II CZ 30/11

Sygn. akt II CZ 30/11 POSTANOWIENIE Dnia 17 czerwca 2011 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Dariusz Zawistowski (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Zbigniew Kwaśniewski SSN Marta Romańska w sprawie z powództwa DGP D. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w L. przeciwko Skarbowi Państwa – Ministerstwu Obrony Narodowej reprezentowanemu przez Rejonowy Zarząd Infrastruktur w S. o zapłatę, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 17 czerwca 2011 r., zażalenia strony powodowej na postanowienie o kosztach postępowania apelacyjnego zawarte w wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 23 czerwca 2010 r., 1. zmienia zaskarżone postanowienie w ten sposób, że zasądza od strony pozwanej na rzecz strony powodowej dalszą kwotę 12 317 zł (dwanaście tysięcy trzysta siedemnaście); 2. zasądza od strony pozwanej na rzecz strony powodowej kwotę 1200 zł (tysiąc dwieście) tytułem zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego. Uzasadnienie 2 Na skutek rozpoznania apelacji strony powodowej od wyroku Sądu Okręgowego, Sąd Apelacyjny wyrokiem z dnia 23 czerwca 2010 r. zmienił zaskarżony wyrok (punkt I) oraz zasądził od strony pozwanej na rzecz strony powodowej kwotę 5 400 zł tytułem kosztów postępowania apelacyjnego (punkt II). Postanowienie o kosztach postępowania apelacyjnego zostało zaskarżone przez stronę powodową zażaleniem, w którym wniosła o jego zmianę poprzez zasądzenie na jego rzecz dalszej kwoty – 12 317 złotych stanowiącej uiszczoną opłatę od apelacji, a także zasądzenie na jego rzecz kosztów postępowania zażaleniowego. Skarżący zarzucił naruszenie art. 98 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 98 § 1 k.p.c. strona przegrywająca sprawę obowiązana jest zwrócić przeciwnikowi na jego żądanie koszty niezbędne do celowego dochodzenia praw i celowej obrony, do których zalicza się m.in. opłatę od apelacji. Jak wskazano w judykaturze, orzeczenie ostateczne o kosztach powinno być zupełne, tj. rozstrzygać, kto i w jakiej wysokości ponosi koszty postępowania, a więc obejmować wszystkie opłaty i wydatki poniesione w sprawie, także koszty postępowania mediacyjnego, zażaleniowego, zabezpieczającego, apelacyjnego i kasacyjnego (por. np. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 3 czerwca 1971 r., I CZ57/71, OSPiKA nr 6, poz. 105 i wyrok Sądu Najwyższego z dnia 30 kwietnia 1973, II CR 159/73, OSNCP 1974, nr 5, poz. 90). Zaskarżone postanowienie tym wymogom nie odpowiada, albowiem nie obejmuje uiszczonej przez powoda opłaty od apelacji w wysokości 12 317 złotych, co czyni zażalenie zasadnym. Zażalenie na orzeczenie o zwrocie kosztów procesu przysługuje bowiem, także wtedy, gdy sąd uwzględnił tylko część żądanych kosztów i nie oddalił pozostałej czyli wniosku strony (por. uchwałę Sądu Najwyższego z dnia 11 grudnia 1972 r., III PZP 14/72, OSNC 1972, nr 12, poz. 215). Jak wskazano w judykaturze na postanowienie uwzględniające tylko część żądanych kosztów, pomimo nieoddalenia wniosku w pozostałym zakresie, stronie przysługuje zażalenie, pomimo wejścia w życie art. 1081 k.p.c., 3 wprowadzonego ustawą z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (Dz.U. Nr 167, poz. 1398 ze zm.) (por. postanowienie SN z dnia 4 listopada 2010 r., IV CZ 82/10, dotychczas niepubl.). W tym stanie rzeczy zażalenie powoda okazało się uzasadnione i na podstawie art. 3941 § 1 pkt 2 k.p.c. i art. 39816 k.p.c. Sąd Najwyższy zmienił zaskarżone postanowienie, w ten sposób, że zasądził od strony pozwanej na rzecz strony powodowej dalszą kwotę 12 317 złotych. Sąd Najwyższy zasądził również od strony pozwanej na rzecz strony powodowej kwotę 1 200 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego przed Sądem Najwyższym, stosownie do treści § 12 ust. 2 pkt 2 w zw. z § 6 pkt 5 rozporządzenia z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz.U. Nr 163, poz. 1349 z późn. zm.).