IV CNP 92/09
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy odrzucił skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia sądu apelacyjnego, uznając ją za pozbawioną wymaganych elementów formalnych.
Skarżący J. J. wniósł skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Apelacyjnego, które odrzuciło jego wcześniejszą skargę na przewlekłość postępowania. Sąd Najwyższy odrzucił tę skargę, wskazując na brak uprawdopodobnienia szkody oraz niewłaściwe uzasadnienie braku możliwości wzruszenia zaskarżonego orzeczenia innymi środkami prawnymi, zgodnie z wymogami Kodeksu postępowania cywilnego.
Sąd Najwyższy w składzie sędziego Zbigniewa Kwaśniewskiego rozpoznał skargę J. J. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Apelacyjnego z dnia 19 lutego 2009 r. (sygn. akt I S (...)). Postanowienie Sądu Apelacyjnego odrzucało skargę J. J. na naruszenie prawa do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki w postępowaniu, w którym powodem był J. J., a pozwanymi Skarb Państwa - Zakład Karny w B. i Areszt Śledczy w G. o zapłatę. Sąd Najwyższy odrzucił skargę J. J., stwierdzając, że była ona pozbawiona niezbędnych elementów formalnych, wymienionych w art. 4245 § 1 k.p.c. Przede wszystkim, skarżący nie uprawdopodobnił wyrządzenia mu szkody, w tym szkody niemajątkowej (krzywdy) polegającej na depresji i pogorszeniu stanu zdrowia. Sąd podkreślił, że wymóg uprawdopodobnienia szkody wymaga wskazania jej rodzaju, rozmiaru i czasu powstania oraz przedstawienia dowodów, a samo twierdzenie nie jest wystarczające. Ponadto, nie została spełniona przesłanka z art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c., ponieważ skarżący jedynie stwierdził niedopuszczalność zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi na przewlekłość i jednoinstancyjność tego trybu, zamiast przedstawić wyodrębnioną jurydycznie argumentację dowodzącą niemożność wzruszenia zaskarżonego orzeczenia innymi środkami. W związku z tym, Sąd Najwyższy odrzucił skargę na podstawie art. 4248 § 1 k.p.c. i nie obciążył skarżącego kosztami postępowania na podstawie art. 102 k.p.c.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, skarga jest niedopuszczalna, jeśli skarżący nie uprawdopodobnił wyrządzenia mu szkody, wskazując jej rodzaj, rozmiar i czas powstania oraz przedstawiając dowody.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy podkreślił, że wymóg uprawdopodobnienia szkody w skardze o stwierdzenie niezgodności z prawem wymaga więcej niż tylko ogólnego stwierdzenia o jej zaistnieniu; konieczne jest wskazanie konkretnych okoliczności i dowodów.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odrzucenie skargi
Strona wygrywająca
Skarb Państwa - Zakład Karny w B. i Areszt Śledczy w G.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| J. J. | osoba_fizyczna | skarżący |
| Skarb Państwa - Zakład Karny w B. | organ_państwowy | pozwany |
| Areszt Śledczy w G. | organ_państwowy | pozwany |
Przepisy (3)
Główne
k.p.c. art. 4245 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Wymaga uprawdopodobnienia wyrządzenia szkody (wskazanie rodzaju, rozmiaru, czasu powstania, dowodów) oraz przedstawienia argumentacji dowodzącej niemożność wzruszenia zaskarżonego orzeczenia innymi środkami.
k.p.c. art. 4248 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Podstawa prawna do odrzucenia skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem.
Pomocnicze
k.p.c. art. 102
Kodeks postępowania cywilnego
Podstawa do nieobciążania strony kosztami postępowania w szczególnie uzasadnionych wypadkach.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Skarga pozbawiona niezbędnych elementów formalnych wymienionych w art. 4245 § 1 k.p.c. Skarżący nie uprawdopodobnił wyrządzenia mu szkody. Skarżący nie przedstawił wyodrębnionej jurydycznie argumentacji dowodzącej niemożność wzruszenia zaskarżonego orzeczenia innymi środkami.
Godne uwagi sformułowania
Skarga [...] pozbawiona jest niektórych spośród niezbędnych elementów tej skargi wymienionych w art. 4245 § 1 k.p.c. Za spełnienie tego wymogu nie można uznać stwierdzenia, że wyrządzona szkoda ma postać szkody niemajątkowej (krzywdy) polegającej na popadnięciu w depresję i pogorszeniu stanu zdrowia. Wymóg uprawdopodobnienia wyrządzenia szkody przewidziany w art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c. wymaga wskazania nie tylko jej rodzaju, ale i rozmiaru oraz czasu powstania, a także przedstawienia dowodów uwiarygodniających to oświadczenie. Samo twierdzenie o zaistnieniu wskazanej postaci szkody nie jest wystarczające do uznania spełnienia wymagania określonego w tym przepisie. Spełnienie jego [wymogu z art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c.] polega na zawarciu w skardze wyodrębnionej jurydycznie argumentacji dowodzącej w sposób wyczerpujący i niebudzący wątpliwości, że wzruszenie zaskarżonego orzeczenia w drodze innych środków, np. skargi o wznowienie postępowania, nie było i nie jest możliwe.
Skład orzekający
Zbigniew Kwaśniewski
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Wymogi formalne skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem, w szczególności dotyczące uprawdopodobnienia szkody i argumentacji o braku możliwości wzruszenia orzeczenia innymi środkami."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznego trybu postępowania (skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem) i jego formalnych wymogów.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa dotyczy formalnych aspektów skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem, co jest istotne dla prawników procesualistów, ale może być mniej interesujące dla szerszej publiczności.
“Sąd Najwyższy odrzuca skargę: kluczowe błędy formalne w walce o odszkodowanie za przewlekłość postępowania.”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt IV CNP 92/09 POSTANOWIENIE Dnia 22 stycznia 2010 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Zbigniew Kwaśniewski w sprawie ze skargi J. J. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Apelacyjnego z dnia 19 lutego 2009 r., sygn. akt I S (…), odrzucającego skargę na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki w sprawie z powództwa J. J. przeciwko Skarbowi Państwa - Zakładowi Karnemu w B. i Aresztowi Śledczemu w G. o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 22 stycznia 2010 r., odrzuca skargę i nie obciąża skarżącego kosztami postępowania wszczętego wniesieniem skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia. Uzasadnienie Wniesiona przez skarżącego J. J. skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Apelacyjnego z dnia 19 lutego 2009 r. odrzucającego skargę na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki pozbawiona jest niektórych spośród niezbędnych elementów tej skargi wymienionych w art. 4245 § 1 k.p.c. Skarżący nie uprawdopodobnił wyrządzenia mu szkody spowodowanej wydaniem orzeczenia, którego 2 skarga dotyczy. Za spełnienie tego wymogu nie można uznać stwierdzenia, że wyrządzona szkoda ma postać szkody niemajątkowej (krzywdy) polegającej na popadnięciu w depresję i pogorszeniu stanu zdrowia. Wymóg uprawdopodobnienia wyrządzenia szkody przewidziany w art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c. wymaga wskazania nie tylko jej rodzaju, ale i rozmiaru oraz czasu powstania, a także przedstawienia dowodów uwiarygodniających to oświadczenie. Samo twierdzenie o zaistnienlu wskazanej postaci szkody nie jest wystarczające do uznania spełnienia wymagania określonego w tym przepisie (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 23 września 2005 r., III CNP 5/05; z dnia 26 stycznia 2006 r., V CNP 98/05; z dnia 31 stycznia 2006 r., IV CNP 38/05, OSNC 2006 r., nr 7-8, poz. 141; z dnia 9 lutego 2006 r., IV CNP 42/05; z dnia 15 lutego 2006 r., IV CNP 7/05). Ponadto nie została spełniona przesłanka wynikająca z art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c., ponieważ skarżący ograniczył się tylko do stwierdzenia, że niedopuszczalne jest zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi na przewlekłość postępowania, a nadto że ustawodawca przewidział jednoinstancyjny tryb rozpoznania takiej skargi. Takie sformułowanie nie jest równoznaczne ze spełnieniem wymogu przewidzianego w art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c. (por. postanowienie SN z dnia 17 sierpnia 2005 r., I CNP 5/05, OSNC 2006 r., nr 1, poz. 17). Jego spełnienie polega na zawarciu w skardze wyodrębnionej jurydycznie argumentacji dowodzącej w sposób wyczerpujący i niebudzący wątpIiwości, że wzruszenie zaskarżonego orzeczenia w drodze innych środków, np. skargi o wznowienie postępowania, nie było i nie jest możliwe (por. postanowienie SN z dnia 19 stycznia 2006 r., II CNP 2/06, OSNC 2006 r., nr 6, poz. 112; postanowienie SN z dnia 27 stycznia 2006 r., III CNP 23/05, OSNC 2006 r., nr 7-8, poz. 140). W tym stanie rzeczy Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji, na podstawie art. 4248 § 1 k.p.c. O kosztach postępowania wszczętego wniesieniem skargi orzeczono na podstawie art. 102 k.p.c.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI