II CZ 38/06

Sygn. akt II CZ 38/06 
 
 
 
 
 
 
 
 
POSTANOWIENIE 
 
 
Dnia 8 czerwca 2006 r. 
Sąd Najwyższy w składzie : 
 
 
SSN Irena Gromska-Szuster (przewodniczący) 
SSN Mirosław Bączyk (sprawozdawca) 
SSN Grzegorz Misiurek 
 
 
w sprawie z powództwa R. W. 
przeciwko J. W. 
o rozwód, 
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym  
w Izbie Cywilnej w dniu 8 czerwca 2006 r., 
zażalenia powoda  
na postanowienie Sądu Apelacyjnego w […] 
z dnia 24 lutego 2006 r.,  
 
 
oddala zażalenie. 
 
 
 

 
2 
Uzasadnienie 
 
 
 
Wyrokiem z dnia 21 października 2004 r. Sąd Okręgowy rozwiązał 
małżeństwo  stron  i  orzekł  o  sposobie wykonywania władzy rodzicielskiej (pkt I – 
III-ego wyroku), a Sąd Apelacyjny – rozpoznając apelację powoda – zmienił 
wyrokiem z dnia 26 września 2005 r. wyrok Sądu Okręgowego w zakresie 
wykonywania władzy rodzicielskiej i oddalił apelację w pozostałej części. 
Postanowieniem z dnia 24 lutego 2006 r. Sąd Apelacyjny odrzucił skargę kasacyjną 
powoda od wyroku tego Sądu z dnia 26 września 2005 r. jako niedopuszczalną 
w świetle art. 3982 § 2 pkt 1 k.p.c. W ocenie Sądu Apelacyjnego, skarga kasacyjna 
jest niedopuszczalna w sprawach o rozwód. Wyrok w sprawie o rozwód ma 
charakter zintegrowany i obejmuje rozstrzygnięcia obligatoryjne, do których należy 
m. in. rozstrzygnięcie o sposobie wykonywania władzy rodzicielskiej. 
 
W zażaleniu powoda podniesiono zarzut naruszenia art. 3982 § 2 pkt 1 k.p.c. 
przez błędną wykładnię tego przepisu i domagano się uchylenia zaskarżonego 
postanowienia. W dłuższym wywodzie prawnym skarżący starał się umotywować 
stanowisko, zgodnie z którym de lege lata dopuszczalna jest skarga kasacyjna 
w przedmiocie rozstrzygnięcia o władzy rodzicielskiej w wyroku rozwodowym. 
 
Sąd Najwyższy zważył, co następuje: 
 
Powód nie objął skargą kasacyjną rozstrzygnięcia w części dotyczącej 
rozwiązania małżeństwa, a zaskarżył jedynie rozstrzygnięcie w zakresie 
dotyczącym wykonywania władzy rodzicielskiej (k. 573 akt sprawy). W  ocenie 
skarżącego, 
niedopuszczalność 
skargi 
kasacyjnej 
dotyczy 
jedynie 
spraw 
rozwodowych sensu stricto, tj. postanowienia rozwiązującego związek małżeński, 
natomiast skarga kasacyjna jest dopuszczalna w przedmiocie rozstrzygnięcia 
o  władzy rodzicielskiej.   
 
Stanowiska takiego nie można podzielić.  
Po pierwsze, wbrew sugestii skarżącego, pojęcie „sprawa o rozwód”  
w  rozumieniu art. 3982 § 2 pkt 1 k.p.c. należy ujmować szerzej, a więc nie tylko  
w  odniesieniu do samego rozstrzygnięcia o rozwiązaniu małżeństwa, ale także 
w  zakresie materii prawnych rozstrzyganych obligatoryjnie w wyroku rozwodowym, 

 
3 
w  tym  - także w zakresie władzy rodzicielskiej (art. 58 § 1 k.r.o.). Jeżeli wyrokiem  
Sądu Apelacyjnego zmieniono tylko rozstrzygnięcie w przedmiocie władzy 
rodzicielskiej (pkt 1 wyroku), to wyrok rozwodowy w tym zakresie ma byt 
samodzielny, przy czym sprawa nie traci charakteru „sprawy o rozwód” 
w rozumieniu art. 3982 §  2 pkt 1 k.p.c.      
Po drugie, w świetle art. 5191 § 2 k.p.c. w sprawach z zakresu prawa 
rodzinnego, opiekuńczego i kurateli skarga kasacyjna przysługuje jedynie 
w  sprawach wyraźnie wymienionych w tym przepisie. Przepis ten nie wspomina 
o  sprawach dotyczących władzy rodzicielskiej. Z systemowego punktu widzenia 
trudno byłoby przyjąć taką interpretację, zgodnie z którą dopuszczalna byłaby 
skarga kasacyjna od wyroku rozwodowego w przedmiocie rozstrzygnięcia o władzy 
rodzicielskiej przy jednoczesnej konstatacji jej niedopuszczalności w razie 
orzeczenia o  tejże władzy w  postępowaniu nieprocesowym.  
Z przedstawionych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 3941 § 3 
k.p.c. w zw. z art. 39814 k.p.c. oddalił  zażalenie powoda jako nieuzasadnione.