II CZ 3/19
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy oddalił zażalenie powoda, uznając, że apelacja została prawidłowo odrzucona z powodu nieuiszczenia pełnej opłaty sądowej, mimo niewielkiego niedoboru.
Sąd Apelacyjny odrzucił apelację powoda B.D. od wyroku Sądu Okręgowego z powodu nieuiszczenia pełnej opłaty sądowej od apelacji. Powód wpłacił 5 960,22 zł zamiast wymaganych 5 965 zł. W zażaleniu powód argumentował, że wpłacił 1 400 euro, co po przeliczeniu na złote (według kursu NBP) przekraczało wymaganą kwotę, jednak bank pobrał prowizję, która spowodowała niedobór. Sąd Najwyższy oddalił zażalenie, stwierdzając, że niedobór opłaty, nawet niewielki, jest podstawą do odrzucenia apelacji, a powód ponosi odpowiedzialność za koszty przelewu zagranicznego.
Sąd Apelacyjny w (...) postanowieniem z dnia 16 października 2018 r. odrzucił apelację powoda B.D. od wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 3 listopada 2017 r. Powodem odrzucenia było nieuzupełnienie braku fiskalnego apelacji, polegającego na nieuiszczeniu pełnej opłaty sądowej. Pełnomocnik powoda został wezwany do uiszczenia opłaty w kwocie 5 965 zł (przy wartości przedmiotu zaskarżenia 119 300 zł) w terminie tygodniowym, pod rygorem odrzucenia apelacji. W wyznaczonym terminie wpłynęła kwota 5 960,22 zł. Powód w zażaleniu na postanowienie Sądu Apelacyjnego zarzucił naruszenie art. 373 k.p.c. i domagał się uchylenia zaskarżonego postanowienia. Argumentował, że w dniu 24 lipca 2017 r. dokonał przelewu zagranicznego na kwotę 1 400 euro, co przy kursie NBP 4,3256 zł/euro dawało kwotę 6 055,84 zł, czyli więcej niż wymagana opłata. Sąd Najwyższy oddalił zażalenie, uznając, że Sąd Apelacyjny miał podstawy do odrzucenia apelacji. Stwierdzono, że niedobór opłaty, nawet nieznaczny (niecałe 5 zł), stanowi brak fiskalny uniemożliwiający skuteczne wniesienie apelacji. Sąd podkreślił, że powód ponosi odpowiedzialność za koszty związane z przelewem zagranicznym, w tym prowizje bankowe, które spowodowały, że na konto sądu wpłynęła kwota niższa niż wymagana. Sąd wskazał, że w przypadku przelewów zagranicznych na poczet opłat sądowych, zleceniodawca powinien ponieść wszystkie koszty związane z transakcją (opcja „OUR”), aby na konto sądu wpłynęła kwota docelowa. Sąd Najwyższy zaznaczył, że ewentualne pobranie opłaty prowizyjnej przez bank odbiorcy, o czym powód mógł nie wiedzieć, mogłoby stanowić podstawę do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Tak, nieuiszczenie pełnej opłaty sądowej od apelacji, nawet o niewielką kwotę, stanowi brak formalny uzasadniający odrzucenie apelacji.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy uznał, że niedobór opłaty sądowej, nawet wynoszący niecałe 5 zł, jest wystarczającą podstawą do odrzucenia apelacji. Podkreślono, że opłata sądowa jest należnością publiczną i musi być uiszczona w pełnej wysokości.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalenie zażalenia
Strona wygrywająca
Sąd Apelacyjny
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| B. D. | osoba_fizyczna | powód |
| A. K. | osoba_fizyczna | pozwany |
| S. D. | osoba_fizyczna | pozwany |
Przepisy (4)
Główne
k.p.c. art. 398 § 14
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 394 § 1
Kodeks postępowania cywilnego
§ 3 k.p.c. - podstawa orzekania przez Sąd Najwyższy.
Pomocnicze
k.p.c. art. 373
Kodeks postępowania cywilnego
Naruszenie art. 373 k.p.c. jako zarzut w zażaleniu.
k.p.c. art. 2
Kodeks postępowania cywilnego
Dotyczy opłat sądowych.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Niewniesienie pełnej opłaty sądowej od apelacji stanowi brak formalny. Powód ponosi odpowiedzialność za koszty przelewu zagranicznego. Niedobór opłaty, nawet nieznaczny, jest podstawą do odrzucenia apelacji.
Odrzucone argumenty
Apelacja została prawidłowo opłacona, gdyż wpłacona kwota w euro po przeliczeniu na złote przekroczyła wymaganą opłatę. Niewielki niedobór opłaty nie powinien skutkować odrzuceniem apelacji.
Godne uwagi sformułowania
brak fiskalny nieznaczna kwota nie może sanować wskazanego braku fiskalnego Sąd nie ponosi konsekwencji pobrania przez bank prowizji zleceniodawca takiego przelewu ponosi wszystkie opłaty z tym związane
Skład orzekający
Monika Koba
przewodniczący
Władysław Pawlak
sprawozdawca
Krzysztof Strzelczyk
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących opłat sądowych od apelacji, odpowiedzialności za koszty przelewów zagranicznych na cele sądowe."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji nieuiszczenia pełnej opłaty sądowej od apelacji z powodu kosztów przelewu zagranicznego.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa dotyczy ważnego aspektu postępowania cywilnego – opłat sądowych i ich prawidłowego uiszczania, co jest istotne dla praktyków. Wyjaśnia również kwestię odpowiedzialności za koszty przelewów zagranicznych.
“Niewielki niedobór opłaty sądowej – czy to wystarczy do odrzucenia apelacji?”
Dane finansowe
WPS: 119 300 PLN
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt II CZ 3/19 POSTANOWIENIE Dnia 3 kwietnia 2019 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Monika Koba (przewodniczący) SSN Władysław Pawlak (sprawozdawca) SSN Krzysztof Strzelczyk w sprawie z powództwa B. D. przeciwko A. K. i S. D. o zapłatę, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 3 kwietnia 2019 r., zażalenia powoda na postanowienie Sądu Apelacyjnego w (...) z dnia 16 października 2018 r., sygn. akt I ACa (...), oddala zażalenie. UZASADNIENIE Zaskarżonym postanowieniem Sąd Apelacyjny odrzucił apelację powoda B.D. od wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 3 listopada 2017 r. W uzasadnieniu wskazał, że zarządzeniem z dnia 12 lipca 2018 r. pełnomocnik powoda został wezwany do uzupełnienia braku fiskalnego apelacji poprzez uiszczenie opłaty sądowej w kwocie 5 965 zł (przy wartości przedmiotu zaskarżenia 119 300 zł), w terminie tygodniowym pod rygorem odrzucenia apelacji. W wyznaczonym terminie wpłynęła opłata w kwocie 5 960,22 zł. W zażaleniu powód domaga się uchylenia powyższego orzeczenia. Zarzucił naruszenie art. 373 k.p.c. wskutek odrzucenia jego apelacji, pomimo jej prawidłowego opłacenia. W uzasadnieniu wskazał, że w wykonaniu zarządzenia w dniu 24 lipca 2017 r. dokonał przelewu na konto bankowe Sądu Okręgowego w K. kwoty 1 400 euro. W tym dniu średni kurs euro, według danych NBP, wyniósł 4,3256 zł, co po przeliczeniu dało kwotę 6 055,84 zł. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Sąd Apelacyjny miał podstawy do odrzucenia apelacji powoda z tej przyczyny, iż nie została wniesiona opłata sądowa od apelacji w pełnej wysokości. Niespornym jest, że na rachunek bankowy Sądu Okręgowego wpłynęła kwota 5 960,22 zł, zamiast kwoty 5 965 zł. Okoliczność, że brakująca kwota jest nieznaczna, bo w tej sprawie niedobór wynosi niecałe 5 zł, nie może sanować wskazanego braku fiskalnego (por. uzasadnienia postanowień Sądu Najwyższego z dnia 30 maja 2007 r., I CZ 48/07, nie publ., z dnia 19 lutego 2009 r., II CZ 101/08, nie publ.). Powód dokonał w banku zagranicznym polecenia przelewu kwoty 1 400 euro na pokrycie opłaty sądowej od apelacji. Na konto Sądu Okręgowego nie wpłynęła jednak pełna kwota opłaty sądowej, gdyż część kwoty z tzw. przelewu zagranicznego pochłonęła opłata prowizyjna pobrana m.in. przez bank odbiorcy. Sąd nie ponosi konsekwencji pobrania przez bank prowizji, od dokonanego przez stronę przelewu zagranicznego na poczet opłaty sądowej. Z uwagi na charakter opłaty sądowej od apelacji, która jest należnością publiczną, nie mogła być tutaj stosowana, tzw. opcja kosztowa „SHA”, według której koszty przesyłu pieniędzy są dzielone między zleceniodawcę i odbiorcę. W razie wniesienia przez stronę opłaty sądowej w formie przelewu zagranicznego na konto właściwego Sądu powinna wpłynąć kwota docelowa, co oznacza, że zleceniodawca takiego przelewu ponosi wszystkie opłaty z tym związane, tj. koszty banku zleceniodawcy, ewentualnie banku pośredniczącego i banku odbiorcy, tak jak to ma miejsce przy przelewach zagranicznych z opcją „OUR”. Pobranie opłaty prowizyjnej przez bank odbiorcy, w tym wypadku Sądu Okręgowego w K., jeśli powód nie miał o tym wiedzy, może stanowić podstawę do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej (zob. uzasadnienie postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 30 października 2013 r., II CZ 60/13, nie publ.). W tym stanie rzeczy, Sąd Najwyższy orzekł na podstawie art. 398 14 k.p.c. w zw. z art. 394 1 § 3 k.p.c. jw
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI