II CZ 34/09
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy oddalił zażalenie na postanowienie o odrzuceniu zażalenia na postanowienie o kosztach, uznając je za niedopuszczalne i nieprzerywające biegu terminu do uiszczenia opłaty sądowej.
Sąd Okręgowy odrzucił zażalenie powódki na postanowienie o kosztach, ponieważ opłata od zażalenia została uiszczona po terminie. Powódka wniosła zażalenie na to postanowienie, argumentując, że złożenie innego, niedopuszczalnego zażalenia przerwało bieg terminu do uiszczenia opłaty. Sąd Najwyższy uznał, że zażalenie na postanowienie o kosztach nie jest zaskarżalne do SN, a niedopuszczalna czynność procesowa nie przerywa biegu terminów.
Sprawa dotyczyła zażalenia powódki J. H.-C. na postanowienie Sądu Okręgowego w K. z dnia 22 stycznia 2009 r., którym odrzucono jej zażalenie na wcześniejsze postanowienie o odrzuceniu skargi o wznowienie postępowania. Sąd Okręgowy odrzucił pierwotne zażalenie powódki, ponieważ opłata od zażalenia na postanowienie o kosztach została uiszczona po terminie. Powódka twierdziła, że złożenie przez nią niedopuszczalnego zażalenia na postanowienie o kosztach przerwało bieg terminu do uiszczenia opłaty. Sąd Najwyższy, rozpoznając zażalenie na postanowienie odrzucające zażalenie, stwierdził, że zgodnie z art. 3941 § 2 k.p.c., zażalenie na postanowienie sądu drugiej instancji jest dopuszczalne tylko w sprawach kasacyjnych, a postanowienie o kosztach procesu nie jest postanowieniem kończącym postępowanie. W związku z tym, zażalenie powódki na postanowienie o częściowym zwolnieniu od kosztów sądowych było niedopuszczalne i nie mogło przerwać biegu terminu do uiszczenia opłaty. Sąd Najwyższy oddalił zażalenie powódki i przyznał pełnomocnikowi z urzędu wynagrodzenie.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, niedopuszczalna czynność procesowa nie wywołuje żadnego skutku procesowego, a więc i nie przerywa biegu terminów sądowych.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy wskazał, że zażalenie na postanowienie sądu drugiej instancji o kosztach procesu nie jest dopuszczalne, ponieważ nie jest to postanowienie kończące postępowanie. Skoro zażalenie było niedopuszczalne, nie mogło przerwać biegu terminu do uiszczenia opłaty od zażalenia.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalenie zażalenia
Strona wygrywająca
Sąd Okręgowy (w sporze o dopuszczalność zażalenia)
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| J. H. – C. | osoba_fizyczna | powódka (skarżąca) |
| D. S. | inne | pozwany |
| adw. K. J. | inne | pełnomocnik z urzędu |
Przepisy (10)
Główne
k.p.c. art. 3941 § 2
Kodeks postępowania cywilnego
Pomocnicze
k.p.c. art. 373
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 370
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 398 § 2
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 167
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 39814
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 3941 § 3
Kodeks postępowania cywilnego
Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu art. § 19 i 20
Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu art. § 6 pkt 6
Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu art. § 13 ust. 2 pkt 2
Argumenty
Skuteczne argumenty
Zażalenie na postanowienie o kosztach procesu nie jest postanowieniem kończącym postępowanie w sprawie, a zatem nie przysługuje na nie zażalenie do Sądu Najwyższego. Niedopuszczalna czynność procesowa nie wywołuje skutków procesowych i nie przerywa biegu terminów sądowych.
Odrzucone argumenty
Złożone zażalenie na postanowienie o kosztach przerwało bieg terminu do uiszczenia opłaty sądowej. Opłata została uiszczona w terminie siedmiodniowym od dnia doręczenia postanowienia Sądu Okręgowego z dnia 5 stycznia 2009 r.
Godne uwagi sformułowania
postanowienie o kosztach procesu nie jest postanowieniem kończącym postępowanie w sprawie Niedopuszczalna czynność procesowa nie wywołuje bowiem żadnego skutku procesowego, a więc i nie przerywa biegu terminów sądowych.
Skład orzekający
Antoni Górski
przewodniczący-sprawozdawca
Teresa Bielska-Sobkowicz
członek
Józef Frąckowiak
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "interpretację przepisów dotyczących dopuszczalności zażaleń do Sądu Najwyższego na postanowienia o kosztach oraz skutków niedopuszczalnych czynności procesowych dla biegu terminów."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy stanu prawnego sprzed nowelizacji k.p.c. z 2009 r. w zakresie dopuszczalności zażaleń.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa dotyczy ważnych kwestii proceduralnych związanych z kosztami postępowania i terminami, co jest istotne dla praktyków prawa, choć stan faktyczny nie jest wyjątkowo złożony.
“Niedopuszczalne zażalenie nie przerwie biegu terminu. Sąd Najwyższy wyjaśnia kluczowe zasady procesowe.”
Sektor
inne
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt II CZ 34/09 POSTANOWIENIE Dnia 24 lipca 2009 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Antoni Górski (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Teresa Bielska-Sobkowicz SSN Józef Frąckowiak ze skargi J. H. – C. o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem Sądu Okręgowego w K. z dnia 6 czerwca 2008 r., wydanego w sprawie z powództwa J. H. – C. przeciwko D. S. o zapłatę, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 24 lipca 2009 r., zażalenia powódki (skarżącej) na postanowienie Sądu Okręgowego w K. z dnia 22 stycznia 2009 r., oddala zażalenie i przyznaje adw. K. J. kwotę 1.800 zł powiększoną o stawkę podatku od towarów i usług tytułem nieopłaconych kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu, którą nakazuje wypłacić z Kasy Sądu Okręgowego w K. Uzasadnienie 2 Sąd Okręgowy w K. postanowieniem z dnia 5 września 2008 r. odrzucił skargę o wznowienie postępowania wniesioną przez powódkę w sprawie sygn. akt I …/08. Postanowienie to zaskarżył pełnomocnik powódki i jednocześnie złożył wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych. Postanowieniem z dnia 15 października 2008 r. Sąd zwolnił powódkę od kosztów sądowych w części i zobowiązał pełnomocnika powódki do uiszczenia opłaty od zażalenia w kwocie 110 zł w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia zażalenia. Zaskarżonym postanowieniem z dnia 22 stycznia 2009 r. Sąd Okręgowy w K. odrzucił zażalenie powódki na postanowienie z dnia 5 września 2008 r. Sąd stwierdził, iż zakreślony siedmiodniowy termin do uiszczenia opłaty upłynął w dniu 4 listopada 2008 r., a opłata została uiszczona po terminie tj. dnia 13 stycznia 2009 r. Sąd Okręgowy ustalił również, że w dniu 30 października 2008 r. powódka, pomimo reprezentacji przez profesjonalnego pełnomocnika, wniosła niedopuszczalne zażalenie na postanowienie z dnia 15 października 2008 r., które zostało odrzucone postanowieniem z dnia 5 stycznia 2009 r. Zdaniem Sądu, fakt ten nie przerwał jednak biegu terminu dla uiszczenia opłaty sądowej. W związku z tym należało zastosować przepisy art. 373 k.p.c. w zw. z art. 370 k.p.c. i art. 398 § 2 k.p.c., na mocy których sąd odrzuca na posiedzeniu niejawnym zażalenie wniesione po upływie przypisanego terminu, nieopłacone lub z innych przyczyn niedopuszczalne, jak również zażalenie, którego braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. W zażaleniu skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i zarzucił naruszenie art. 167 k.p.c. Podniósł, że złożone przez niego zażalenie z dnia 30 października 2008 r. przerwało bieg terminu dla uiszczenia opłaty sądowej i w związku z tym opłatę w kwocie 110 zł uiścił w terminie tzn. w terminie siedmiodniowym od dnia doręczenia postanowienia Sądu Okręgowego z dnia 5 stycznia 2009 r. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zgodnie z regulacją zawartą w art. 3941 § 2 k.p.c. zażalenie na postanowienie sądu drugiej instancji zostało dopuszczone jedynie na postanowienia wydane 3 w sprawach tzw. kasacyjnych, czyli na postanowienia kończące postępowanie w sprawie. Przesłanki kwalifikowania postanowień do kategorii kończących postępowania w sprawie były wielokrotnie przedmiotem rozważań w orzecznictwie Sądu Najwyższego. Zgodnie z utrwalonym stanowiskiem, postanowienie o kosztach procesu nie jest postanowieniem kończącym postępowanie w sprawie. Postanowienie to bowiem nie dotyczy istoty sprawy, w stosunku do jej przedmiotu ma jedynie charakter uboczny. Oznacza to, że w stanie prawnym obowiązującym przed wejściem w życie ustawy z dnia 22 maja 2009 r. o zmianie ustawy Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. Nr 69, poz. 592) na postanowienie sądu drugiej instancji o kosztach procesu nie przysługiwało zażalenie do Sądu Najwyższego (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 20 grudnia 1996 r., I CZ 30/97, OSNC 1997, nr 3, poz. 34 i z dnia 12 października 2007 r., IV CZ 28/07, OSNC 2008, nr 2, poz. 29, z dnia 12 października 2007 r., IV CZ 56/07, niepubl.). Pogląd ten został zaakceptowany w doktrynie i piśmiennictwie prawniczym. Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy należy stwierdzić, że trafny jest pogląd Sądu Okręgowego, iż zażalenie na postanowienie o częściowym zwolnieniu od kosztów sądowych złożone przez powódkę 30 października 2008 r. było niedopuszczalne. Oznacza to, że nie mogło ono przerwać biegu tygodniowego terminu do uiszczenia opłaty od zażalenia zakreślonego w postanowieniu Sądu z dnia 15 października 2008 r. Niedopuszczalna czynność procesowa nie wywołuje bowiem żadnego skutku procesowego, a więc i nie przerywa biegu terminów sądowych (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 10 maja 2001 r., II CZ 39/01, niepubl.). Wobec powyższego, uznając zażalenie strony powodowej za pozbawione usprawiedliwionych podstaw, Sąd Najwyższy oddalił je stosownie do art. 39814 k.p.c. w związku z art. 3941 § 3 k.p.c. Na podstawie § 19 i 20 oraz § 6 pkt 6 i § 13 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz.1348 ze zm.) przyznane zostało 4 pełnomocnikowi skarżącej wynagrodzenie za nieopłaconą pomoc prawną świadczoną z urzędu. md
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI