II Cz 1893/12

Sąd Okręgowy w SzczecinieSzczecin2013-09-19
SAOSCywilnepostępowanie egzekucyjneNiskaokręgowy
postępowanie egzekucyjnezażaleniebraki formalneodrzucenie pismakoszty postępowaniaSąd OkręgowySąd Rejonowy

Sąd Okręgowy oddalił zażalenie dłużnika na odrzucenie jego zażalenia przez Sąd Rejonowy z powodu braków formalnych.

Sąd Okręgowy rozpoznał zażalenie dłużnika B. Z. na postanowienie Sądu Rejonowego o odrzuceniu jego zażalenia na zakończenie postępowania egzekucyjnego. Sąd Rejonowy odrzucił zażalenie z powodu nieuzupełnienia braków formalnych, takich jak brak odpisu i opłaty. Sąd Okręgowy uznał, że zażalenie dłużnika było niezasadne, ponieważ nie kwestionowało ono istnienia braków formalnych, a kwestie merytoryczne dotyczące postępowania egzekucyjnego nie mogły być badane na etapie rozpoznawania zażalenia na odrzucenie innego zażalenia.

Sąd Okręgowy w Szczecinie rozpoznał zażalenie dłużnika B. Z. na postanowienie Sądu Rejonowego z dnia 22 sierpnia 2012 r., które odrzuciło zażalenie dłużnika z dnia 18 czerwca 2012 r. na postanowienie o zakończeniu postępowania egzekucyjnego. Sąd Rejonowy uzasadnił odrzucenie zażalenia brakiem uzupełnienia jego braków formalnych, w tym nieprzedłożeniem odpisu zażalenia i nieuiszczeniem opłaty, co skutkowało odrzuceniem na podstawie art. 370 w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. Dłużniczka B. Z. wniosła zażalenie na to postanowienie, domagając się jego uchylenia, wskazując na błędne oznaczenie dłużników solidarnych w kwestii kosztów oraz nieprawidłowości w oznaczeniu sprawy. Wierzyciel wniósł o oddalenie zażalenia. Sąd Okręgowy uznał zażalenie za niezasadne. Podkreślono, że skarżąca nie kwestionowała istnienia braków formalnych swojego zażalenia. Sąd wskazał, że każdy z dłużników winien samodzielnie usuwać braki dotyczące jego własnego środka zaskarżenia, a uzupełnienie braków jednego zażalenia nie wpływa na braki drugiego. Dodatkowo, dopiski w sygnaturze akt nie miały znaczenia dla oceny prawidłowości postanowienia. Sąd Okręgowy zaznaczył, że w ramach rozpoznawania zażalenia na postanowienie o odrzuceniu zażalenia, nie bada się merytorycznej zasadności orzeczenia, które było przedmiotem odrzuconego zażalenia, a jedynie prawidłowość samego odrzucenia. Ponieważ dłużniczka nie uzupełniła braków w wyznaczonym terminie, Sąd Okręgowy oddalił zażalenie na mocy art. 385 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. Rozstrzygnięto również o kosztach postępowania zażaleniowego, zasądzając je od dłużnika na rzecz wierzyciela.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Nie, sąd drugiej instancji rozpoznający zażalenie na postanowienie o odrzuceniu zażalenia bada jedynie prawidłowość odrzucenia pisma z powodu braków formalnych, a nie merytoryczną zasadność pierwotnego orzeczenia.

Uzasadnienie

Kognicja sądu rozpoznającego zażalenie na postanowienie o odrzuceniu zażalenia ogranicza się do oceny samego uznania wniesionego zażalenia za niespełniające wymogów formalnych i w konsekwencji jego odrzucenia.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

oddalić zażalenie

Strona wygrywająca

wierzyciel

Strony

NazwaTypRola
Spółdzielnia Mieszkaniowa (...) w S.spółkawierzyciel
M. S.innedłużnik
B. Z.innedłużnik

Przepisy (10)

Główne

k.p.c. art. 370

Kodeks postępowania cywilnego

k.p.c. art. 397 § § 2

Kodeks postępowania cywilnego

Pomocnicze

k.p.c. art. 13 § § 2

Kodeks postępowania cywilnego

k.p.c. art. 385

Kodeks postępowania cywilnego

k.p.c. art. 98 § § 1 i 3

Kodeks postępowania cywilnego

k.p.c. art. 99

Kodeks postępowania cywilnego

k.p.c. art. 108 § § 1

Kodeks postępowania cywilnego

Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu art. § 12 ust. 2 pkt 1

Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu art. § 10 ust. 1 pkt 8

Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu art. § 5

Argumenty

Skuteczne argumenty

Zażalenie dłużnika nie kwestionuje istnienia braków formalnych. Każdy z dłużników jest zobowiązany samodzielnie uzupełnić braki swojego zażalenia. Sąd rozpoznający zażalenie na odrzucenie zażalenia nie bada merytorycznej zasadności pierwotnego orzeczenia. Dłużniczka nie uzupełniła braków formalnych w wyznaczonym terminie.

Odrzucone argumenty

Błędne oznaczenie dłużników solidarnych z tytułu kosztów postępowania. Nieprawidłowości w oznaczeniu sprawy. Dopisy w sygnaturze akt sprawy.

Godne uwagi sformułowania

nie budzi wątpliwości, iż zażalenie na postanowienie z dnia 28 maja 2012 r. dłużnicy wnieśli w odrębnych pismach procesowych każdy z nich winien usunąć braki wywiedzionego przez siebie środka zaskarżenia nie mogą również wpłynąć w jakikolwiek sposób na ocenę prawidłowości postanowienia z dnia 22 sierpnia 2012 r. dopiski w sygnaturze akt sprawy do kognicji Sądu należy jedynie ocena samego uznania wniesionego zażalenia za nie spełniające przewidzianych ustawą wymogów formalnych w konsekwencji – jego odrzucenia

Skład orzekający

Mariola Wojtkiewicz

przewodniczący

Marzenna Ernest

sędzia sprawozdawca

Zbigniew Ciechanowicz

sędzia

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Niska

Powoływalne dla: "Potwierdzenie zasad dotyczących odrzucania pism procesowych z powodu braków formalnych oraz zakresu kognicji sądu w postępowaniu zażaleniowym."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji proceduralnej w postępowaniu egzekucyjnym; nie zawiera nowych interpretacji prawa materialnego.

Wartość merytoryczna

Ocena: 3/10

Jest to sprawa czysto proceduralna dotycząca braków formalnych pisma, bez szerszego znaczenia dla praktyki prawnej czy opinii publicznej.

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Sygn. akt II Cz 1893/12 POSTANOWIENIE Dnia 19 września 2013 r. Sąd Okręgowy w Szczecinie Wydział II Cywilny Odwoławczy w składzie następującym: Przewodniczący SSO Mariola Wojtkiewicz Sędziowie: SO Marzenna Ernest (spr.) SO Zbigniew Ciechanowicz po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 19 września 2013 r. w S. sprawy z wniosku wierzyciela Spółdzielni Mieszkaniowej (...) w S. przeciwko dłużnikom M. S. i B. Z. o nakazanie wykonania orzeczenia na skutek zażalenia dłużnika B. Z. na postanowienie Sądu Rejonowego Szczecin - Prawobrzeże i Zachód w Szczecinie z dnia 22 sierpnia 2012 r., sygn. akt IX Co 995/09 w przedmiocie odrzucenia zażalenia postanawia : I. oddalić zażalenie; II. zasądzić od dłużnika B. Z. na rzecz wierzyciela Spółdzielni Mieszkaniowej (...) w S. kwotę 60 (sześćdziesiąt) złotych tytułem kosztów zastępstwa prawnego w postępowaniu zażaleniowym. SSO Zbigniew Ciechanowicz SSO Mariola Wojtkiewicz SSO Marzenna Ernest Sygn. akt II Cz 1893/12 UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 22 sierpnia 2012 r. Sąd Rejonowy Szczecin - Prawobrzeże i Zachód w Szczecinie odrzucił zażalenie dłużnika B. Z. z dnia 18 czerwca 2012 r. na postanowienie z dnia 28 maja 2012 r. w przedmiocie zakończenia postępowania egzekucyjnego. W uzasadnieniu Sąd pierwszej instancji wskazał, że dłużniczka nie uzupełniła braków formalnych swojego zażalenia na postanowienie z dnia 28 maja 2012 r. tj. nie przedłożyła odpisu zażalenia oraz nie uiściła opłaty, co skutkowało jego odrzuceniem na podstawie art. 370 w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła dłużniczka B. Z. , wnosząc o jego uchylenie w całości. W uzasadnieniu skarżąca wskazała na błędne oznaczenie dłużników solidarnych z tytułu kosztów postępowania, a także nieprawidłowości w oznaczeniu sprawy. W odpowiedzi na zażalenie wierzyciel wniósł o oddalenie zażalenia w całości i zasądzenie od dłużnika B. Z. na rzecz wierzyciela kosztów postępowania zażaleniowego, z uwzględnieniem kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych. Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Zażalenie jako niezasadne nie mogło zostać uwzględnione. Skarżąca w wywiedzionym środku zaskarżenia nie kwestionuje, iż jej zażalenie zawierało braki formalne tj. nie został przedłożony odpis zażalenia a także, że nie było ono należycie opłacone. Podzielić należy stanowisko wierzyciela, iż bez znaczenia dla oceny prawidłowości zaskarżonego postanowienia są wywody skarżącej o solidarności zobowiązania. Nie budzi wątpliwości, iż zażalenie na postanowienie z dnia 28 maja 2012 r. dłużnicy wnieśli w odrębnych pismach procesowych dlatego też każdy z nich winien usunąć braki wywiedzionego przez siebie środka zaskarżenia. Uzupełnienie wskazanych przez Przewodniczącego braków jednego zażalenia nie powoduje zatem usunięcia podobnych braków zażalenia złożonego przez drugiego z dłużników. Nie mogą również wpłynąć w jakikolwiek sposób na ocenę prawidłowości postanowienia z dnia 22 sierpnia 2012 r. dopiski w sygnaturze akt sprawy „/ż”, które pojawiały się już we wcześniejszych pismach kierowanych do dłużników i dłużnicy nie mieli wątpliwości, że chodzi o tę samą sprawę o sygnaturze IX Co 995/09. W ramach rozpoznawania zażalenia na postanowienie o odrzuceniu zażalenia Sąd nie może badać także merytorycznej zasadności orzeczenia, które kwestionowane było odrzuconym zażaleniem, bowiem do kognicji Sądu należy jedynie ocena samego uznania wniesionego zażalenia za nie spełniające przewidzianych ustawą wymogów formalnych w konsekwencji – jego odrzucenia. Taka zaś decyzja w niniejszej sprawie była całkowicie uzasadniona. Dłużniczka odebrała wezwanie do uzupełnienia braków formalnych w dniu 24 lipca 2012 r. i w wyznaczonym terminie braków nie uzupełniła. W świetle tych okoliczności, na mocy 385 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. , należało zażalenie oddalić, o czym orzeczono jak w punkcie I. sentencji. W punkcie II Sąd Okręgowy orzekł o kosztach postępowania zażaleniowego na podstawie art. 98 § 1 i 3, art. 99 i art. 108 § 1 k.p.c. w zw. z § 12 ust. 2 pkt 1 w zw. z § 10 ust. 1 pkt 8 w zw. z § 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (tekst jedn. Dz. U. z 2013 r., poz. 490 ze zm.). SSO Zbigniew Ciechanowicz SSO Mariola Wojtkiewicz SSO Marzenna Ernest Sygn. akt II Cz 1893/12 Zarządzenia: 1. Odnotować i zakreślić; 2. Odpis postanowienia doręczyć pełnomocnikowi wierzyciela, dłużnikom; skarżącej dłużniczce wraz z pouczeniem o zażaleniu co do punktu 2 orzeczenia oraz odpisem odpowiedzi na zażalenie; 3. Akta sprawy zwrócić Sądowi Rejonowemu po nadejściu zwrotnych potwierdzeń odbioru i bezskutecznym upływie terminu do złożenia zażalenia na orzeczenie o kosztach; 4. Do zbioru.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI