II CZ 205/10

Sygn. akt II CZ 205/10 
 
 
 
 
 
POSTANOWIENIE 
Dnia 16 lutego 2011 r. 
Sąd Najwyższy w składzie : 
 
SSN Jan Górowski (przewodniczący) 
SSN Wojciech Katner (sprawozdawca) 
SSA Maria Szulc 
 
 
w sprawie z powództwa "S." Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością  
z siedzibą w S. 
przeciwko "S." Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością  
z siedzibą w W. 
z udziałem interwenienta ubocznego po stronie pozwanej – H. G. P. Towarzystwa 
Ubezpieczeniowego Spółki Akcyjnej z siedzibą w W. 
o zapłatę, 
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej  
w dniu 16 lutego 2011 r., 
zażalenia strony pozwanej  
na postanowienie o kosztach zawarte w wyroku  
Sądu Apelacyjnego  
z dnia 6 lipca 2010 r.,  
zmienia zaskarżone postanowienie zawarte w pkt III wyroku 
w ten sposób, że zasądza od powoda na rzecz strony pozwanej 
kwotę 3.477,17 (trzy tysiące czterysta siedemdziesiąt siedem 
złotych 
17/100) 
tytułem 
zwrotu 
kosztów 
procesu 
w postępowaniu 
apelacyjnym, 
odstępując 
od 
zasądzenia 
kosztów postępowania zażaleniowego. 
 
Uzasadnienie 

 
2 
 
Sąd Apelacyjny w punkcie I wyroku z dnia 6 lipca 2010 r. zmienił zaskarżony 
wyrok Sądu Okręgowego w P. z dnia 22 lutego 2010 r. w ten sposób, że zasądził 
od pozwanej na rzecz powoda kwotę 19.235,01 złotych wraz z odsetkami w 
wysokości 5% w stosunku rocznym od dnia 24 marca 2008 r. do dnia zapłaty, 
natomiast oddalił powództwo w zakresie żądania zapłaty kwoty 53.332,20 złotych 
wraz z odsetkami umownymi, rozstrzygając o kosztach postępowania w pierwszej 
instancji. W pozostałym zakresie oddalił apelację. W punkcie III wyroku Sąd 
Apelacyjny stosunkowo rozdzielił koszty procesu w instancji odwoławczej, 
obciążając powoda w 27% i pozwaną oraz interwenienta ubocznego w 73% i z tego 
tytułu zasądził od pozwanej na rzecz powoda kwotę 262 złotych. W uzasadnieniu 
rozstrzygnięcia o kosztach postępowania apelacyjnego wskazano, że koszty 
pozwanego i interwenienta ubocznego wyniosły po 6.329 złotych, na co złożyła się 
kwota 3.629 złotych tytułem opłaty od apelacji oraz kwota 2.700 złotych tytułem 
kosztów zastępstwa procesowego, natomiast koszty powoda wyniosły kwotę 2.700 
złotych. W wyniku stosunkowego rozdzielenia tych kosztów między stronami, Sąd 
zasądził od pozwanego na rzecz powoda kwotę 262 złotych. 
Pozwana „S." Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W. w 
zażaleniu na opisany powyżej punkt III wyroku Sądu Apelacyjnego wniosła o 
zmianę zaskarżonego postanowienia poprzez zasądzenie od powódki na rzecz 
pozwanej kosztów procesu w drugiej instancji w wysokości 3.477,17 złotych oraz o 
zasądzenie od powódki na rzecz pozwanej kosztów postępowania zażaleniowego 
według norm przepisanych. Skarżąca podniosła, że w wyniku rozstrzygnięcia 
apelacji pozwana wygrała postępowanie w drugiej instancji w 73%, a nie jak błędnie 
wskazał Sąd Apelacyjny w 27%. Wobec tego oraz zważywszy, że pozwana 
poniosła łącznie koszty postępowania apelacyjnego w wysokości 5.429 złotych, 
powódka powinna zwrócić pozwanej kwotę 3.963,17 złotych (73% x 5.429 złotych). 
Natomiast łączne koszty powódki w postępowaniu apelacyjnym to kwota 1.800 
złotych, zaś wygrana powódki w drugiej instancji to 27%, co oznacza, że pozwana 
powinna zwrócić jej kwotę 486 złotych (27% x 1.800 złotych). W wyniku 
zastosowania zasady stosunkowego rozliczenia kosztów, powódka powinna 
zwrócić pozwanej kwotę 3.477,17 złotych (3.963,17 złotych - 486 złotych). 

 
3 
Sąd Najwyższy zważył, co następuje: 
Zażalenie należało uwzględnić jako zasadne. 
Sąd Apelacyjny nieprawidłowo zastosował zasadę stosunkowego rozliczenia 
kosztów postępowania przed sądem drugiej instancji. Mając na uwadze, że każda 
ze stron w części wygrała oraz w części przegrała postępowanie wywołane 
wniesieniem apelacji, na podstawie art. 100 i art. 108 § 1 w związku z art. 391 § 1 
k.p.c. należało zastosować zasadę stosunkowego rozliczenia kosztów. Zasada ta 
znajduje zastosowanie do sytuacji, gdy proces przegrała częściowo każda strona i 
każda z nich obowiązana jest zwrócić przeciwnikowi koszty w innej wysokości. 
Wzajemne należności stron z tytułu kosztów procesu ulegają kompensacie do 
wysokości należności mniejszej, w konsekwencji czego jedna ze stron obowiązana 
jest zwrócić przeciwnikowi nadwyżkę. Mając na względzie, że sąd pierwszej 
instancji zasądził od pozwanej na rzecz powódki kwotę 72.567,21 złotych, 
natomiast w postępowaniu apelacyjnym Sąd Apelacyjny zmienił zaskarżony w 
całości wyrok i zasądził ostatecznie od pozwanej na rzecz powódki kwotę 
19.235,01 złotych, oddalając powództwo w pozostałym zakresie, należy wskazać, 
iż pozwana wygrała postępowanie w drugiej instancji w 73%, zaś powódka - w 
27%. W konsekwencji, powódka powinna zwrócić pozwanej tytułem kosztów 
postępowania apelacyjnego kwotę stanowiącą 73% poniesionych przez nią 
kosztów, natomiast pozwana powinna zwrócić powódce kwotę stanowiącą 27% 
poniesionych przez nią kosztów, nie zaś odwrotnie, jak przyjął to Sąd drugiej 
instancji. 
Wobec powyższego, Sąd Najwyższy na podstawie art. 39816 k.p.c. 
w związku z art. 3941 § 3 k.p.c. uwzględnił   zażalenie w całości, rozstrzygając 
zgodnie z art. 98 w związku z art. 391 § 1, art. 39821 i art. 3941 § 3 k.p.c. o kosztach 
postępowania zażaleniowego.