II CZ 230/14

Sygnatura akt II Cz 230/14 POSTANOWIENIE K. , dnia 6 maja 2014 r. . Sąd Okręgowy w Kaliszu, Wydział II Cywilny w składzie: Przewodniczący: SSO. Janusz Roszewski Sędziowie: SSO. Barbara Mokras SSO. Wojciech Vogt – spr. po rozpoznaniu w dniu 6 maja 2014 r. w Kaliszu na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku Banku (...) Spółka Akcyjna z siedziba w W. z udziałem dłużnikowi B. C. o nadanie klauzuli wykonalności przeciwko małżonce dłużnika - A. C. na skutek zażalenia małżonki dłużnika A. C. od postanowienia Sądu Rejonowego w Kaliszu z dnia 14 stycznia 2014 r., sygn. akt I Co 4125/13 postanawia: oddalić zażalenie UZASADNIENIE Zaskarżonym postanowieniem Sąd Rejonowy w Kaliszu nadał klauzule wykonalności tytułowi wykonawczemu – nakazowi zapłaty Sądu Rejonowego w Kaliszu z dnia 13 stycznia 2006 r. w sprawie I Nc 716/05 zaopatrzonemu w klauzulę wykonalności w dniu 27 lutego 2006 r./ przeciwko dłużnikowi B. C. także przeciwko małżonce dłużnika - A. C. z ograniczeniem jej odpowiedzialności do majątku objętego wspólnością ustawową małżeńską i orzekł o kosztach postępowania. Rozstrzygnięcie swoje oparł na następujących ustaleniach: B. i A. C. pozostają małżeństwem od (...) r. Nie zawierali umów majątkowych małżeńskich, co oznacza, że panuje w małżeństwie ustrój wspólności majątkowej. B. C. pracował zawodowo do 2004 r., obecnie jest na rencie. A. C. jest rencistką od (...) r. , nie pracowała zawodowo pozostając na utrzymaniu męża. Dłużnik zatrudniony w spółce prawa handlowego jakio prezes zarządu decydował o finansach rodziny. Podejmował samodzielnie decyzję w tym zakresie bez sprzeciwu ze strony małżonki, która nie interesowała się stanem rachunku bankowego męża. Dłużnik wielokrotnie zaciągał zobowiązania kredytowe nie informując o tym żony. W dniu 4 lutego (...) r. zawarł umowę pożyczki w E. zmienioną następnie aneksem z dnia 4 października (...) r. Na skutek niedopuszczalnego salda debetowego Bank (...) SA wypowiedział umowę rachunku pismem z dnia 13 września 2004 r. uzyskując następnie tytuł egzekucyjny w postaci nakazu zapłaty. A. C. nie miała wiedzy na ten temat. O sprawie dowiedziała się z wniosku o nadanie klauzuli wykonalności. Zobowiązanie dłużnika powstało przed nowelizacją art. 787 k.p.c. i dlatego w niniejszej sprawie stosuje się przepisy obowiązujące przed dniem 20 stycznia 2005 r. Sąd ustalił, że małżonek dłużnika nie wykazał żadnej z przesłanek uwalniających od odpowiedzialności. Nadanie klauzuli nie jest również niezgodne z zasadami współżycia społecznego. Zażalenie od tego rozstrzygnięcia złożył małżonek dłużnika zarzucając sprzeczność ustaleń Sądu treścią zebranego materiału w sprawie poprzez przyjęcie, że A. C. nie pracowała, pozostawała na utrzymaniu męża a tym samym błędne uznanie, że nie przyczyniła się do powstania majątku wspólnego. Zarzuciła także naruszenie art. 41 § 3 k.r.o. poprzez jego niezastosowanie i nie zbadanie przez Sąd okoliczności czy zaistniały warunki umożliwiające wyłączenie możliwości zaspokojenia z majątku. wspólnego. Również zarzuciła błędne ustalenie, że zawarcie przez dłużnika umowy pożyczki nie stanowiło czynności przekraczającej zakres zwykłego zarządu ( art. 36 § 2 k.r.o. ). Sąd Okręgowy zważył, co następuje : Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z brzmieniem art. 41 k.r.o. sprzed nowelizacji zaspokojenia z majątku wspólnego może żądać także wierzyciel, którego dłużnikiem jest tylko jeden z małżonków. Jest to norma stanowiąca zasadę. Jeżeli jednak wierzytelność powstała przed powstaniem wspólności ustawowej albo jeżeli dotyczy ona odrębnego majątku jednego z małżonków, wierzyciel może żądać zaspokojenia tylko z majątku odrębnego dłużnika lub z wynagrodzenia za pracę lub za inne usługi świadczone osobiście rpzez dłużnika, jak również z korzyści uzyskanych przez dłużnika z jego praw autorskich twórcy, praw twórcy wynalazku, wzoru lub projektu racjonalizatorskiego. Sąd może również ograniczyć lub wyłączyć możliwość zaspokojenia się z majątku wspólnego przez wierzyciela, którego dłużnikiem jest tylko jeden z małżonków, jeżeli ze względu na charakter wierzytelności albo stopień przyczynienia się małżonka będącego dłużnikiem do powstania majątku wspólnego – zaspokojenie z majątku wspólnego byłoby sprzeczne z zasadami współżycia społecznego. W niniejszej sprawie małżonek dłużnika nie udowodnił, że charakter wierzytelności albo stopień przyczynienia się małżonka będącego dłużnikiem do powstania majątku wspólnego może spowodować, że zaspokojenie się wierzyciela z majątku wspólnego byłoby sprzeczne z zasadami współżycia społecznego. Przeciwnie z wyjaśnień małżonka dłużnika wyraźnie wynika, że osiągała ona jedynie skromny dochód z renty w wysokości 400 zł miesięcznie i osiągała niewielkie dochody bawiąc dzieci sąsiadów i pomagając osobom starszym. Natomiast małżonek dłużnika nie przedstawił już żadnych dowodów na okoliczność, że umowa pożyczki stanowiła czynność przekraczającą zakres zwykłego zarządu i że była zaciągnięta bez zgody małżonka dłużnika. Gdyby nawet zgodzić się, że okoliczności te bada sąd w postępowaniu klauzulowym – jak to przyjął Sąd Najwyższy w uchwale z dnia 31 stycznia 1996 r., III CZP 198/95 – to zgodnie z art. 6 k.c. obowiązek udowodnienia faktów spoczywa na stronie, która z faktów tych wywodzi skutki prawne. Natomiast małżonek dłużnika żadnych dowodów w tym zakresie nie zaoferował. Mając na uwadze powyższe okoliczności należało zgodnie z art. 385 w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. , orzec jak w sentencji.