II Cz 306/14

Sygn. akt II Cz 306/14 POSTANOWIENIE Dnia 17 kwietnia 2014 r. Sąd Okręgowy w Świdnicy II Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie następującym: Przewodniczący: SSO Anatol Gul Sędziowie: SO Piotr Rajczakowski SO Aleksandra Żurawska po rozpoznaniu w dniu 17 kwietnia 2014 r. w Świdnicy na posiedzeniu niejawnym zażalenia powódki D. M. na zarządzenie Przewodniczącego Sądu Rejonowego w Świdnicy z dnia 9 grudnia 2013 r., sygn. akt I C 2803/13 w sprawie przeciwko E. B. , T. D. , J. B. , M. B. i innym o uzgodnienie treści księgi wieczystej z rzeczywistym stanem prawnym p o s t a n a w i a: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Zaskarżonym zarządzeniem z dnia 9 grudnia 2013 r., Przewodniczący Sądu Rejonowego w Świdnicy zwrócił pozew D. M. , bowiem stosownie do treści art. 126 § 2 pkt 1 kpc w pozwie należy oznaczyć miejsca zamieszkania lub siedzibę i adres stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników. W przypadku niezachowania powyższego warunku, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia w terminie tygodniowym, pod rygorem zwrotu pozwu. Przewodniczący wskazał, iż w dniu 28 listopada 2013 r. powódka złożyła pismo procesowe, w którym podała, iż nie jest w stanie ustalić miejsca zamieszkania ani następców osób wskazanych w treści wezwania. Zatem wobec nieuzupełniania braków formalnych pozwu i upływu ustawowego terminu do usunięcia jego braków, pozew należało zwrócić. W zażaleniu na powyższe postanowienie, powódka podniosła, iż nie jest w stanie i nie ma możliwości prawnych wyegzekwowania od pozwanej E. B. informacji co do adresów zamieszkania jej dzieci i następców prawnych po zmarłej B. K. . Wraz z córką T. D. , nie reaguje ona na prośby skarżącej. Ponadto, skarżąca nadmieniła, iż rodzina w/w podchodzi z województwa (...) i tamtejszego adresu nie zna, co wobec powyższego oznacza, iż jedynie Sąd ma możliwości prawne uzyskania stosownych adresów. Sąd Okręgowy zważył: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie, a zarzuty znajdujące się w jego uzasadnieniu w żaden sposób nie korespondują z trafnością zaskarżonego zarządzenia. W pierwszej kolejności wskazać należy, iż braki formalne pism procesowych są wynikiem niezachowania właściwych wymagań przewidzianych ogólnie dla wszystkich pism procesowych ( art. 126 kpc ) lub dla szczególnego ich rodzaju. Takowym wymaganiem jest w szczególności konieczność oznaczenia w pierwszym piśmie procesowym miejsca zamieszkania lub siedziby i adresów stron. Podanie danych adresowych jest bowiem niezbędne w celu doręczenia podmiotom wymienionym w pozwie jego odpisów, umożliwienia im ustosunkowania się do zgłoszonego żądania i wzięcia udziału w sprawie. Jest zatem oczywiste, że nieokreślenie adresu pozwanych uniemożliwia nadanie sprawie dalszego biegu, a w konsekwencji – jej rozpoznanie, w związku z czym brak w tym zakresie, nieusunięty w wyznaczonym terminie, uzasadnia zwrot pozwu na podstawie art. 130 kpc . Należy mieć przy tym na uwadze, iż uzgodnienie treści księgi wieczystej z rzeczywistym stanem prawnym polega na doprowadzeniu tejże księgi do jej rzeczywistego, a więc aktualnego w dacie orzekania stanu prawnego. Wymaga to zatem wzięcia udziału w sprawie przez wszystkie osoby wpisane w dziale drugim księgi wieczystej oraz udziału innych osób, których uprawnienia z tytułu własności nie zostały – bez względu na przyczynę – dotychczas ujawnione (zob. wyrok SN z dnia 23 grudnia 1988 r., III CRN 434/88, wyd. lex nr 3593; wyrok SN z dnia 28 czerwca 2000 r., IV CKN 71/00, wyd. Lex nr 52649; postanowienie SN z dnia 7 kwietnia 2006 r., IIII CSK 114/05, wyd. Lex nr 238821). Brak któregokolwiek ze współuczestników koniecznych stanowi więc brak legitymacji procesowej łącznej. Sama zaś kumulacja podmiotowa po stronie pozwanej nie może być wynikiem swobodnej woli powoda i stwarza konieczność wskazania adresów zamieszkania wszystkich stron. W niniejszej sprawie, powódka mimo wezwania nie wskazała adresów pozwanych J. B. i M. B. oraz imion, nazwisk i adresów zamieszkania następców prawnych zmarłej B. K. . Należy mieć przy tym na uwadze, iż samo miejsce zamieszkania to nie tylko wskazanie miejscowości, bądź województwa, w której dana osoba przebywa z zamiarem stałego pobytu, ale dokładny jej adres. Sąd zaś nie może wyręczać strony z ciążących na niej obowiązków procesowych. Konsekwencją powyższego jest to, że skarżąca, w przypadku braku możliwości ustalenia adresów pozwanych, tj. nawet przy wykorzystaniu właściwego wydziału spraw obywatelskich, oddziału ewidencji ludności i dowodów osobistych może, w myśl art. 143 kpc , żądać ustanowienia kuratora dla osoby nieznanej z miejsca pobytu. Jak już bowiem wskazywano, wbrew twierdzeniom skarżącej, nie jest rzeczą Sądu samodzielne ustalanie adresu zamieszkania strony procesu. Mając powyższe na uwadze Sąd Okręgowy, na podstawie art. 385 w zw. z art. 397 § 2 kpc i art. 398 kpc , orzekł jak w sentencji postanowienia.