II CZ 38/09
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy oddalił zażalenie uczestniczki postępowania na postanowienie o odrzuceniu jej pisma, uznając je za skargę kasacyjną, a nie wniosek o doręczenie orzeczenia z uzasadnieniem.
Uczestniczka postępowania, U. K., wniosła pismo, które Sąd Okręgowy zakwalifikował jako skargę kasacyjną i odrzucił ze względu na brak uprawnień do jej wniesienia. Uczestniczka złożyła zażalenie, twierdząc, że jej pismo było jedynie wnioskiem o doręczenie orzeczenia z uzasadnieniem. Sąd Najwyższy uznał, że Sąd Okręgowy prawidłowo zakwalifikował pismo jako skargę kasacyjną, ponieważ brakowało w nim wyraźnego wniosku o doręczenie z uzasadnieniem, a uczestniczka była reprezentowana przez pełnomocnika z urzędu.
Sąd Najwyższy rozpoznał zażalenie uczestniczki postępowania U. K. na postanowienie Sądu Okręgowego w Z., które odrzuciło jej pismo uznane za skargę kasacyjną. Uczestniczka twierdziła, że jej pismo z dnia 22 lutego 2009 r. było jedynie wnioskiem o doręczenie orzeczenia z uzasadnieniem, a nie skargą kasacyjną. Sąd Okręgowy odrzucił je, ponieważ uznał, że uczestniczka nie była uprawniona do wniesienia skargi kasacyjnej. Sąd Najwyższy, analizując sprawę, stwierdził, że pismo uczestniczki mogło być trafnie potraktowane jako skarga kasacyjna, ponieważ brakowało w nim jakiejkolwiek wzmianki o domaganiu się doręczenia orzeczenia z uzasadnieniem. Dodatkowo, uczestniczka była reprezentowana przez pełnomocnika z urzędu, co wzmacniało argumentację o możliwości złożenia skargi kasacyjnej. W związku z tym Sąd Najwyższy oddalił zażalenie uczestniczki oraz jej wniosek o przyznanie kosztów postępowania zażaleniowego.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Pismo to powinno być traktowane jako skarga kasacyjna, ponieważ brakowało w nim wyraźnego wniosku o doręczenie orzeczenia z uzasadnieniem.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy uznał, że brak jakiejkolwiek wzmianki o domaganiu się doręczenia orzeczenia z uzasadnieniem w piśmie uczestniczki, w połączeniu z faktem jej reprezentowania przez pełnomocnika z urzędu, uzasadnia kwalifikację pisma jako skargi kasacyjnej.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalenie zażalenia i wniosku o przyznanie kosztów
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| J. C. | osoba_fizyczna | wnioskodawca |
| R. G. | osoba_fizyczna | wnioskodawca |
| U. K. | osoba_fizyczna | uczestniczka postępowania |
Przepisy (3)
Główne
k.p.c. art. 39814
Kodeks postępowania cywilnego
Podstawa prawna orzekania przez Sąd Najwyższy w przedmiocie zażalenia.
k.p.c. art. 3941 § § 3
Kodeks postępowania cywilnego
Podstawa prawna orzekania przez Sąd Najwyższy w przedmiocie zażalenia.
Pomocnicze
k.p.c. art. 871 § § 1 i 2
Kodeks postępowania cywilnego
Przepisy dotyczące uprawnień do sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Pismo uczestniczki nie zawierało wyraźnego wniosku o doręczenie orzeczenia z uzasadnieniem, co przemawia za jego kwalifikacją jako skargi kasacyjnej. Uczestniczka była reprezentowana przez pełnomocnika z urzędu, co sugeruje możliwość złożenia skargi kasacyjnej.
Odrzucone argumenty
Pismo uczestniczki było jedynie wnioskiem o doręczenie orzeczenia z uzasadnieniem, a nie skargą kasacyjną.
Godne uwagi sformułowania
brak bowiem jakiejkolwiek wzmianki, która mogłaby świadczyć o tym, że domaga się on doręczenia jej orzeczenia z uzasadnieniem Sąd Okręgowy potraktował pismo uczestniczki postępowania U. K. jako skargę kasacyjną i stwierdziwszy, że nie jest ona osobą uprawnioną w rozumieniu art. 871 § 1 i 2 k.p.c. do sporządzenia i wniesienia skargi, postanowieniem z dnia 4 marca 2009 r. odrzucił ją.
Skład orzekający
Antoni Górski
przewodniczący
Teresa Bielska-Sobkowicz
członek
Józef Frąckowiak
sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja kwalifikacji pism procesowych jako skargi kasacyjnej lub wniosku o doręczenie z uzasadnieniem, zwłaszcza w kontekście reprezentacji przez pełnomocnika z urzędu."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji procesowej i kwalifikacji pisma.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa dotyczy kwestii proceduralnych związanych z kwalifikacją pisma procesowego, co jest istotne dla prawników procesowych, ale może być mniej interesujące dla szerszej publiczności.
“Kiedy pismo procesowe staje się skargą kasacyjną? Sąd Najwyższy wyjaśnia.”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt II CZ 38/09 POSTANOWIENIE Dnia 24 lipca 2009 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Antoni Górski (przewodniczący) SSN Teresa Bielska-Sobkowicz SSN Józef Frąckowiak (sprawozdawca) w sprawie z wniosku J. C. i R. G. przy uczestnictwie U. K. o umieszczeniu w szpitalu psychiatrycznym bez zgody pacjenta, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 24 lipca 2009 r., zażalenia uczestniczki postępowania na postanowienie Sądu Okręgowego w Z. z dnia 4 marca 2009 r., oddala zażalenie i wniosek o przyznanie kosztów postępowania zażaleniowego. 2 Uzasadnienie Uczestniczka postępowania U. K., zastępowana przez profesjonalnego pełnomocnika z urzędu, wniosła zażalenie od postanowienia Sądu Okręgowego w Z. z dnia 4 marca 2009 r. W sprawie tej ustalono, co następuje. Postanowieniem z dnia 19 lutego 2009 r. Sąd Okręgowy oddalił apelację uczestniczki postępowania U. K. od postanowienia Sądu Rejonowego w K. z dnia 19 listopada 2008 r. Uczestniczka postępowania wniosła, sporządzone osobiście, pismo datowane na dzień 22 lutego 2009 r., oznaczone jako „Odwołanie na postanowienie Sądu Okręgowego w dniu 19 lutego 2009 r.” W piśmie tym uczestniczka postępowania stwierdziła m.in.: „protestuję i nie zgadzam się z takim postanowieniem sądu” oraz „proszę o umorzenie tej sprawy.” Sąd Okręgowy potraktował pismo uczestniczki postępowania U. K. jako skargę kasacyjną i stwierdziwszy, że nie jest ona osobą uprawnioną w rozumieniu art. 871 § 1 i 2 k.p.c. do sporządzenia i wniesienia skargi, postanowieniem z dnia 4 marca 2009 r. odrzucił ją. W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżąca zarzuciła, że Sąd Okręgowy dokonał błędnej kwalifikacji jej pisma i potraktował je jako skargę kasacyjną, podczas gdy w rzeczywistości był to jedynie wniosek o doręczenie orzeczenia z uzasadnieniem. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Trafnie Sąd Okręgowy ustalił, że pismo uczestniczki postępowania mogło być potraktowane jako skarga kasacyjna. W jej piśmie brak bowiem jakiejkolwiek wzmianki, która mogłaby świadczyć o tym, że domaga się on doręczenia jej orzeczenia z uzasadnieniem. Wniosek taki jest tym bardziej uzasadniony, że przed Sadem Okręgowym uczestniczka była reprezentowana przez pełnomocnika ustanowionego z urzędu, a w trakcie całego postępowania zwracała się do sądu wielokrotnie z różnymi pismami, w których przedstawiała swoje stanowisko, odmienne od zawartego w orzeczeniach sądu. Skoro wiec niewątpliwie skarżąca sama lub przez pełnomocnika nie wystąpiła o doręczenie jej postanowienia Sądu Okręgowego z dnia 4 marca 2009 r. to brak podstaw aby uwzględnić jej zażalenie. 3 Mając powyższe na względzie Sąd Najwyższy, na podstawie art. 39814 k.p.c. w związku z art. 3941 § 3 k.p.c., orzekł jak w sentencji. W tej sytuacji oddaleniu podlegał także wniosek o zasądzenie kosztów postępowania zażaleniowego oraz bark było podstaw do zasądzenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej uczestniczce z urzędu wobec niezłożenia przez pełnomocnika stosowanego wniosku i oświadczenia, że koszty te nie zostały opłacone. db
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI