V CZ 42/07

Sygn. akt V CZ 42/07 POSTANOWIENIE Dnia 24 maja 2007 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Kazimierz Zawada (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Mirosław Bączyk SSN Hubert Wrzeszcz w sprawie ze skargi A.Ś., B.K. i S.K. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego w W. Wydziału Gospodarczego z dnia 8 lutego 1999 r. w sprawie o sygn. akt [...] po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 24 maja 2007 r., zażalenia skarżących na postanowienie Sądu Okręgowego w W. z dnia 14 listopada 2005 r., sygn. akt [...], odrzuca zażalenie. 2 Uzasadnienie Sąd Okręgowy postanowieniem z dnia 14 listopada 2005 r. odrzucił zażalenia S.K., B.K. i A.Ś. na postanowienia tego Sądu z dnia 23 września 2005 r., odrzucające skargi o wznowienie postępowania. W uzasadnieniu wyjaśnił, że skargi o wznowienie dotyczyły postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego, wydanym przez ten Sąd jako sąd drugiej instancji. Sąd Okręgowy rozstrzygnął więc skargi o wznowienie jako sąd drugiej instancji. Jego postanowienie odrzucające skargi o wznowienie nie podlegało w świetle właściwej regulacji zaskarżeniu zażaleniem do Sądu Najwyższego, ponieważ regulacja ta dopuszcza zażalenie do Sądu Najwyższego na postanowienie sądu drugiej instancji kończące postępowanie w sprawie tylko wtedy, gdy w sprawie dopuszczalna jest skarga kasacyjna, a w rozpoznawanej sprawie skarga kasacyjna nie była dopuszczalna ze względu na nieodpowiednią wysokość wartości przedmiotu zaskarżenia. W zażaleniu skarżący powołują się na oczywistą bezzasadność postanowienia Sądu Okręgowego z dnia 14 listopada 2005 r. oraz podnoszą inne zarzuty, nie negując samej niedopuszczalności skargi kasacyjnej w sprawie, w której to postanowienie zapadło, ze względu na nieodpowiednią wysokość wartości przedmiotu zaskarżenia. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Według art. 3941 § 2 k.p.c., zażalenie do Sądu Najwyższego na postanowienie sądu drugiej instancji kończące postępowanie jest dopuszczalne tylko w sprawach, w których przysługuje skarga kasacyjna. Zgodnie z art. 398 2 §2 k.p.c., w procesie skarga kasacyjna jest niedopuszczalna w sprawach o prawa majątkowe, w których wartość przedmiotu zaskarżenia jest niższa niż pięćdziesiąt tysięcy złotych, a nie ulega wątpliwości, że w sprawie, w której zapadło postanowienie Sądu Okręgowego z dnia 14 listopada 2005 r., wartość ta jest znacznie niższa. Dlatego Sąd Okręgowy postanowieniem z dnia 14 listopada 2005 r. trafnie odrzucił zażalenie na postanowienie odrzucające skargę 3 o wznowienie postępowania. Z tych samych przyczyn należało też odrzucić zażalenie na postanowienie Sądu Okręgowego z dnia 14 listopada 2005 r. Mając powyższe na względzie, Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji (art. 373 w związku z art. 39821 § 3 k.p.c.).