II CZ 195/04

Sygn. akt II CZ 195/04 
 
POSTANOWIENIE 
 
Dnia 25 lutego 2005 r. 
Sąd Najwyższy w składzie: 
 
SSN Jan Górowski (przewodniczący) 
SSN Mirosław Bączyk 
SSN Zbigniew Strus (sprawozdawca) 
 
w sprawie ze skargi Z. P. 
o wznowienie postępowania w sprawie I ACa (…) 
z powództwa Z. P. 
przeciwko Uniwersytetowi Medycznemu w Ł., E. Ż. i W. G. 
o ochronę dóbr osobistych, 
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 25 lutego 2005 r., 
zażalenia skarżącego na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 6 października 2004 
r., sygn. akt I ACa (…), 
 
oddala zażalenie. 
 
Uzasadnienie 
 
Sąd Apelacyjny po rozpoznaniu sprawy o ochronę dóbr osobistych - w 
przedmiocie wniosków powoda:  
a/ o przywrócenie terminu do złożenia skargi o wznowienie postępowania 
w sprawie I ACa (…); 
b/ o przywrócenie terminu do złożenia zażalenia na postanowienie tego Sądu 
z 18 grudnia 2003 r. sygn. I ACa (…) odrzucające skargę o wznowienie postępowania, o 
której mowa w punkcie „a”, postanowieniem z 6 października 2004 r. orzekł: 
1. odrzucił wniosek oznaczony literą „a”; 
2. oddalił wniosek oznaczony literą „b”; 
3. odrzucił zażalenie powoda na postanowienie wskazane pod literą „b”. 

 
 
2 
W uzasadnieniu przedstawił następujące fakty: 
Postanowieniem z 18 grudnia 2003 r. Sąd Apelacyjny odrzucił skargę 
o wznowienie postępowania prawomocnie zakończonego wyrokiem z 6 marca 2002 r. a 
postanowieniem z 4 lutego 2004 r. odrzucił zażalenie na wymienione postanowienie. 
Pełnomocnik skarżącego złożył wniosek o przywrócenie terminu do złożenia 
skargi o wznowienie postępowania oraz o przywrócenie terminu do złożenia zażalenia 
na postanowienie o odrzuceniu skargi. Rozpoznając wniosek oznaczony literą „a”, Sąd 
Apelacyjny wskazał, że wniosek ten należało złożyć razem ze skargą o wznowienie, tj. 
23.X.2003 r. Przyjmując nawet, że o uchybieniu terminu do wniesienia skargi o 
wznowienie powód dowiedział się dopiero z uzasadnienia postanowienia z 18 grudnia 
2003 r. doręczonego 5 stycznia 2004 r., to złożenie wniosku o przywrócenie terminu w 
dniu 30 stycznia 2004 r. (wraz z niedopuszczalną kasacją) było spóźnione. Dlatego 
wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi o wznowienie postępowania 
podlegał odrzuceniu na podstawie art. 171 k.p.c. 
Odnośnie do wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia Sąd 
Apelacyjny oddalając go wskazał, że rodzaj środka odwoławczego przysługującego na 
postanowienie o odrzuceniu skargi o wznowienie postępowania – wbrew odmiennym 
wywodom skarżącego - nie budzi wątpliwości, wobec tego spóźnione jego wniesienie 
nie może być usprawiedliwione. Gdyby hipotetycznie, a wbrew dowodom doręczenia 
odpisu postanowienia - przyjąć, że powoda nie pouczono o rodzaju środka zaskarżenia, 
to obowiązkiem profesjonalnego pełnomocnika było złożenie równocześnie wniosku o 
przywrócenie terminu do zażalenia. 
W zażaleniu powód zaskarżył to postanowienie w całości i wnosił o jego 
uchylenie. 
Sąd Najwyższy zważył, co następuje: 
Do rozpoznania zażalenia stosują się przepisy Kodeksu postępowania cywilnego 
obowiązujące od 6 lutego 2005 r., ponieważ tak stanowi przepis art. 3 ustawy z 22 
grudnia 2004 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania cywilnego oraz ustawy - 
Prawo o ustroju sądów powszechnych (Dz. U. 2005 r. Nr 13, poz. 98), a reguła 
intertemporalna zawarta w art. XVI § 1 przep. wpr. k.p.c. nie może mieć zastosowania. 
Dopuszczalność zażalenia do Sądu Najwyższego, odpowiednio do okoliczności 
rozpoznawanej sprawy, reguluje art. 3941 § 2 k.p.c. stanowiący, że w sprawach, 
w których przysługuje skarga kasacyjna, zażalenie przysługuje na postanowienie sądu 
drugiej instancji kończące postępowanie w sprawie. 

 
 
3 
Nadto według postanowień § 3, do postępowania przed Sądem Najwyższym 
toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio m.in. art. 39821 k.p.c. 
odsyłający do odpowiedniego stosowania przepisów o apelacji, a wśród nich do art. 380 
k.p.c. dopuszczającego rozpoznanie, na wniosek strony, również tych postanowień sądu 
pierwszej instancji, które nie podlegają zaskarżeniu w drodze zażalenia, a miały wpływ 
na rozstrzygnięcie sprawy. 
Oceniając według przedstawionych reguł rozpoznawane zażalenie, należy uznać, 
że postanowienie Sądu Apelacyjnego zawarte w punkcie 2., tj. oddalenie wniosku 
powoda o przywrócenie terminu do złożenia zażalenia na postanowienie tego sądu z 
dnia 18 grudnia 2003 r. sygn. I A Ca (…), podlega rozpoznaniu na podstawie art. 380 
k.p.c. zgodnie z wnioskiem skarżącego. 
Sąd Najwyższy w składzie rozpoznającym zażalenie podziela pogląd, że 
dopuszczalność „rozpoznania” postanowienia na podstawie art. 380 k.p.c. nie oznacza, 
że zostało na nie wniesione zażalenie. 
W 
postępowaniu 
wywołanym 
wniesieniem 
zażalenia 
na 
postanowienia 
wymienione wyczerpująco (wg obowiązującego stanu prawnego) w art. 39318 § 1 i 2 
k.p.c. Sąd Najwyższy w razie uwzględnienia zarzutów skierowanych przeciw temu 
postanowieniu uchyla tylko postanowienie zaskarżone zażaleniem (uchwała z 16 
listopada 2004 r. III CZP 62/04 niepubl.) i w uzasadnieniu daje wyraz negatywnej ocenie 
postanowienia będącego przesłanką postanowienia rozstrzygającego zasadniczy 
przedmiot zażalenia. 
W rozpoznawanej sprawie skarżący nie wskazał merytorycznych okoliczności 
uzasadniających brak winy w uchybieniu terminu do wniesienia zażalenia na 
postanowienie z 18 grudnia 2003 r., gdyż spóźnienie wynikało z błędu profesjonalnego 
pełnomocnika co do rodzaju przysługującego powodowi środka zaskarżenia (por. 
wniosek powoda z 11 lutego 2004 r. – sporządzony przez radcę prawnego). Dlatego 
kontrola orzeczenia zamieszczonego w punkcie 2. postanowienia z 6 października 2004 
r. w świetle art. 168 § 1 k.p.c. nie dostarczyła podstaw do podważenia stanowiska Sądu 
Apelacyjnego. 
Konsekwencją odmowy przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia było 
usprawiedliwione uznanie tego środka zaskarżenia za spóźniony i odrzucenie na 
podstawie przepisów art. 397 § 2 k.p.c. w związku z art. 370 k.p.c.. Wskazana przez 
Sąd Apelacyjny podstawa prawna (art. 3935 k.p.c. w związku z art. 39318 k.p.c.) odnosiła 
się wyłącznie do postępowania kasacyjnego. 

 
 
4 
Stwierdzając zatem, że zażalenie nie zawiera zarzutów zasługujących na 
uwzględnienie, Sąd Najwyższy na podstawie art. 39821 w związku z art. 385 k.p.c. 
postanowił je oddalić w części obejmującej punkt 3 zaskarżonego postanowienia.