II CZ 29/08
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy oddalił zażalenie powoda na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej, uznając ją za niedopuszczalną z powodu zbyt niskiej wartości przedmiotu sporu.
Sąd Okręgowy odrzucił skargę kasacyjną powoda, uznając ją za niedopuszczalną, ponieważ wartość przedmiotu sporu (46.900 zł) była niższa niż wymagane 50.000 zł. Powód w zażaleniu kwestionował tę wartość, twierdząc, że nie odpowiada ona rzeczywistej wartości przedmiotu sporu i domagał się jej sprawdzenia. Sąd Najwyższy uznał zażalenie za bezzasadne, wskazując, że wartość przedmiotu sporu została prawidłowo ustalona przez powoda i nie można jej kwestionować na tym etapie postępowania, a sąd pierwszej instancji jest właściwy do jej sprawdzenia.
Sąd Okręgowy w K. postanowieniem z dnia 13 lutego 2008 r. odrzucił skargę kasacyjną powoda M. H. jako niedopuszczalną, ponieważ wartość przedmiotu zaskarżenia była niższa niż wymagane 50.000 złotych. Sąd Okręgowy wskazał, że powód oznaczył w pozwie wartość przedmiotu sporu na kwotę 46.900 złotych, a ponieważ nie doszło do jej sprawdzenia ani do rozszerzenia powództwa, ta kwota pozostała wartością przedmiotu sporu i zaskarżenia. Powód w zażaleniu zarzucił, że wartość przedmiotu sporu nie odpowiadała rzeczywistej wartości, sugerując, że powinna być wyższa niż 50.000 złotych, i domagał się jej sprawdzenia. Sąd Najwyższy uznał zażalenie za oczywiście bezzasadne. Podkreślił, że stanowisko Sądu Okręgowego jest zgodne z przepisami Kodeksu postępowania cywilnego (art. 16 § 2, art. 25 § 1 i 2, art. 26 k.p.c.). Sąd Najwyższy zauważył, że powód sam wskazał w skardze kasacyjnej kwotę 46.900 zł, co już przesądzało o niedopuszczalności skargi zgodnie z art. 398^2 § 1 zd. pierwsze k.p.c. Ponadto, sąd pierwszej instancji jest właściwy do sprawdzenia wartości przedmiotu sporu, a wniosek powoda był w tym zakresie bezpodstawny. W związku z tym Sąd Najwyższy oddalił zażalenie.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Tak, jeśli wartość przedmiotu sporu nie została zmieniona ani nie doszło do rozszerzenia powództwa, pozostaje ona wartością zaskarżenia, a jej niższa kwota niż wymagana stanowi podstawę do odrzucenia skargi kasacyjnej.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy potwierdził, że wartość przedmiotu sporu zadeklarowana przez powoda, jeśli nie została zmieniona w toku postępowania, decyduje o dopuszczalności skargi kasacyjnej. Wartość ta musi być wyższa niż 50.000 zł. Sąd pierwszej instancji jest właściwy do sprawdzenia tej wartości, a sąd drugiej instancji nie ma takiego obowiązku, jeśli nie doszło do zmian w toku postępowania.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalenie zażalenia
Strona wygrywająca
M. P.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| M. H. | osoba_fizyczna | powód |
| M. P. | osoba_fizyczna | pozwany |
Przepisy (6)
Główne
k.p.c. art. 398^2 § § 1 zd. pierwsze
Kodeks postępowania cywilnego
Określenie warunków dopuszczalności skargi kasacyjnej, w tym wymogu wartości przedmiotu zaskarżenia.
Pomocnicze
k.p.c. art. 25 § § 1 i 2
Kodeks postępowania cywilnego
Określenie wartości przedmiotu sporu i możliwość jej sprawdzenia przez sąd.
k.p.c. art. 16 § § 2
Kodeks postępowania cywilnego
Wartość przedmiotu sporu jako podstawa do określenia dopuszczalności środków odwoławczych.
k.p.c. art. 26
Kodeks postępowania cywilnego
Ustalenie wartości przedmiotu sporu.
k.p.c. art. 398^14
Kodeks postępowania cywilnego
Rozstrzygnięcie o zażaleniu na postanowienie sądu drugiej instancji.
k.p.c. art. 394^1 § § 3
Kodeks postępowania cywilnego
Postępowanie w przedmiocie zażalenia.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Wartość przedmiotu sporu oznaczona przez powoda w pozwie (46.900 zł) jest niższa niż wymagane 50.000 zł, co czyni skargę kasacyjną niedopuszczalną. Sąd pierwszej instancji jest właściwy do sprawdzenia wartości przedmiotu sporu we wstępnej fazie postępowania. Po wdaniu się w spór co do istoty sprawy, wartość przedmiotu sporu pozostaje niezmieniona, chyba że doszło do rozszerzenia powództwa lub zasądzenia ponad żądanie.
Odrzucone argumenty
Wartość przedmiotu sporu nie odpowiada rzeczywistej wartości przedmiotu, o który toczy się spór. Sąd powinien sprawdzić wartość przedmiotu sporu z urzędu.
Godne uwagi sformułowania
wartością przedmiotu sporu (a także zaskarżenia, skoro nie doszło do rozszerzenia powództwa lub zasądzenia ponad żądanie) pozostała kwota oznaczona przez powoda stanowisko Sądu Okręgowego [...] w całej rozciągłości odpowiada uregulowaniu przewidzianemu w art. 16 § 2, art. 25 § 1 i 2 oraz art. 26 k.p.c. skarżący wskazał w skardze kasacyjnej jako wartość zaskarżenia kwotę 46.900 zł, którą wcześniej wymienił w pozwie i w apelacji co już samo w sobie przesądzało [...] o niedopuszczalności jego skargi niezależnie od tego, iż wymienione wyżej przepisy przewidują ewentualność (a nie obowiązek) przedmiotowego sprawdzenia tylko we wstępnej fazie postępowania to przewidują w tym zakresie właściwość tylko sądu pierwszej instancji.
Skład orzekający
Barbara Myszka
przewodniczący
Maria Grzelka
sprawozdawca
Grzegorz Misiurek
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Ustalanie wartości przedmiotu sporu i dopuszczalność skargi kasacyjnej w sprawach cywilnych."
Ograniczenia: Dotyczy konkretnych przepisów k.p.c. dotyczących wartości przedmiotu sporu i skargi kasacyjnej.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Orzeczenie dotyczy ważnej kwestii proceduralnej związanej z dopuszczalnością skargi kasacyjnej, co jest istotne dla praktyków prawa cywilnego.
“Czy wiesz, jaka jest minimalna wartość sporu, aby móc złożyć skargę kasacyjną do Sądu Najwyższego?”
Dane finansowe
WPS: 46 900 PLN
Sektor
nieruchomości
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt II CZ 29/08 POSTANOWIENIE Dnia 28 maja 2008 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Barbara Myszka (przewodniczący) SSN Maria Grzelka (sprawozdawca) SSN Grzegorz Misiurek w sprawie z powództwa M. H. przeciwko M. P. o ustalenie nieważności darowizny i zwrot przedmiotu darowizny, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 28 maja 2008 r., zażalenia powoda na postanowienie Sądu Okręgowego w K. z dnia 13 lutego 2008 r., sygn. akt VII Ca (…), oddala zażalenie. Uzasadnienie Sąd Okręgowy w K. zaskarżonym postanowieniem odrzucił skargę kasacyjną powoda jako niedopuszczalną ze względu na wartość przedmiotu zaskarżenia niższą niż 50.000,- złotych. Wskazał, że skoro powód oznaczył w pozwie wartość przedmiotu sporu, na kwotę 46.900,- złotych i w trybie art. 25 § 1 i 2 k.p.c. nie doszło do jej sprawdzenia to po wdaniu się pozwanego w spór co do istoty sprawy w dalszym toku postępowania wartością przedmiotu sporu (a także zaskarżenia, skoro nie doszło do rozszerzenia powództwa lub zasądzenia ponad żądanie) pozostała kwota oznaczona przez powoda i to niezależnie od tego, czy wyraża ona rzeczywistą wartość dochodzonego prawa majątkowego. W zażaleniu powód zarzucił, że w okresie przed zakończeniem postępowania apelacyjnego występował w sprawie bez zawodowego pełnomocnika oraz, że 2 zasugerowany operatem szacunkowym wskazał jako wartość przedmiotu sporu kwotę, która nie odpowiadała i nie odpowiada rzeczywistej wartości przedmiotu, o który toczy się spór. Wnosił o sprawdzenie przez Sąd tej wartości i ustalenie jej w kwocie powyżej 50.000 złotych oraz uchylenie zaskarżonego orzeczenia. Sąd Najwyższy uznał zażalenie za oczywiście bezzasadne. Stanowisko Sądu Okręgowego wyrażone w zaskarżonym postanowieniu w całej rozciągłości odpowiada uregulowaniu przewidzianemu w art. 16 § 2, art. 25 § 1 i 2 oraz art. 26 k.p.c. i nie wymaga dalszego argumentowania. Można jedynie zauważyć, że skarżący wskazał w skardze kasacyjnej jako wartość zaskarżenia kwotę 46.900 zł, którą wcześniej wymienił w pozwie i w apelacji co już samo w sobie przesądzało w świetle art. 3982 § 1 zd. pierwsze k.p.c. o niedopuszczalności jego skargi. W rzeczy samej kwestionował bezczynność Sądu (nie wiadomo – czy I instancji, czy II instancji) w sprawdzeniu z urzędu wartości przedmiotu sporu i w zażaleniu ponowił wniosek postawiony w skardze kasacyjnej o sprawdzenie. W związku z tym należy stwierdzić, że niezależnie od tego, iż wymienione wyżej przepisy przewidują ewentualność (a nie obowiązek) przedmiotowego sprawdzenia tylko we wstępnej fazie postępowania to przewidują w tym zakresie właściwość tylko sądu pierwszej instancji. Wniosek skarżącego był zatem także z tego względu oczywiście bezpodstawny. Z tych względów Sąd Najwyższy oddalił zażalenie (art. 39814 w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c.).
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI