II CZ 20/08
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy oddalił zażalenie na postanowienie odrzucające skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem, uznając, że skarżąca nie wykorzystała przysługujących jej środków prawnych.
Sąd Okręgowy odrzucił skargi D. J. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia, ponieważ skarżąca nie skorzystała z przysługujących jej środków prawnych. Skarżąca wniosła zażalenie, twierdząc, że odrzucenie skargi o wznowienie postępowania było błędne. Sąd Najwyższy uznał, że od postanowienia odrzucającego skargę o wznowienie postępowania przysługiwało zażalenie do Sądu Najwyższego, a skarżąca nie skorzystała z tej możliwości skutecznie.
Sąd Najwyższy rozpoznał zażalenie D. J. na postanowienie Sądu Okręgowego w Ł., które odrzuciło jej skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia. Sąd Okręgowy uznał skargi za niedopuszczalne, ponieważ skarżąca nie wykorzystała przysługujących jej środków prawnych do wzruszenia postanowienia z dnia 19 września 2006 r. Sąd Najwyższy podkreślił, że jednym z elementów konstrukcyjnych skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem jest wykazanie, że wzruszenie zaskarżonego orzeczenia w drodze innych środków prawnych nie było możliwe. Dopuszczalność skargi wymaga wykazania przez stronę, że skorzystała ona ze wszystkich dostępnych środków procesowych lub że środki te jej nie przysługują. W tej sprawie od postanowienia odrzucającego skargę o wznowienie postępowania przysługiwało zażalenie do Sądu Najwyższego, które zostało wniesione, ale błędnie skierowane do Sądu Apelacyjnego i w konsekwencji odrzucone. Sąd Najwyższy stwierdził, że istniała możliwość wzruszenia zaskarżonego orzeczenia, z której skarżąca skutecznie nie skorzystała, dlatego oddalił zażalenie.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem jest niedopuszczalna, jeśli skarżący nie wykazał, że wzruszenie zaskarżonego orzeczenia w drodze innych środków prawnych nie było i nie jest możliwe.
Uzasadnienie
Dopuszczalność skargi wymaga wykazania przez stronę, że skorzystała ona ze wszystkich środków procesowych lub że środki te nie przysługują jej w tej sprawie. Niezbędne jest przedstawienie analizy prawnej przepisów dotyczących środków zaskarżenia i wykazanie, że ich zastosowanie jest niedopuszczalne lub nie mogłoby odnieść skutku.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalenie zażalenia
Strona wygrywająca
Sąd Okręgowy
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| D. J. | osoba_fizyczna | skarżąca |
| L. i H. małżonkowie M. | osoba_fizyczna | powód |
| D. J. | osoba_fizyczna | pozwana |
| M. J. | osoba_fizyczna | pozwana |
| A. J. | osoba_fizyczna | pozwana |
| A. K. | osoba_fizyczna | pozwana |
Przepisy (3)
Główne
k.p.c. art. 4245 § § 1 pkt 5
Kodeks postępowania cywilnego
Określa wymóg wykazania, że wzruszenie zaskarżonego orzeczenia w drodze innych środków prawnych nie było i nie jest możliwe jako element konstrukcyjny skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem.
Pomocnicze
k.p.c. art. 3941 § § 1 i § 3
Kodeks postępowania cywilnego
Wskazuje na możliwość orzekania na podstawie przepisów o zażaleniu w kontekście oddalenia zażalenia.
k.p.c. art. 39814
Kodeks postępowania cywilnego
Wskazuje na możliwość orzekania na podstawie przepisów o zażaleniu w kontekście oddalenia zażalenia.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Niewykorzystanie przez skarżącą przysługujących jej środków prawnych do wzruszenia postanowienia Sądu Okręgowego. Istnienie możliwości wzruszenia zaskarżonego orzeczenia w drodze zażalenia do Sądu Najwyższego.
Odrzucone argumenty
Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem jest dopuszczalna mimo niewykorzystania przysługujących środków prawnych.
Godne uwagi sformułowania
Jednym z elementów konstrukcyjnych skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia jest wykazanie, że wzruszenie zaskarżonego orzeczenia w drodze innych środków prawnych nie było i nie jest możliwe Dopuszczalność skargi uzależniona jest od wykazania przez stronę, że skorzystała ona ze wszystkich środków procesowych lub że środki te nie przysługują jej w tej sprawie.
Skład orzekający
Antoni Górski
przewodniczący, sprawozdawca
Józef Frąckowiak
członek
Elżbieta Skowrońska-Bocian
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Uzasadnienie dopuszczalności skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem, w szczególności wymogu wykazania niewykorzystania lub niedopuszczalności innych środków prawnych."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji procesowej, gdzie skarżący nie skorzystał z przysługującego mu zażalenia.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Orzeczenie wyjaśnia kluczowy wymóg formalny skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem, co jest istotne dla praktyków prawa procesowego cywilnego.
“Czy skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem zawsze jest ostatnią deską ratunku? Sąd Najwyższy wyjaśnia.”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt II CZ 20/08 POSTANOWIENIE Dnia 18 kwietnia 2008 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Antoni Górski (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Józef Frąckowiak SSN Elżbieta Skowrońska-Bocian w sprawie ze skargi D. J. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Okręgowego w Ł. z dnia 19 września 2006 r., sygn. akt XIII Ca (…) wydanego w sprawie z powództwa L. i H. małżonków M. przeciwko D. J., M. J., A. J. oraz A. K. o ustalenie zakresu służebności i zapłatę, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 18 kwietnia 2008 r., zażalenia pozwanej D. J. na postanowienie Sądu Okręgowego w Ł. XIII Wydział Cywilny z siedzibą w S. z dnia 27 sierpnia 2007 r., sygn. akt XIII WSC (…), oddala zażalenie. Uzasadnienie Sąd Okręgowy w Ł. postanowieniem z dnia 27 sierpnia 2007 r. odrzucił dwie skargi, tj. skargę z dnia 15 stycznia 2007 r. oraz z dnia 10 czerwca 2007 r., wniesione przez D. J. o stwierdzenie niezgodności z prawem postanowienia tegoż Sądu z dnia 19 września 2006 r. w przedmiocie odrzucenia skargi o wznowienie postępowania. Sąd uznał obie skargi za niedopuszczalne ze względu na niewykorzystanie przez skarżącą z możliwości wzruszenia postanowienia z dnia 19 września 2006 r. w drodze przysługujących jej środków prawnych. W zażaleniu skarżąca wnosiła o uchylenie 2 zaskarżonego w całości. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Jednym z elementów konstrukcyjnych skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia jest wykazanie, że wzruszenie zaskarżonego orzeczenia w drodze innych środków prawnych nie było i nie jest możliwe (art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c.). Dopuszczalność skargi uzależniona jest od wykazania przez stronę, że skorzystała ona ze wszystkich środków procesowych lub że środki te nie przysługują jej w tej sprawie. Oznacza to, że skarżącego obciąża obowiązek przedstawienia analizy prawnej przepisów dotyczących środków zaskarżenia, których zastosowanie – w odniesieniu do zaskarżonego orzeczenia – jest niedopuszczalne lub z innych przyczyn na pewno nie mogłoby odnieść skutku. Skarżący powinien zatem wykazać, że prawidłowe skorzystanie z przewidzianych środków prawnych nie przyniosło zamierzonych rezultatów. Niezbędne jest przedstawienie wyczerpującego wywodu i oparcie go na przekonywującym uzasadnieniu (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 27 stycznia 2006 r., III CNP 23/05, OSNC 2006, nr 7-8, poz. 140). Trafnie zauważa Sąd Okręgowy, że od postanowienia z dnia 19 września 2006 r. odrzucającego skargę D. J. o wznowienie postępowania przysługiwało skarżącej zażalenie do Sądu Najwyższego. Zażalenie zostało wniesione, lecz w wyniku błędnego skierowania go do Sądu Apelacyjnego podlegało ono odrzuceniu. W przedmiotowej sprawie istniała zatem możliwość wzruszenie zaskarżonego orzeczenia w drodze innych środków prawnych, z czego skutecznie skarżąca nie skorzystała. Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji (art. 3941 § 1 i § 3 k.p.c. w zw. z art. 39814 k.p.c.).
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI