II CZ 33/08
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy oddalił zażalenie powoda na postanowienie o odrzuceniu skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku z powodu braku właściwego pełnomocnictwa.
Powód wniósł skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku, jednak Sąd Okręgowy odrzucił ją z powodu braków formalnych, wskazując na niewłaściwe pełnomocnictwo. Pełnomocnik powoda wniósł zażalenie, argumentując, że matka powoda miała prawo udzielić dalszego pełnomocnictwa. Sąd Najwyższy uznał jednak, że skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem jest odrębnym postępowaniem, wymagającym odrębnego pełnomocnictwa, a przedłożone dokumenty nie spełniały tych wymogów, co skutkowało oddaleniem zażalenia.
Sąd Okręgowy w S. postanowieniem z dnia 9 lipca 2007 r. odrzucił skargę powoda P. S. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w S. z dnia 16 lutego 2007 r. Powodem odrzucenia było niewykonanie przez pełnomocnika skarżącego zarządzenia o uzupełnienie braków formalnych, polegającego na przedłożeniu pełnomocnictwa procesowego. Pełnomocnik przedłożył pełnomocnictwo udzielone przez matkę małoletniego P. S. – G. S., jednak sąd uznał, że skoro skarżący jest osobą pełnoletnią, pełnomocnictwo powinno być udzielone przez niego osobiście. Pełnomocnik skarżącego wniósł zażalenie, podnosząc, że matka powoda, działając na podstawie pełnomocnictwa notarialnego, miała prawo udzielić dalszego pełnomocnictwa adwokatowi. Sąd Najwyższy, rozpoznając zażalenie, uznał je za bezzasadne. Wskazał, że zgodnie z art. 424(5) § 2 k.p.c., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma procesowego, a zgodnie z art. 89 § 1 k.p.c., pełnomocnik obowiązany jest dołączyć pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy. Sąd stwierdził, że przedłożone pełnomocnictwo od G. S. nie wykazywało umocowania od skarżącego P. S., a jedynie od osoby podpisanej. Ponadto, dołączenie kserokopii aktu notarialnego nastąpiło dopiero później. Kluczowe było jednak stwierdzenie, że postępowanie ze skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia jest sprawą odrębną od postępowania, w którym zapadło zaskarżone orzeczenie. Wymaga ono odrębnego pełnomocnictwa, które nie może wynikać z pełnomocnictwa udzielonego w zakończonej sprawie. Z tych względów, na podstawie art. 394(1) § 3 k.p.c. w związku z art. 398(14) k.p.c., Sąd Najwyższy oddalił zażalenie.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, pełnomocnictwo udzielone przez matkę osoby pełnoletniej nie jest wystarczające, jeśli nie wynika z niego umocowanie do reprezentowania skarżącego w tej konkretnej sprawie. Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem jest odrębnym postępowaniem wymagającym odrębnego pełnomocnictwa.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy uznał, że skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia jest odrębnym postępowaniem, niebędącym kontynuacją wcześniejszego postępowania ani nadzwyczajnym środkiem zaskarżenia. Wymaga ona odrębnego pełnomocnictwa, które musi jasno wskazywać na umocowanie do wniesienia tej konkretnej skargi. Pełnomocnictwo udzielone przez matkę, nawet jeśli sama posiadała pełnomocnictwo w innej sprawie, nie wykazywało umocowania od skarżącego w niniejszej sprawie, a jedynie od osoby podpisanej.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddala zażalenie
Strona wygrywająca
Skarb Państwa (w kontekście odrzucenia skargi)
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| P. S. | osoba_fizyczna | skarżący |
| Towarzystwo Budownictwa Społecznego Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w S. | spółka | pozwany |
| G. S. | osoba_fizyczna | matka skarżącego |
Przepisy (5)
Główne
k.p.c. art. 424(5) § § 2
Kodeks postępowania cywilnego
Skarga powinna czynić zadość wymaganiom przewidzianym dla pisma procesowego.
k.p.c. art. 89 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa.
k.p.c. art. 394(1) § § 3
Kodeks postępowania cywilnego
Podstawa prawna orzekania w przedmiocie zażalenia.
k.p.c. art. 398(14)
Kodeks postępowania cywilnego
Podstawa prawna orzekania w przedmiocie zażalenia.
Pomocnicze
k.c. art. 417(1) § § 1
Kodeks cywilny
Podstawa prawna roszczenia odszkodowawczego od Skarbu Państwa za niezgodną z prawem działalność orzeczniczą.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem jest odrębnym postępowaniem wymagającym odrębnego pełnomocnictwa. Pełnomocnictwo udzielone przez matkę osoby pełnoletniej nie jest skuteczne, jeśli nie wynika z niego umocowanie do reprezentowania skarżącego w tej konkretnej sprawie. Przedłożone pełnomocnictwo nie wykazywało umocowania od skarżącego P. S.
Odrzucone argumenty
Matka powoda, posiadając pełnomocnictwo notarialne, miała prawo udzielić dalszego pełnomocnictwa adwokatowi.
Godne uwagi sformułowania
skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia sądowego nie stanowi kontynuacji dotychczasowego postępowania Jest to bowiem nadzwyczajny środek umożliwiający skuteczne dochodzenie roszczenia odszkodowawczego od Skarbu Państwa za niezgodną z prawem działalność orzeczniczą sądu umocowanie adwokata lub radcy prawnego do reprezentowania strony skarżącej w sprawie o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, nie może wynikać z treści pełnomocnictwa udzielonego temu pełnomocnikowi w sprawie zakończonej prawomocnie orzeczeniem kwestionowanym w skardze
Skład orzekający
Helena Ciepła
przewodniczący
Teresa Bielska-Sobkowicz
sprawozdawca
Krzysztof Strzelczyk
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Wymogi formalne dotyczące pełnomocnictwa w sprawach o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnych orzeczeń sądowych."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznego rodzaju postępowania (skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem) i kwestii formalnych związanych z pełnomocnictwem.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa dotyczy ważnej kwestii formalnej w postępowaniu cywilnym, która może mieć znaczenie praktyczne dla wielu prawników i stron postępowań. Pokazuje, jak drobne błędy formalne mogą prowadzić do odrzucenia skargi.
“Uważaj na pełnomocnictwo! Sąd Najwyższy wyjaśnia, kiedy skarga o niezgodność z prawem może zostać odrzucona z powodu formalności.”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt II CZ 33/08 POSTANOWIENIE Dnia 29 maja 2008 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Helena Ciepła (przewodniczący) SSN Teresa Bielska-Sobkowicz (sprawozdawca) SSN Krzysztof Strzelczyk w sprawie ze skargi P. S. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w S. z dnia 16 lutego 2007r., wydanego w sprawie z powództwa P. S. przeciwko Towarzystwu Budownictwa Społecznego Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w S. o ustalenie, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 29 maja 2008 r., zażalenia powoda na postanowienie Sądu Okręgowego w S. z dnia 9 lipca 2007 r., oddala zażalenie. Uzasadnienie 2 Postanowieniem z dnia 9 lipca 2007 r. Sąd Okręgowy w S. odrzucił skargę powoda o stwierdzenie niezgodności z prawem wyroku. W uzasadnieniu podał, iż pełnomocnik wezwany do uzupełniania braków formalnych skargi poprzez dołączenie pełnomocnictwa procesowego przedłożył pełnomocnictwo udzielone mu przez matkę małoletniego P. S. – G. S. Z uwagi jednak na fakt, iż skarżący jest osobą pełnoletnią uznał, iż pełnomocnictwo powinno być udzielone przez niego a tym samym pełnomocnik nie wykonał nałożonego zarządzeniem zobowiązania. Na powyższe postanowienie pełnomocnik skarżącego wniósł zażalenie. Wskazał, iż matka powoda występowała w sprawie w charakterze pełnomocnika procesowego w oparciu o pełnomocnictwo notarialne udzielone dniu 17 lutego 2006 r., a tym samym zgodnie z art. 91 k.p.c. mogła udzielić dalszego pełnomocnictwa adwokatowi lub radcy prawnego. Sąd Najwyższy ustalił i zważył, co następuje: Zażalenie jest bezzasadne. Jak wynika z art. 4245 § 2 k.p.c. skarga powinna czynić zadość wymaganiom przewidzianym dla pisma procesowego. Zgodnie z ogólnymi regułami pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa (art. 89 § 1 k.p.c.). W sprawie jest poza sporem, że uczestnik postępowania wnosząc w dniu 05.06.2007 r. skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia sądowego, nie załączył pełnomocnictwa dla adwokata, z którego wynikałoby uprawnienie do wniesienia skargi. Na wezwanie sądu o uzupełnienie tego braku pełnomocnik skarżącego złożył pełnomocnictwo do „zastępowania mnie przed sądem i innymi organami wszystkich instancji oraz do zawierania ugod w sprawie objętej zleceniem o ustalenie z powództwa P. S.". Z pełnomocnictwa wynika, że zostało udzielone w kwietniu (brak daty dziennej) i jest podpisane przez G. S. Z samego pełnomocnictwa nie wynika, że jest to pełnomocnictwo substytucyjne. Treść dokumentu jednoznacznie wskazuje na zastępowanie osoby podpisanej, a nie skarżącego. Nie można więc wnioskować, że zostało ono 3 udzielone przez P. S. Po wtóre, nie został dołączony na tym etapie postępowania żaden dokument, z którego by wynikało, że G.fa S. jest pełnomocnikiem jej syna. Tym samym fachowy pełnomocnik i w tym kontekście nie wykazał swojego umocowania od skarżącego. Kserokopię wypisu aktu notarialnego dołączono dopiero do pisma z dnia 5 listopada 2007 r. Wreszcie po trzecie, zgodnie z jednolitą linią orzecznictwa, do wniesienia skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia sądowego niezbędne jest odrębne pełnomocnictwo upoważniające do dokonania tej czynności procesowej. Jest bezsporne, że postępowanie ze skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia sądu drugiej instancji, a wyjątkowo pierwszej instancji, nie stanowi kontynuacji dotychczasowego postępowania w tej sprawie. Skarga ta nie jest nawet nadzwyczajnym środkiem zaskarżenia, jak skarga kasacyjna i skarga o wznowienie postępowania, gdyż nie zmierza do zmiany lub uchylenia kwestionowanego orzeczenia. Jest to bowiem nadzwyczajny środek umożliwiający skuteczne dochodzenie roszczenia odszkodowawczego od Skarbu Państwa za niezgodną z prawem działalność orzeczniczą sądu (art. 4171 § 1 k.c.). Jest to więc sprawa odrębna od sprawy zakończonej prawomocnym orzeczeniem, którego zgodność z prawem jest kwestionowana. W konsekwencji umocowanie adwokata lub radcy prawnego do reprezentowania strony skarżącej w sprawie o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, nie może wynikać z treści pełnomocnictwa udzielonego temu pełnomocnikowi w sprawie zakończonej prawomocnie orzeczeniem kwestionowanym w skardze (tak m.in. postanowienie SN z dnia 14.06.2005 r., V CZ 61/05, niepubl., postanowienie SN z 18 kwietnia 2007 r., V CZ 26/07, niepubl.). Złożenie więc odrębnego pełnomocnictwa, z którego wynikałoby upoważnienie adwokata do złożenia skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia sądowego, było niezbędne. Pełnomocnictwo złożone w niniejszej sprawie na wezwanie sądu, nie odpowiada tym wymaganiom, co uzasadniało odrzucenie skargi. Z tych względów, na podstawie art. 3941 § 3 k.p.c. w związku z art. 39814 k.p.c., orzeczono jak w sentencji.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI