II CZ 189/12

Sąd Najwyższy2013-02-14
SNCywilneprawo rzeczoweŚrednianajwyższy
zasiedzenieskarga kasacyjnadoręczenieart. 139 k.p.c.postępowanie cywilneSąd Najwyższyzażalenie

Sąd Najwyższy oddalił zażalenie wnioskodawczyni na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej z powodu nieskutecznego doręczenia wezwania do uzupełnienia braków formalnych.

Wnioskodawczyni złożyła skargę kasacyjną, której braki formalne nie zostały uzupełnione w terminie. Sąd Okręgowy odrzucił skargę, uznając doręczenie wezwania za skuteczne na podstawie art. 139 § 1 k.p.c. Wnioskodawczyni wniosła zażalenie, kwestionując prawidłowość doręczenia. Sąd Najwyższy oddalił zażalenie, potwierdzając, że doręczenie wezwania do uzupełnienia braków skargi kasacyjnej było skuteczne, mimo faktycznego nieodebrania przesyłki przez pełnomocnika.

Sprawa dotyczyła zażalenia wnioskodawczyni na postanowienie Sądu Okręgowego w K., który odrzucił jej skargę kasacyjną od postanowienia oddalającego apelację. Sąd Okręgowy odrzucił skargę kasacyjną z powodu nieuzupełnienia jej braków formalnych w terminie, wskazując na nieskuteczne doręczenie wezwania do ich usunięcia na podstawie art. 139 § 1 k.p.c. Wnioskodawczyni podniosła w zażaleniu, że doręczenie to nie było prawidłowe, argumentując urlopami pracowników kancelarii i częstą nieobecnością pełnomocnika. Sąd Najwyższy, rozpoznając zażalenie, szczegółowo omówił przesłanki skutecznego doręczenia pisma w trybie art. 139 § 1 k.p.c. Stwierdził, że na przesyłce znajdują się adnotacje wskazujące na dwukrotne awizowanie i zwrot do nadawcy z powodu niepodjęcia. Uznał, że wszystkie przesłanki skutecznego doręczenia zostały spełnione, a twierdzenia pełnomocnika wnioskodawczyni nie zostały poparte dowodami. W konsekwencji, Sąd Najwyższy oddalił zażalenie wnioskodawczyni.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Tak, doręczenie jest skuteczne, jeśli spełnione są wszystkie wymagania określone w art. 139 § 1 k.p.c., nawet jeśli adresat faktycznie nie otrzymał pisma.

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy wskazał, że prawidłowe doręczenie w trybie art. 139 § 1 k.p.c. polega na złożeniu pisma w placówce pocztowej, umieszczeniu zawiadomienia o tym w drzwiach adresata lub skrzynce pocztowej, z pouczeniem o terminie odbioru i powtórzeniu czynności w przypadku bezskutecznego upływu terminu. Jeśli te warunki są spełnione, pismo uważa się za skutecznie doręczone. W analizowanej sprawie przesłanki te zostały spełnione, a twierdzenia o nieprawidłowości doręczenia nie zostały poparte dowodami.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

oddalenie zażalenia

Strona wygrywająca

uczestnik postępowania (Z. S. i in.)

Strony

NazwaTypRola
A. B.osoba_fizycznawnioskodawczyni
Z. S. i in.inneuczestnik

Przepisy (5)

Główne

k.p.c. art. 3986 § § 2

Kodeks postępowania cywilnego

Odrzucenie skargi kasacyjnej w przypadku nieuzupełnienia braków formalnych w terminie.

k.p.c. art. 139 § § 1

Kodeks postępowania cywilnego

Procedura doręczania pism w zastępstwie, w tym poprzez awizowanie, i uznawania ich za skutecznie doręczone.

k.p.c. art. 39814

Kodeks postępowania cywilnego

Podstawa prawna do oddalenia zażalenia przez Sąd Najwyższy.

Pomocnicze

k.p.c. art. 13 § § 2

Kodeks postępowania cywilnego

Dotyczy stosowania przepisów o doręczeniach do innych pism procesowych.

k.p.c. art. 3941 § § 3

Kodeks postępowania cywilnego

Dotyczy rozpoznawania zażaleń przez Sąd Najwyższy.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Skuteczność doręczenia pisma w trybie art. 139 § 1 k.p.c. pomimo faktycznego nieodebrania przesyłki, jeśli procedura została zachowana. Brak dowodów na poparcie twierdzeń o niemożności odbioru pisma.

Odrzucone argumenty

Nieskuteczność doręczenia z powodu urlopów pracowników kancelarii i nieobecności pełnomocnika.

Godne uwagi sformułowania

Prawidłowe doręczenie przesyłki w sposób przewidziany w art. 139 § 1 k.p.c. [...] polega na złożeniu pisma w placówce pocztowej operatora oraz umieszczeniu o tym zawiadomienia w drzwiach mieszkania adresata lub w oddawczej skrzynce pocztowej ze wskazaniem gdzie i kiedy pismo pozostawiono, a także pouczeniem, że należy je odebrać w terminie siedmiu dni od dnia umieszczenia zawiadomienia; w przypadku bezskutecznego upływu tego terminu, czynność zawiadomienia powinna być powtórzona. Jeżeli wymagania określone w tym przepisie są spełnione, pismo należy uważać za skutecznie doręczone, choć adresat faktycznie go nie otrzymał.

Skład orzekający

Anna Kozłowska

przewodniczący

Hubert Wrzeszcz

członek

Kazimierz Zawada

sprawozdawca

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Potwierdzenie zasad skutecznego doręczania pism procesowych w trybie zastępczym (art. 139 § 1 k.p.c.) i znaczenia dowodów w postępowaniu sądowym."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji procesowej związanej z doręczeniem wezwania do uzupełnienia braków skargi kasacyjnej.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Orzeczenie dotyczy ważnej kwestii proceduralnej, jaką jest skuteczne doręczenie pisma procesowego, co jest kluczowe dla praktyki prawniczej, choć samo zagadnienie nie jest nowe ani przełomowe.

Kiedy pismo procesowe jest skutecznie doręczone, nawet jeśli go nie odebrałeś? Sąd Najwyższy wyjaśnia.

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Sygn. akt II CZ 189/12 
 
 
 
 
 
 
POSTANOWIENIE 
 
Dnia 14 lutego 2013 r. 
Sąd Najwyższy w składzie : 
 
SSN Anna Kozłowska (przewodniczący) 
SSN Hubert Wrzeszcz 
SSN Kazimierz Zawada (sprawozdawca) 
 
w sprawie z wniosku A. B. 
przy uczestnictwie Z. S. i in. ,  
o zasiedzenie, 
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym  
w Izbie Cywilnej w dniu 14 lutego 2013 r., 
zażalenia wnioskodawczyni  
na postanowienie Sądu Okręgowego w K. 
z dnia 2 października 2012 r.,  
 
 
 
oddala zażalenie. 
 
 
 
 
 
 
 
 
Uzasadnienie 

 
2 
 
Sąd Okręgowy postanowieniem z dnia 25 maja 2012 r. oddalił apelację 
wnioskodawczyni od postanowienia Sądu Rejonowego z dnia 3 lutego 2012 r. 
Wnioskodawczyni złożyła na postanowienie z dnia 25 maja 2012 r. skargę 
kasacyjną. Zarządzeniem z dnia 22 sierpnia 2012 r. pełnomocnik wnioskodawczyni 
został wezwany do uzupełnienia w terminie tygodniowym braków skargi przez 
złożenie sześciu jej odpisów pod rygorem odrzucenia skargi.  
Postanowieniem z dnia 2 października 2012 r. Sąd Okręgowy odrzucił 
skargę kasacyjną wnioskodawczyni ze względu na nieuzupełnienie jej braków 
w terminie (art. 3986 § 2 w związku z art. 13 § 2 k.p.c.). W uzasadnieniu wyjaśnił, że 
odpis zarządzenia doręczono pełnomocnikowi wnioskodawczyni w sposób 
określony w art. 139 § 1 k.p.c., tj. przez złożenie przesyłki na poczcie i dwukrotne 
awizowanie. Termin do odbioru przesyłki upłynął bezskutecznie w dniu 12 września 
2012 r.  
W 
zażaleniu 
na 
postanowienie 
z 
dnia 
2 
października 
2012 
r. 
wnioskodawczyni zakwestionowała zasadność odrzucenia skargi kasacyjnej. 
Podniosła, że doręczenie przesyłki zawierającej wezwanie do usunięcia braków 
skargi kasacyjnej nie było prawidłowe. Pracownicy kancelarii prowadzonej przez 
pełnomocnika wnioskodawczyni byli na urlopie, a on sam często przebywał poza 
kancelarią ze względu na udział w rozprawach sądowych. Układ architektoniczny 
budynku, w którym znajduje się kancelaria, sprawia, że jeżeli w kancelarii nikt nie 
przebywa, pozostawienie awiza może nie być możliwe, skoro zaś nie pozostawiono 
awiza, to pełnomocnik wnioskodawczyni nie mógł przesyłki odebrać.  
Sąd Najwyższy zważył, co następuje: 
Prawidłowe doręczenie przesyłki w sposób przewidziany w art. 139 § 1 k.p.c. 
za pośrednictwem operatora pocztowego polega na złożeniu pisma w placówce 
pocztowej operatora oraz umieszczeniu o tym zawiadomienia w drzwiach 
mieszkania adresata lub w oddawczej skrzynce pocztowej ze wskazaniem gdzie 
i kiedy pismo pozostawiono, a także pouczeniem, że należy je odebrać w terminie 
siedmiu dni od dnia umieszczenia zawiadomienia; w przypadku bezskutecznego 
upływu tego terminu, czynność zawiadomienia powinna być powtórzona. Jeżeli 
wymagania określone w tym przepisie są spełnione, pismo należy uważać za 

 
3 
skutecznie doręczone, choć adresat faktycznie go nie otrzymał. Na przesyłce 
adresowanej do pełnomocnika wnioskodawczyni, zawierającej wezwanie do 
usunięcia braków skargi kasacyjnej, znajdują się adnotacje, z których wynika, że 
w dniu 28 sierpnia 2012 r. podjęto próbę jej doręczenia w kancelarii adresata 
i awizowano po raz pierwszy ze względu na nieobecność adresata, a następnie 
w  dniu 5 września 2012 r. powtórnie, po czym 13 września 2012 r. zwrócono do 
Sądu Okręgowego ze względu na niepodjęcie przez adresata. To pozwala na 
przyjęcie, że w sprawie wszystkie przesłanki skutecznego doręczenia pisma 
w  sposób przewidziany w art. 139 § 1 k.p.c. zostały spełnione. Twierdzeń 
zaprzeczających temu pełnomocnik wnioskodawczyni nie poparł żadnymi 
dowodami, dlatego twierdzeń tych nie można podzielić.  
Z tych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 39814 w związku z art. 
3941 § 3 k.p.c. postanowił jak w sentencji. 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
db

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI