II Cz 1953/13

Sygn. akt II Cz 1953/13 POSTANOWIENIE Dnia 24 października 2014 roku Sąd Okręgowy w Szczecinie II Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie następującym Przewodniczący: SSO Mariola Wojtkiewicz (spr.) Sędziowie SO Wiesława Buczek - Markowska SO Małgorzata Grzesik po rozpoznaniu w dniu 24 października 2014 roku w Szczecinie na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku G. P. o zwolnienie od kosztów notarialnych na wniosek notariusza M. O. o wypłatę wynagrodzenia za dokonanie czynności notarialnej na skutek zażalenia notariusza M. O. na postanowienie Sądu Rejonowego Szczecin - Centrum w Szczecinie z dnia 23 września 2013 roku, w sprawie II Co 2/13 postanawia: oddalić zażalenie. SSO Małgorzata Grzesik SSO Mariola Wojtkiewicz SSO Wiesława Buczek - Markowska II Cz 1953/13 UZASADNIENIE Zaskarżonym Postanowieniem z dnia 23 września 2013roku, Sąd Rejonowy Szczecin - Centrum w Szczecinie, przyznał notariuszowi M. O. od (...) wynagrodzenie w kwocie 550 zł za sporządzenie dnia 26 czerwca 2013r. umowy ustanowienia odrębnej własności lokalu mieszkalnego położonego w S. przy ul. (...) M. (...) i przeniesienia jego własności w celu wykonania wyroku Sądu Okręgowego w Szczecinie z dnia 13 października 2009r. W punkcie II Sąd oddalił wniosek notariusza co do kwoty 126 złotych 50 groszy stanowiącej doliczony podatek VAT. Na powyższe postanowienie notariusz M. O. złożyła zażalenie, którym zaskarżyła punkt II postanowienia, wniosła o jego zmianę, poprzez przyznanie na jej rzecz wynagrodzenia w pełnym zakresie. W uzasadnieniu skarżąca powołała się art. 6 § 4 ustawy Prawo o notariacie , z którego zdaniem skarżącej wynika obowiązek Sądu przyznania notariuszowi wynagrodzenia w pełnej wysokości, objętej zwolnieniem, a więc również z podatkiem od towarów i usług, któremu podlega usługa notarialna, zgodnie z art. 146 a pkt 1 w zw. z art. 41 ust. 1 oraz art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (t.j. z (...) ze zm.). Skarżąca wskazała również na treść postanowienia z dnia 29 lipca 2013r., którym Sąd dokonał wykładni postanowienia z dnia 16 kwietnia 2013r. o zwolnieniu G. P. od ponoszenia wynagrodzenia notariusza. Postanowieniem tym Sad wyjaśnił, że G. P. nie ma obowiązku zapłacenia notariuszowi ani wynagrodzenia, ani podatku od towaru i usług. Skoro G. P. nie miała obowiązku zapłacić podatku to obowiązek ten obciąża Sąd. Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Przy rozstrzyganiu zażalenia powstało zagadnienie prawne budzące poważne wątpliwości. Czy wynagrodzenie przyznawane notariuszowi od (...) , w wysokości maksymalnej stawki taksy notarialnej (na podstawie art. 6 § 4 ustawy z dnia 14 lutego 1991 roku- Prawo o notariacie ) należy podwyższyć o stawkę podatku od towarów i usług. Problem ten Sąd Okręgowy postanowieniem z dnia (...) przedstawił do rozstrzygnięcia Sądowi Najwyższemu. W dniu (...) r. Sąd Najwyższy podjął uchwałę, wskazując, że wynagrodzenia notariusza wyznaczonego do dokonania czynności notarialnej na podstawie art. 6 § 4 zd. 2 w zw. z art. 6 § 3 ustawy z dnia 14 lutego 1991 r.- Prawo o notariacie nie podwyższa się o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w ustawie z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (sygn.. akt (...) W uzasadnieniu uchwały Sąd Najwyższy wskazał, że regulacja wynagrodzenia notariusza ma charakter szczegółowy. Przepisy ustawy o notariacie oraz rozporządzenia w sprawie maksymalnych stawek nie stanowią, że przy ustaleniu wynagrodzenia notariusza bierze się pod uwagę należny od tego wynagrodzenia podatek od towarów i usług, ani że ustalone wynagrodzenie podlega podwyższeniu o ten podatek. Ich wykładnia gramatyczna przemawia całkowicie jednoznacznie przeciwko podwyższeniu wynagrodzenia notariusza wyznaczonego przez sąd o podatek od towarów i usług. Sąd Najwyższy zauważył, że w tej sytuacji należy domniemywać, że wolą ustawodawcy było wyczerpujące ustalenie kryteriów, od których uzależnione jest ustalenie wynagrodzenia notariusza i w związku z tym niedopuszczalna jest wykładnia rozszerzająca przepisów regulujących wynagrodzenie notariusza. W szczególności nie można interpretować przepisów o wynagrodzeniu notariusza w odniesieniu do przepisów regulujących wynagrodzenie adwokatów lub radców prawnych za dokonywane przez nich czynności, ponieważ w stosunku do ich wynagrodzenia podwyższenie o należny podatek od towarów i usług jest w przepisach wprost przewidziane. Przepis art. 390 § 2 k.p.c. stanowi, że uchwała Sądu Najwyższego rozstrzygająca zagadnienie prawne wiąże w danej sprawie. W niniejszej sprawie przesądza o niezasadności wywiedzionego zażalenia. Sąd Rejonowy prawidłowo ocenił, iż brak jest podstawy prawnej do podwyższenia należnego notariuszowi wynagrodzenia za dokonaną przez notariusza czynność notarialną o podatek od towarów i usług. Tym samym Sąd wydał słuszne rozstrzygnięcie, które Sąd Okręgowy w całości podziela. Z uwagi na powyższe Sąd Okręgowy na podstawie art. 385 k.p.c. w związku z art. 397 § 2 k.p.c. i art. 13 § 2 k.p.c. orzekł jak w sentencji. (...) (...) ZARZĄDZENIE (...) (...) (...) (...) (...) (...) (...)