II Cz 2/15

Sygn. akt II Cz 2/15 UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 17 października 2014 r. Sąd Rejonowy w Ostrowie Wielkopolskim – w sprawie z powództwa małoletniej Z. P. , działającej przez matkę M. P. , oraz z powództwa A. P. przeciwko T. B. o alimenty – udzielił zabezpieczenia poprzez zobowiązanie pozwanego T. B. do łożenia na rzecz każdego z powodów, tj. na rzecz małoletniej Z. P. i na rzecz A. P. , kwot po 700 zł miesięcznie, płatnych z góry do dnia 10-tego każdego miesiąca z ustawowymi odsetkami w wypadku zwłoki w płatności którejkolwiek z rat, począwszy od dnia wydania tego postanowienia. Nadto Sąd Rejonowy oddalił wnioski w pozostałym zakresie. Postanowienie to – zażaleniem z dnia 24 listopada 2014 r. – pozwany T. B. zaskarżył w istocie w części, w jakiej zostały uwzględnione wnioski o udzielenie zabezpieczenia. Wniósł on o uchylenie zaskarżonego postanowienia, „a przynajmniej obniżenie, choćby o połowę, kwoty płaconego zabezpieczenia”. Powodowie wnieśli o oddalenie zażalenia oraz o obciążenie pozwanego kosztami zastępstwa procesowego w postępowaniu odwoławczym według norm przepisanych. Sąd Okręgowy zważył, co następuje. Zażalenie nie jest zasadne. Podstawą zabezpieczenia jest uprawdopodobnienie istnienia roszczenia oraz uprawdopodobnienie istnienia interesu prawnego w udzieleniu zabezpieczenia ( art. 730 1 § 1 k.p.c. ). W sprawach o alimenty podstawą zabezpieczenia jest jedynie uprawdopodobnienie istnienia roszczenia ( art. 753 § 1 in fine k.p.c. ). Wymóg uprawdopodobnienia istnienia roszczenia oznacza konieczność uprawdopodobnienia faktów, z których jest ono wywodzone (por. np. A. Jakubecki [w:] Kodeks postępowania cywilnego. Praktyczny komentarz , pod red. A. Jakubeckiego, Zakamycze 2005, s. 1050). Na podstawie zgromadzonego w sprawie materiału, w tym m.in. informacyjnego przesłuchania pozwanego na rozprawie w dniu 17 października 2014 r. (k. 81-82 akt), jest uzasadnione przyjęcie, iż łożenie tymczasowo przez pozwanego na rzecz każdego z powodów kwoty po 700 zł miesięcznie odpowiada zarobkowym możliwościom pozwanego ( art. 135 § 1 k.r.o. ). Powodowie nie mogą ponosić negatywnych konsekwencji zachowań pozwanego. Już wobec powyższego zażalenie podlega oddaleniu ( art. 385 k.p.c. w zw. z m.in. art. 397 § 2 k.p.c. ). K. , dnia 26 stycznia 2015 r.