II Cz 346/15

Sygn. akt II Cz 346/15 POSTANOWIENIE Dnia 21 kwietnia 2015 r. Sąd Okręgowy w Świdnicy II Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie następującym: Przewodniczący: SSO Anatol Gul Sędziowie: SO Piotr Rajczakowski SO Aleksandra Żurawska po rozpoznaniu w dniu 21 kwietnia 2015 r. w Świdnicy na posiedzeniu niejawnym zażalenia dłużniczki A. N. na postanowienie Sądu Rejonowego w Świdnicy z dnia 5 grudnia 2014 r., sygn. akt I Co 3091/14 w sprawie egzekucyjnej z wniosku wierzyciela A. P. prowadzonej przez Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w Świdnicy – R. P. / KM 366/12 / p o s t a n a w i a: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Zaskarżonym postanowieniem z dnia 5 grudnia 2014 r., Sąd Rejonowy oddalił skargę dłużnika na postanowienie Komornika Sądowego R. P. w przedmiocie odrzucenia wniosku o zawieszenie postępowania egzekucyjnego. W ocenie Sądu, organ egzekucyjny słusznie zastosował art. 199 kpc i odrzucił ponowny wniosek dłużnika z uwagi na jego wcześniejsze rozpoznanie. Ponadto, ze względu na odrębne uregulowania w postępowaniu egzekucyjnym, nie było możliwości odpowiedniego zastosowania w tym zakresie art. 177 kpc . W zażaleniu na powyższe postanowienie, dłużniczka wnosząc o jego uchylenie podniosła, że oddalenie jej skargi było przedwczesne m.in. z powodu zgromadzonego w śledztwie materiału dowodowego oraz braku wątpliwości co do konieczności zastosowania art. 177 kpc . W czerwcu 2013 roku, nie mogła powołać się na nowe okoliczności, gdyż opinia biegłego sądowego sporządzona w sprawie karnej nie była jej znana. Dodatkowo dłużnik zaznaczył, że Sąd Apelacyjny w Gdańsku wznowił prawomocnie zakończone postępowanie, a zatem postępowanie egzekucyjne powinno być zawieszone. Sąd Okręgowy zważył: Zażalenie podlegało oddaleniu, gdyż podnoszone przez skarżącą zarzuty, w żadnym stopniu nie stanowiły skutecznej podstawy do uwzględnienia jej zażalenia. Przede wszystkim należy mieć na względzie, że całkowicie błędnym było kierowanie do Komornika wniosków o zawieszenie postępowania egzekucyjnego, skoro przepisy art. 818 i nast. kpc dokładnie określają w jakich sytuacjach organ ten może zawiesić postępowanie. Podstawową bowiem zasadą postępowania egzekucyjnego jest zakaz badania zasadności oraz wymagalności objętego tytułem wykonawczym przez organ egzekucyjny / art. 804 kpc /, co pośrednio dotyczy również braku nieograniczonej możliwości jego zawieszenia. Skarżąca posiada przy tym wiele innych środków, nie tylko te wskazane w uzasadnieniu rozstrzygnięcia Sądu pierwszej instancji oraz odpowiedzi sporządzonej przez Komornika, które w razie ich zasadności, mogą skutecznie prowadzić do zawieszenia postępowania. Prawidłowa jest też interpretacja Sądu oraz Komornika, co do braku możliwości odpowiedniego zastosowania art. 177 § 1 pkt 4 kpc , gdyż konstrukcja tego przepisu pozwala wywnioskować, że dotyczy on z reguły postępowania rozpoznawczego, a ponadto, brak jest podstawy prawnej, aby przepis ten mógł być nawet odpowiednio stosowany przez Komornika. Odpowiednie zastosowanie przepisów o procesie określone w art. 13 § 2 kpc , nie może prowadzić do dowolnego stosowania każdego przepisu znajdującego się w Kodeksie postępowania cywilnego , a w takich sytuacjach jak powyższa, wręcz jest uniemożliwione. Na brak dopuszczalności stosowania art. 177 § 1 pkt 4 kpc w postępowaniu egzekucyjnych wskazywał również Sąd Najwyższy, stwierdzając, że wykluczenie to wynika m.in. z powodu istnienia lex specialis jakim jest art. 821 kpc / zob. postanowienie SN z 5 stycznia 2001 r., I CKN 1166/00, wyd./el. Lex nr 52682 /. Oceniając natomiast argument skarżącej, co do wznowienia przez Sąd Apelacyjny postępowania w sprawie ACa 1023/11, pomimo braku jego skuteczności / co wynika z rozważań poczynionych już na wstępie /, dodatkowo należy mieć na względzie, że do zażalenia zostało przedłożono jedynie postanowienie tego Sądu o zwolnieniu dłużniczki od opłaty od skargi, które w żadnym stopniu nie potwierdza tego, że postępowanie to zostało faktycznie wznowione. Nie jest też rzeczą Sądu Okręgowego ustalanie tej okoliczności z urzędu, gdyż to na dłużniku żądającego zawieszenia postępowania ciąży konieczność, chociażby jej uprawdopodobnienia. Mając powyższe na uwadze Sąd Okręgowy, na podstawie art. 385 kpc w zw. z art. 397 § 2 kpc i art. 13 § 2 kpc , orzekł jak w postanowieniu.