, a wśród tych dowodów był wskazany testament z dnia 15 grudnia 2007 r. Zgodnie z art. 130 § 2 zd. 2 kpc pismo zwrócone nie wywołuje żadnych skutków, jakie ustawa wiąże z wniesieniem pisma procesowego do sądu. Skarga o wznowienie postępowania złożona w dniu 16 maja 2013 r. (pismo z dnia 13 maja 2013 r.) została prawomocnie zwrócona, tak więc z jej wniesieniem nie wiązały się żadne skutki procesowe, przy czym wynikało z niej, iż w tym dniu B. B. wiedział o istnieniu późniejszego testamentu, co w jego ocenie stanowiło podstawę do wznowienia postępowania o stwierdzenie nabycia spadku. Za datę złożenia skargi w przedmiotowej sprawie należy uznać dzień 11 grudnia 2013 r. to jest dzień, w którym złożono pismo zawierające wniosek o wpisanie sprawy pod nowy numer, a w tych okolicznościach skarga to została złożona z naruszeniem terminu określonego w art. 407 § 1 k.p.c. , który na podstawie art. 13 § 2 k.p.c. ma zastosowanie w postępowaniu nieprocesowym. W tych okolicznościach złożona skarga o wznowienie postępowania podlegała odrzuceniu na podstawie art. 410 § 1 k.p.c. w zw. z art. 407 § 1 k.p.c. w zw. z art. 403 § 2 k.p.c. w zw. z art. 524 § 1 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. , bez względu na jej dopuszczalność. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 520 § 1 k.p.c. Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł wnioskodawca. Zarzucał sprzeczność istotnych ustaleń Sądu z materiałem dowodowym zebranym w sprawie poprzez przyjęcie, iż nie został zachowany termin do wniesienia skargi o wznowienie postępowania, podczas gdy w ocenie skarżącego został on zachowany. Domagał się przyjęcia skargi o wznowienie postępowania do rozpoznania. Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Zażalenie wnioskodawcy nie zasługiwało na uwzględnienie. Sąd Rejonowy prawidłowo ocenił, że wnioskodawca wniósł skargę o wznowienie postępowania zażaleniowego zakończonego postanowieniem Sądu Rejonowego w Bydgoszczy z dnia 28.10.2010r. w sprawie II NS 2046/a/10 po upływie ustawowego terminu do jej wniesienia. Sąd Okręgowy podziela ustalenia faktyczne Sądu I instancji, zgodnie z którymi skuteczne wniesienie skargi nastąpiło dnia 11 grudnia 2013r., w sytuacji gdy wnioskodawców o istnieniu testamentu z dnia 15 grudnia 2007r. wiedział co najmniej od dnia 13 maja 2013r. W powyższym zakresie Sąd Okręgowy w całości podziela również rozważania prawne Sądu I instancji. Podzielić należy, że w treści uzasadnienia przedmiotowego zażalenia, w którym skarżący powołuje się na liczne orzeczenia Sądu Najwyższego, wynika, że wnioskodawca przyznaje jednocześnie, że mógł on dopiero w maju 2013r. ocenić wagę i znaczenie wskazanego testamentu. Wyciąga jednak nieprawidłowy wniosek, że skargę złożył z zachowaniem 3 miesięcznego terminu. Zauważyć bowiem należy, że od maja do grudnia minęło przeszło 6 miesięcy. Podnoszona przez skarżącego okoliczność, iż nie wiedział on, że zwrócono pismo nie wywołuje skutków prawnych, pozostaje bez wpływu przyjęcie, że skarga o wznowienie postępowania nie została wniesiona w terminie. Ustawowy 3 miesięczny termin do wniesienia tej skargi jest bowiem terminem prawa materialnego, nie zaś terminem procesowym. Dodatkowo jedynie wskazać należy, że Sąd Rejonowy odrzucił skargę o wznowienie postępowania z uwagi na to, że nie została ona złożona w terminie. Nie oceniał natomiast tego czy skarga w ogóle jest dopuszczalna. Tymczasem zgodnie z art. 679§1 k.p.c. dowód, że osoba, która uzyskała stwierdzenie nabycia spadku, nie jest spadkobiercą lub, że jej udział w spadku jest inny niż stwierdzony, może być przeprowadzony tylko w postępowaniu o wydanie lub zmianę stwierdzenia nabycia spadku. Innymi słowy co do zasady wznowienie postępowania w sprawie o stwierdzenie nabycia spadku nie jest dopuszczalne. Mając na względzie powyższe Sąd Okręgowy oddalił bezzasadne zażalenie na podstawie art. 385 k.p.c. w zw. z art. 397§2 k.p.c. Z tych zatem względów bezzasadne zażalenie podlegało oddaleniu na podstawie art. 385 k.p.c. w zw. z art. 397§2 k.p.c.