II CZ 22/11

Sygn. akt II CZ 22/11 
 
 
 
 
 
 
 
POSTANOWIENIE 
 
 
 
Dnia 25 maja 2011 r. 
Sąd Najwyższy w składzie : 
 
 
SSN Dariusz Zawistowski (przewodniczący, sprawozdawca) 
SSN Jan Górowski 
SSN Iwona Koper 
 
 
w sprawie z powództwa R. K. 
przeciwko E. D. 
o uzgodnienie treści księgi wieczystej z rzeczywistym stanem prawnym, 
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej  
w dniu 25 maja 2011 r., 
zażalenia pozwanej  
na postanowienie Sądu Okręgowego w Ł.  
z dnia 17 listopada 2010 r.,  
 
 
 
oddala zażalenie. 
 
 
 
 
 

 
2 
Uzasadnienie 
 
 
Postanowieniem z dnia 17 listopada 2010 r. Sąd Okręgowy w Ł. odrzucił 
skargę kasacyjną pozwanej E. D. z uwagi na niedopuszczalność wniesienia tego 
środka od zaskarżonego w sprawie postanowienia, tj. postanowienia oddalającego 
zażalenie pozwanej na postanowienie, którym odrzucono jej zażalenie na 
orzeczenie o odrzuceniu apelacji. 
W zażaleniu na postanowienie z dnia 17 listopada 2010 r. skarżąca zarzuciła 
naruszenie art. 3981 § 1 k.p.c. poprzez jego nieprawidłową wykładnię i wniosła 
o  jego uchylenie. 
Sąd Najwyższy zważył, co następuje: 
Zażalenie wniesione przez pozwaną E. D. nie zasługuje na uwzględnienie. 
Dopuszczalność skargi kasacyjnej określa art. 3981 § 1 k.p.c. Zgodnie z 
brzmieniem tego przepisu skarga kasacyjna przysługuje od wydanego przez sąd 
drugiej instancji prawomocnego wyroku lub postanowienia w przedmiocie 
odrzucenia pozwu albo umorzenia postępowania kończących postępowanie 
w  sprawie. Skarga kasacyjna przysługuje zatem tylko od dwóch kategorii 
postanowień sądu drugiej instancji, a mianowicie od postanowienia w przedmiocie 
odrzucenia pozwu albo umorzenia postępowania kończących postępowanie 
w  sprawie (postanowienie SN z dnia 17 listopada 2005 r., IV CZ 129/05, niepubl.). 
Postanowienie oddalające zażalenie na postanowienie odrzucające zażalenie na 
orzeczenie odrzucające apelację nie jest objęte hipotezą art. 3981 § 1 k.p.c., a tym 
samym nie podlega ono zaskarżeniu skargą kasacyjną. 
Z uwagi na powyższe, zażalenie wniesione przez pozwaną podlegało 
oddaleniu, o czym Sąd Najwyższy orzekł w oparciu o treść art. art. 39814 w zw. 
z  art. 3941 § 3 k.p.c.