IV CZ 17/11
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy oddalił zażalenie powoda na postanowienie Sądu Okręgowego odrzucające zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku, uznając je za niedopuszczalne.
Powód wniósł skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku. Sąd Okręgowy odrzucił tę skargę, a następnie odrzucił zażalenie na to postanowienie, wskazując na niewłaściwość Sądu Apelacyjnego do jego rozpoznania. Powód złożył zażalenie na postanowienie o odrzuceniu zażalenia, zarzucając naruszenie przepisów. Sąd Najwyższy uznał to zażalenie za bezzasadne, potwierdzając prawidłowość odrzucenia przez Sąd Okręgowy.
Sprawa dotyczy zażalenia powoda na postanowienie Sądu Okręgowego w L. z dnia 30 sierpnia 2010 r., które odrzuciło zażalenie na wcześniejsze postanowienie tego samego sądu z 20 maja 2010 r. o odrzuceniu skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku. Sąd Okręgowy uzasadnił odrzucenie zażalenia niedopuszczalnością jego wniesienia do Sądu Apelacyjnego, wskazując na właściwość Sądu Najwyższego zgodnie z art. 3941 k.p.c. Powód w swoim zażaleniu zarzucił naruszenie art. 3941 k.p.c. przez Sąd Okręgowy i domagał się uchylenia jego postanowienia oraz nadania biegu skardze o stwierdzenie niezgodności z prawem. Sąd Najwyższy, rozpoznając zażalenie, uznał je za bezzasadne. Wyjaśnił, że przyczyną odrzucenia skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem było naruszenie przez skarżącego art. 128 § 1 k.p.c. w zw. z art. 4241 § 2 k.p.c. przez brak złożenia odpowiedniej liczby załączników, mimo wezwania do uzupełnienia braków formalnych. Sąd Okręgowy działał w ramach swoich kompetencji, a właściwym do rozpoznania zażalenia był Sąd Najwyższy zgodnie z art. 3941 § 1 pkt 1 in fine k.p.c. Sąd Najwyższy potwierdził, że Sąd Okręgowy prawidłowo odrzucił zażalenie jako niedopuszczalne, a błąd edytora tekstu nie usprawiedliwia błędnego oznaczenia sądu właściwego.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, zażalenie takie jest niedopuszczalne, a właściwym do jego rozpoznania jest Sąd Najwyższy.
Uzasadnienie
Zgodnie z art. 3941 § 1 pkt 1 in fine k.p.c., zażalenie na postanowienie sądu pierwszej instancji odrzucające skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia przysługuje do Sądu Najwyższego. Sąd Okręgowy prawidłowo odrzucił zażalenie wniesione do Sądu Apelacyjnego.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalenie zażalenia
Strona wygrywająca
Sąd Okręgowy w L.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| M. H. | osoba_fizyczna | powód |
| R. B. | osoba_fizyczna | pozwany |
| M. N. – B. | osoba_fizyczna | pozwany |
Przepisy (6)
Główne
k.p.c. art. 3941 § § 1 pkt 1 in fine
Kodeks postępowania cywilnego
Określa właściwość Sądu Najwyższego do rozpoznania zażalenia na postanowienie sądu pierwszej instancji odrzucające skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia.
Pomocnicze
k.p.c. art. 4246 § § 2 i 3
Kodeks postępowania cywilnego
Określa kompetencje sądu pierwszej instancji w zakresie rozpoznawania skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem.
k.p.c. art. 128 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Dotyczy obowiązku dołączania załączników do pism procesowych.
k.p.c. art. 4241 § § 2
Kodeks postępowania cywilnego
Dotyczy wymogów formalnych skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem.
k.p.c. art. 3941 § § 3
Kodeks postępowania cywilnego
Podstawa orzeczenia Sądu Najwyższego.
k.p.c. art. 39814
Kodeks postępowania cywilnego
Podstawa orzeczenia Sądu Najwyższego.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia przysługuje do Sądu Najwyższego, a nie Sądu Apelacyjnego. Brak złożenia wymaganej liczby załączników do skargi, mimo wezwania, stanowi podstawę do jej odrzucenia.
Odrzucone argumenty
Postanowienie Sądu Okręgowego zostało wydane z naruszeniem art. 3941 k.p.c. Błąd komputerowego edytora tekstu usprawiedliwia błędne oznaczenie sądu właściwego.
Godne uwagi sformułowania
właściwym do jego rozpoznania jest Sąd Najwyższy niedopuszczalność wniesienia zażalenia brak złożenia stosownej liczby załączników do skargi Błąd komputerowego edytora tekstu, na który powołuje się skarżący, w żadnym wypadku nie może usprawiedliwiać oznaczenia w środku zaskarżenia sądu właściwego do jego rozpoznania w sposób niezgodny z przepisami o właściwości funkcjonalnej.
Skład orzekający
Antoni Górski
przewodniczący
Krzysztof Pietrzykowski
członek
Marta Romańska
sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja właściwości sądu do rozpoznawania zażaleń na postanowienia o odrzuceniu skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem oraz konsekwencje braku uzupełnienia braków formalnych skargi."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznego trybu postępowania (skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem) i konkretnych przepisów k.p.c.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Orzeczenie dotyczy kwestii proceduralnych związanych z właściwością sądu i brakami formalnymi skargi, co jest istotne dla prawników procesowych, ale może być mniej interesujące dla szerszej publiczności.
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt IV CZ 17/11 POSTANOWIENIE Dnia 20 maja 2011 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Antoni Górski (przewodniczący) SSN Krzysztof Pietrzykowski SSN Marta Romańska (sprawozdawca) w sprawie ze skargi powoda o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Rejonowego w L. z dnia 26 września 2007 r., w sprawie z powództwa M. H. przeciwko R. B. i M. N. – B. o zapłatę, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 20 maja 2011 r., zażalenia powoda na postanowienie Sądu Okręgowego w L. z dnia 30 sierpnia 2010 r., oddala zażalenie. 2 Uzasadnienie Postanowieniem z 30 sierpnia 2010 r. Sąd Okręgowy w L. odrzucił zażalenie na postanowienie tego Sądu z 20 maja 2010 r. o odrzuceniu skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, wniesione do Sądu Apelacyjnego. Uzasadniając to rozstrzygnięcie, Sąd Okręgowy wskazał na niedopuszczalność wniesienia zażalenia w tym przedmiocie do Sądu Apelacyjnego wobec treści art. 3941 k.p.c., zgodnie z którym właściwym do jego rozpoznania jest Sąd Najwyższy. W zażaleniu na postanowienie z 30 sierpnia 2010 r. skarżący zarzucił, że zostało ono wydane z naruszeniem art. 3941 k.p.c. i wniósł o jego uchylenie oraz o nadanie biegu skardze o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zażalenie jest bezzasadne. Po pierwsze, wbrew twierdzeniom podniesionym w zażaleniu, przyczyną odrzucenia skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku, jednoznacznie wskazaną w uzasadnieniu postanowienia z 20 maja 2010 r., było naruszenie przez skarżącego art. 128 § 1 k.p.c. w zw. z art. 4241 § 2 k.p.c. przez brak złożenia stosownej liczby załączników do skargi, mimo wezwania do uzupełnienia braku formalnego w tym zakresie. Sąd Okręgowy orzekł w tym wypadku w zakresie swoich kompetencji określonych w art. 4246 § 2 i 3 k.p.c., zaś sądem właściwym do rozpoznania zażalenia na to postanowienie był, zgodnie z art. 3941 § 1 pkt 1 in fine k.p.c., Sąd Najwyższy. Zażalenie przewidziane w tym przepisie przysługuje zarówno od postanowień Sądu pierwszej jak i drugiej instancji (por. postanowienia SN: z 17 czerwca 2005 r., III CZ 49/05, OSNC 2005, nr 10, poz. 180 oraz z 4 września 2008 r., IV CZ 69/08, OSNC-ZD 2009, nr 4, poz. 87). Sąd Okręgowy trafnie odrzucił więc zażalenie wniesione do Sądu Apelacyjnego jako niedopuszczalne. Błąd komputerowego edytora tekstu, na który powołuje się skarżący, w żadnym wypadku nie może usprawiedliwiać oznaczenia 3 w środku zaskarżenia sądu właściwego do jego rozpoznania w sposób niezgodny z przepisami o właściwości funkcjonalnej. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 3941 § 3 k.p.c. w zw. z art. 39814 k.p.c. orzeczono jak w postanowieniu.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI