II CZ 382/14

Sygn. akt II Cz 382/14 POSTANOWIENIE Dnia 16 czerwca 2014 r. Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze Wydział II Cywilny Odwoławczy w składzie następującym: Przewodniczący: SSO M. Lechowska Sędziowie: SSO A. Izydorczyk SSO W. Damaszko/spr./ po rozpoznaniu w dniu 16 czerwca 2014 r. w Jeleniej Górze na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi małżonka dłużniczki J. T. z udziałem wierzyciela Powiatu (...) – (...) oraz dłużniczki G. T. na czynności komornika na skutek zażalenia małżonka dłużniczki J. T. na postanowienie Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze VII Zamiejscowego Wydziału Cywilnego z siedzibą w Kamiennej Górze z dnia 31 marca 2014 r. sygn. akt VII Co 964/13 p o s t a n a w i a: zażalenie oddalić. UZASADNIENIE Zaskarżonym postanowieniem Sąd Rejonowy w Jeleniej Górze VII Zamiejscowy Wydział Cywilny z siedzibą w Kamiennej Górze oddalił skargę małżonka dłużniczki J. T. na postanowienie Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w Kamiennej Górze J. P. z dnia 28.05.2013 roku w sprawie egzekucyjnej Km 69/10 w przedmiocie odmowy umorzenia postępowania egzekucyjnego w stosunku do nieruchomości położonej w M. przy ul. (...) i oddalił wniosek o zawieszenie postępowania egzekucyjnego. Sąd Rejonowy wskazał, że skarga na czynność komornika nie jest środkiem chroniącym przed naruszeniem prawa materialnego. Komornik i sąd egzekucyjny nie są uprawnieni do dokonywania oceny prawnej i skuteczności czynności o charakterze materialno – prawnym jakim było zawarcie pomiędzy dłużnikiem a jego małżonkiem małżeńskiej umowy znoszącej wspólność majątkową na podstawie art. 47§1 kro . Skarżący może natomiast żądać ograniczenia swojej odpowiedzialności w trybie powództwa przeciwegzekucyjnego na podstawie art. 840 k.p.c. Zażalenie na postanowienie Sądu Rejonowego złożył małżonek dłużniczki wnosząc o jego zmianę poprzez umorzenie egzekucji z nieruchomości w postaci samodzielnego lokalu mieszkalnego położonego w M. zajętego w sprawie Km 69/10 i zasądzenie od wierzyciela na rzecz dłużnika kosztów postępowania. W ocenie skarżącego komornik skierował egzekucję do nieruchomości stanowiącej majątek odrębny J. T. w sytuacji, gdy tytuł wykonawczy uprawnia do egzekucji z majątku odrębnego G. T. oraz majątku wspólnego tych małżonków. Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Zażalenie małżonka dłużniczki nie zasługuje na uwzględnienie. Jak wynika z dołączonych do skargi akt egzekucyjnych egzekucja prowadzona jest na podstawie tytułu wykonawczego w postaci wyroku Sądu Okręgowego w Jeleniej Górze z dnia 11 grudnia 2008 roku i wyroku Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu z dnia 5 listopada 2010 roku wydanych przeciwko G. T. . Postanowieniem Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze z dnia 24 sierpnia 2010 roku w sprawie I Co 94/10 orzeczeniom tym nadano klauzulę wykonalności przeciwko małżonkowi dłużniczki z ograniczeniem jego odpowiedzialności do majątku objętego wspólnością ustawową. Nieruchomość, do której wszczęto egzekucję stanowi współwłasność w częściach ułamkowych G. T. i J. T. . Kluczowe znaczenie dla rozstrzygnięcia o zasadności skargi ma fakt, że umową z dnia 6 października 1999 roku małżonkowie T. wprowadzili ustrój rozdzielności majątkowej. Skoro bowiem małżonkowie zdecydowali się na zawarcie małżeńskiej umowy majątkowej mogącej powodować ograniczenie lub wyłączenie odpowiedzialności z całości lub części majątku wspólnego małżonków to w przypadku zajęcia rzeczy należącej do majątku odrębnego małżonka dłużnika przysługuje powództwo oparte na przepisie art. 840 1 kpc . Zgodnie z jego brzmieniem jeżeli dłużnik albo jego małżonek, przeciwko któremu sąd nadał klauzulę wykonalności na podstawie art. 787 kpc lub art. 787 1 kpc podnosi wynikający z umowy majątkowej małżeńskiej zarzut wyłączenia lub ograniczenia jego odpowiedzialności całością lub częścią majątku, przepis art. 840 § 1 i § 2 stosuje się odpowiednio. Podstawa do żądania umorzenia egzekucji przez małżonka dłużniczki na mocy art. 825 pkt 3 k.p.c. zachodziłaby wówczas gdyby ustanie wspólności majątkowej nastąpiło na podstawie orzeczenia sądu, a nie zaś umowy stron (zob. uchwałę Sądu Najwyższego z dnia 5 lutego 2010 roku III CZP 132/09). Inaczej bowiem niż w wypadku ustania małżeńskiej wspólności majątkowej na podstawie umowy między małżonkami, orzeczenie sądu, które powoduje ustanie wspólności majątkowej, w szczególności orzeczenie o unieważnieniu małżeństwa, rozwodzie, separacji i o ustanowieniu rozdzielności majątkowej między małżonkami, ma skutek wobec osób trzecich ( art. 435 § 1 i art. 452 w związku z art. 435 § 1 k.p.c. ). Z tych względów zażalenie jako bezzasadne na podstawie przepisów art.385 kpc w zw. z art. 397 § 2 kpc w zw. z art.13 § 2 kpc podlegało oddaleniu.