II CZ 25/07

Powód J.W. złożył skargę kasacyjną od wyroku Sądu Okręgowego w K., który oddalił jego apelację od wyroku Sądu Rejonowego w K. Powództwo dotyczyło zasądzenia kwoty 5.000 zł tytułem zadośćuczynienia pieniężnego za krzywdę doznaną w wyniku opublikowania artykułu prasowego, którego inicjatorką była pozwana S.W. Sąd Okręgowy w K., postanowieniem z dnia 13 lutego 2007 r., odrzucił skargę kasacyjną, uznając ją za niedopuszczalną na podstawie art. 3982 § 1 k.p.c., ponieważ sprawa dotyczyła praw majątkowych, a wartość przedmiotu zaskarżenia była niższa niż 50.000 zł. Powód wniósł zażalenie na to postanowienie, zarzucając jego niezasadność. Sąd Najwyższy, rozpatrując zażalenie, odwołał się do art. 3982 § 1 k.p.c., który stanowi, że skarga kasacyjna jest niedopuszczalna m.in. w sprawach o prawa majątkowe, w których wartość przedmiotu zaskarżenia jest niższa niż 50.000 zł. Sąd Najwyższy podkreślił, że sprawa o zasądzenie zadośćuczynienia pieniężnego za krzywdę spowodowaną naruszeniem dobra osobistego (art. 448 k.c.) jest sprawą o prawa majątkowe w rozumieniu tego przepisu. Sąd powołał się na wcześniejsze uchwały i postanowienia, w tym uchwałę składu siedmiu sędziów z dnia 26 czerwca 1985 r. (III CZP 27/05) oraz uchwałę z dnia 5 października 2006 r. (I PZP 3/06), które potwierdzają, że roszczenie o zadośćuczynienie na podstawie art. 448 k.c. jest roszczeniem o prawa majątkowe. W związku z tym, odrzucenie skargi kasacyjnej przez Sąd Okręgowy zostało uznane za prawidłowe. Sąd Najwyższy oddalił zażalenie powoda na podstawie art. 3941 § 3 w zw. z art. 39814 k.p.c.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający