II Cz 262/14

Sygn. akt II Cz 262/14 POSTANOWIENIE K. , dnia 20 maja 2014 r. Sąd Okręgowy w Kaliszu, II Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie następującym: Przewodniczący: S.S.O. Wojciech Vogt Sędziowie : S.S.O. Barbara Mokras S.S.O. Janusz Roszewski – spr. po rozpoznaniu w dniu 20 maja 2014 r. w Kaliszu na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku dłużnika S. B. o przeprowadzenie egzekucji przez sprzedaż przedsiębiorstwa w przedmiocie zażalenia S. B. na postanowienie Sądu Rejonowego w Kaliszu z dnia 18 marca 2014 r., sygn. akt (...) postanawia: oddalić zażalenie Sygn. akt II Cz 262/14 UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 18 marca 2014 r. Sąd Rejonowy w Kaliszu oddalił wniosek dłużnika S. B. o wszczęcie i przeprowadzenie egzekucji przez sprzedaż przedsiębiorstwa (...) S. B. z siedzibą w K. w całości lub w jego zorganizowanych częściach w trybie egzekucji przez zarząd przymusowy. W uzasadnieniu wskazano, iż orzeczenie o przeprowadzeniu egzekucji przez sprzedaż przedsiębiorstwa nie może być dowolne, a jest uzależnione od ustalenia czy w ten sposób interesy wierzycieli będą zaspokojone w większym stopniu niż przy przeprowadzeniu egzekucji oddzielnie z poszczególnych składników przedsiębiorstwa. Poza tym konieczną przesłanką rozważenia zastosowania tego sposobu przeprowadzenia egzekucji konieczne jest wykazanie, że przedsiębiorstwo znajduje się w ruchu i prowadzi w dalszym ciągu swoją typową działalność. Zażalenie na powyższe orzeczenie wniósł dłużnik S. B. domagając się jego zmiany przez uwzględnienie wniosku a ewentualnie uchylenia zaskarżonego orzeczenia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania. W uzasadnieniu wskazano, iż dłużnik w dalszym ciągu prowadzi swoje przedsiębiorstwo zatrudniając czterech pracowników, na dowód czego przedłożono umowy o pracę oraz umowy dzierżawy ciągników siodłowych a także faktury i rozliczenia podatku VAT. Sąd Okręgowy, zważył co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Analizując zarzuty zażalenia, argumenty wskazane przez Sąd Rejonowy w uzasadnieniu zaskarżonego orzeczenia oraz materiał zebrany w aktach niniejszej sprawy wskazać należy, iż jak słusznie zauważył Sąd I instancji przesłanką konieczną dla rozważenia zastosowania art. 1064 14 i nast. k.p.c. , a zatem przeprowadzenia egzekucji przez sprzedaż przedsiębiorstwa, jest ustalenie czy znajduje się ono w ruchu i czy w dalszym ciągu prowadzi swoją typową działalność. W ocenie Sądu Okręgowego okoliczność ta nie została wykazana przez dłużnika. Wprawdzie do zażalenia dołączono szereg dokumentów, wskazać jednak należy, iż dłużnik wydaje się nie zauważać, że spełnienie przesłanki prowadzenia zwykłej działalności i pozostawania w ruchu musi być spełnione na chwilę złożenia wniosku. W niniejszej sprawie wniosek wpłynął do Sądu Rejonowego w dniu 12 września 2013 r. Tym samym nie można uznać za wiarygodne twierdzeń dłużnika, iż zatrudnia cztery osoby, gdyż przedłożone umowy o pracę, dotyczące dwóch z tych osób, zawarte zostały już po wystąpieniu z niniejszym wnioskiem do Sądu, tj. w dniach 1 października 2013 r. (k. 98), która to umowa została następnie przedłużona kolejną umową z dnia 1 stycznia 2014 r. (k. 100) oraz w dniu 25 listopada 2013 r. (k. 98), która to umowa z resztą już wygasła, gdyż zawarta została na czas oznaczony do dnia 31 stycznia 2014 r. W konsekwencji na chwilę składania wniosku dłużnik zatrudniał jedynie dwóch pracowników. Zauważenia również wymaga, że także przedłożone umowy dzierżawy ciągników siodłowych zawarte zostały po złożeniu wniosku w niniejszej sprawie tj. w dniu 9 października 2013 r. (k. 137 – 147), 31 października 2013 r. (k. 143 – 148) oraz w dniu 24 grudnia 2013 r. (k. 133-136). Przy tym ostatnia ze wskazanych umów ulegnie wygaśnięciu w dniu 24 maja 2014 r., gdyż zawarta została na czas oznaczony pięciu miesięcy. W tych okolicznościach oraz mając na względzie fakt, że dotychczasowa działalność dłużnika sprowadzała się do hodowli trzody chlewnej oraz produkcji roślinnej nie sposób przyjąć, iż dłużnik wykazał, że spełnione zostały konieczne przesłanki dla przeprowadzenia postępowania egzekucyjnego w trybie przepisów art. 1064 14 i nast. k.p.c. Zauważenia wymaga, że z przedłożonych dokumentów, w tym w szczególności faktur VAT oraz rozliczeń podatkowych, nie wynika aby działalność przedsiębiorstwa, jak wskazuje dłużnik, przynosiła zyski a przedsiębiorstwo w dalszym ciągu prowadziło swoją typową działalność. Tym samym postępowanie dłużnika w tym zakresie musiało zostać zakwalifikowane jako czynności pozorne a nie faktyczne. Dłużnik nie wykazał nadto, iż składniki majątku, z których prowadzona jest egzekucja rzeczywiście stanowią zorganizowany zespół składników a zatem korzystniejsza z punktu widzenia możliwości zaspokojenia się wierzycieli będzie ich całościowa sprzedaż. W konsekwencji w niniejszej sprawie przyjąć należało, że sprzedaż przedsiębiorstwa jako całości może realnie wpłynąć na pogorszenie sytuacji wierzycieli, gdyż zwlekanie ze sprzedażą majątku pozostałego dłużnikowi spowoduje dalsze wzrastanie zadłużenia, choćby z uwagi na narastanie odsetek, a w konsekwencji utratę możliwości zaspokojenia wierzycieli nawet w części. Z powyższych względów Sąd Okręgowy, na podstawie art. 385 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. i w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. , orzekł jak w sentencji postanowienia.