II CZ 191/11

Sygn. akt II CZ 191/11 POSTANOWIENIE Dnia 11 lipca 2012 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Krzysztof Strzelczyk (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Teresa Bielska-Sobkowicz SSN Zbigniew Kwaśniewski w sprawie z powództwa E. C. i małoletnich: /…/ przeciwko Towarzystwu Ubezpieczeń i Reasekuracji "Warta" Spółce Akcyjnej w Warszawie o zapłatę, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 11 lipca 2012 r., zażalenia strony pozwanej na postanowienie o kosztach zawarte w pkt 4 wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 10 maja 2011 r., 1) uchyla zaskarżone postanowienie w części obejmującej rozstrzygnięcie o kosztach postępowania za instancję odwoławczą pomiędzy powódką E. C. a pozwanym i w tym zakresie umarza postępowanie zażaleniowe, 2) oddala zażalenie w pozostałej części, 3) nie obciąża powodów /…/ kosztami postępowania zażaleniowego. Uzasadnienie 2 Wyrokiem z dnia 10 maja 2011 r. Sąd Apelacyjny z apelacji pozwanego Towarzystwa Ubezpieczeń i Reasekuracji Warta Spółki Akcyjnej w Warszawie zmienił zaskarżony wyrok Sądu Okręgowego w z dnia 24 lutego 2011 r. w ten sposób że obniżył zasądzone kwoty tytułem zadośćuczynienia ze 144.000 złotych z odsetkami ustawowymi od dnia 18 marca 2006 r. do kwoty 80.000 złotych z odsetkami ustawowymi od dnia 18 czerwca 2006 r. oraz tytułem zwrotu kosztów pogrzebu z kwoty 13.384,70 złotych do kwoty 10.707.76 złotych. Jednocześnie Sąd Apelacyjny oddalił w pozostałej części apelację pozwanego oraz oddalił w całości apelacje powodów. W tym samym wyroku Sąd Apelacyjny zniósł wzajemnie pomiędzy stronami koszty procesu za instancję odwoławczą. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia o kosztach postępowania Sąd Apelacyjny podniósł, ze wzajemne zniesienie kosztów usprawiedliwia treść art. 100 k.p.c. w zw. z art. 108 k.p.c. Pozwany złożył zażalenie na zawarte w powyższym wyroku postanowienie o kosztach. Domagając się jego zmiany i zasądzenia kwoty 8.804 złotych za instancję odwoławczą zarzucił naruszenie wskazanych przez Sąd przepisów. Zdaniem pozwanego, ze względu na wynik sprawy, uzasadnione było stosunkowe rozdzielenie kosztów, a nie ich wzajemne zniesienie. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Uwzględniając częściowo skargę kasacyjną powódki E. C. od wyroku Sądu Apelacyjnego w Poznaniu z dnia 10 maja 2011 r, Sąd Najwyższy uchylił powyższy wyrok, w części oddalającej apelację tej powódki od wyroku Sądu pierwszej instancji oddalającego powództwo oparte na treści art. 446 § 3 k.c. o zapłatę stosownego odszkodowania a także w części dotyczącej kosztów postępowania apelacyjnego poniesionych przez te strony, pozostawiając Sądowi odwoławczemu rozstrzygnięcie o kosztach postępowania kasacyjnego. Wskutek tego orzeczenia wydanie postanowienia orzekającego o zasadności wniesionego zażalenia między tymi stronami stało się bezprzedmiotowe. Dlatego w tym zakresie należało – stosownie do treści art. 355 § 1 w zw. z art. 39819 i art. 39821 - orzec jak w punkcie pierwszym postanowienia. 3 Wykazana w zażaleniu różnica w zakresie uwzględnionych w apelacjach żądań, odnosi się łącznie do żądań zgłoszonych w apelacji przez wszystkich powodów. Sąd drugiej instancji nie uwzględnił żadnego z żądań małoletnich powodów a zatem w tym zakresie powinna obowiązywać zasada odpowiedzialności za wynik postępowania. Pomimo tego należy uznać, że zaskarżone postanowienie w tych relacjach podmiotowych odpowiada prawu. Trzeba bowiem uwzględnić, iż rozliczenie kosztów postępowania apelacyjnego odnosi się do małoletnich powodów dochodzących świadczeń związanych ze śmiercią ojca, przy czym oni sami znajdują się w bardzo trudnej sytuacji życiowej i finansowej. To pozwala uznać, że ostateczny wynik rozliczenia kosztów postępowania w tej konfiguracji podmiotowej, prowadzący do nieobciążania małoletnich powodów kosztami postępowania apelacyjnego, jest słuszny, znajduje oparcie w treści art. 102 k.p.c. i nie ma podstaw do zmiany w tym zakresie. Z tych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 39814 k.p.c. w związku z art. 3941 § 3 k.p.c. oddalił zażalenie pozwanego w tej części. Z tych samych przyczyn Sąd Najwyższy na podstawie art. 102 k.p.c. w związku z art. 391 § 1, 39821 k.p.c. nie obciążył strony przegrywającej kosztami postępowania zażaleniowego. db