II CZ 26/10

Sygn. akt II CZ 26/10 
 
 
 
POSTANOWIENIE 
 
 
Dnia 17 września 2010 r. 
Sąd Najwyższy w składzie: 
 
SSN Barbara Myszka (przewodniczący) 
SSN Wojciech Katner (sprawozdawca) 
SSN Grzegorz Misiurek 
 
w sprawie z wniosku B. U. 
przy uczestnictwie S. S. 
o zniesienie współwłasności, 
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 17 września 2010 r., 
zażalenia uczestnika postępowania 
na postanowienie Sądu Okręgowego w G. z dnia 14 grudnia 2009 r., sygn. akt V WSC 
(…) [V Ca (…)], 
 
odrzuca zażalenie. 
 
Uzasadnienie 
 
Sąd Okręgowy w G., postanowieniem z dnia 14 grudnia 2009 r. w sprawie V 
WSC (…) odrzucił skargę kasacyjną uczestnika postępowania S. S., w sprawie z 
wniosku B. U. o zniesienie współwłasności, od postanowienia Sądu Okręgowego w G. z 
dnia 18 czerwca 2009 r. w sprawie V Ca (…). 
Przyczyną odrzucenia skargi było niespełnienie przez nią wymagań formalnych 
określonych w art. 3984 k.p.c., w szczególności wskutek nieprawidłowego uzasadnienia 
wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania. Skarżący został wezwany przez 
Sąd Okręgowy do uzupełnienia braków skargi kasacyjnej poprzez nadesłanie jej odpisu 

 
2 
oraz uzasadnienia wniosku o jej przyjęcie do rozpoznania, ale wykonał tylko pierwszą 
część wezwania. W związku z tym na podstawie art. 3986 § 2 k.p.c. skarga została 
postanowieniem odrzucona. 
Postanowienie to zaskarżył zażaleniem uczestnik postępowania, wnosząc o jego 
uchylenie i zasądzenie kosztów postępowania. Zarzucił zaskarżonemu postanowieniu 
naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 3981 § 2 k.p.c. oraz art. 3986 § 2 k.p.c. 
poprzez ich niewłaściwe zastosowanie oraz błędną wykładnię, w sytuacji, gdy 
uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania spełnia, jego 
zdaniem, wszystkie wymagania przewidziane prawem, a więc wniosek sporządzony jest 
prawidłowo i skarga nie powinna zostać odrzucona. 
Sąd Najwyższy zważył, co następuje: 
Zażalenie podlega odrzuceniu z tej przyczyny, że zostało wniesione przez osobę, 
która nie wykazała pełnomocnictwa do występowania przed Sądem Najwyższym, w tym 
także do sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej do Sądu Najwyższego. 
Występujący z urzędu w postępowaniu przed sądem powszechnym pełnomocnik 
uczestnika postępowania wniósł zażalenie do Sądu Najwyższego na postanowienie 
Sądu Okręgowego w G. z dnia 14 grudnia 2009 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej, przy 
czym powodem odrzucenia skargi było wskazane na wstępie niedopełnienie przez 
skarżącego, zdaniem Sądu, warunków formalnych wniesienia skargi kasacyjnej. 
Tymczasem z akt sprawy V Ca (…) Sądu Okręgowego w G. nie wynikało, że wnoszący 
je adwokat jest ustanowiony z urzędu także w postępowaniu wywołanym wniesieniem 
skargi kasacyjnej (art. 871 § 1 k.p.c.; por. uchwałę składu siedmiu sędziów Sądu 
Najwyższego z dnia 5 czerwca 2008 r., III CZP 142/07, OSNC 2008, nr 11, poz. 122). 
Wobec tego Przewodniczący Wydziału w Sądzie Najwyższym, zarządzeniem z dnia 23 
kwietnia 2010 r. wezwał podpisanego pod zażaleniem adwokata do wykazania w 
terminie 7-dniowym, że jest umocowany do występowania w imieniu uczestnika także 
przed Sądem Najwyższym (por. postanowienie SN z dnia 17 października 2009 r., III CZ 
55/09, OSN-ZD 2010, Nr C, poz. 73). Wezwanie to zostało doręczone dnia 4 maja 2010 
r., ale w aktach sprawy brak jest jakiejkolwiek odpowiedzi ze strony wezwanego 
adwokata, nie ma także wymaganego pełnomocnictwa. 
W takiej sytuacji, mając na względzie art. 871 § 1 k.p.c. należy uznać, 
że zażalenie podlega odrzuceniu na podstawie art. 373 w związku z art. 3941 § 3 i art. 
39821 k.p.c.