II CZ 189/04

Sygn. akt II CZ 189/04 
 
 
POSTANOWIENIE 
 
Dnia 4 lutego 2005 r. 
Sąd Najwyższy w składzie: 
 
SSN Helena Ciepła (przewodniczący) 
SSN Tadeusz Domińczyk 
SSN Irena Gromska-Szuster (sprawozdawca) 
 
w sprawie z powództwa Miasta Ł. Powiat - Powiatowego Urzędu Pracy w Ł. 
przeciwko D. M., Z. P., B. K. i I. P. 
o zapłatę, 
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 4 lutego 2005 r., 
zażalenia D. M.  
na postanowienie Sądu Okręgowego w Ł. z dnia 21 października 2004 r., sygn. akt III 
Ca (…), 
 
oddala zażalenie. 
 
Uzasadnienie 
 
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 21 października 2004 r. Sąd Okręgowy w Ł. 
odrzucił kasację wniesioną przez S. M. od wyroku tego Sądu z dnia 1 kwietnia 2004 r. 
stwierdzając, ze S. M. nie jest stroną w sprawie a jedynie pełnomocnikiem pozwanego 
D. M. a zatem kasacja wniesiona w jej imieniu przez adwokata jest niedopuszczalna i 
podlega odrzuceniu na podstawie art. 3935 k.p.c. 
W zażaleniu na powyższe postanowienie pełnomocnik pozwanego D. M., 
zarzucając naruszenie art. 95 § 2 k.c. oraz art. 91 k.p.c. podniósł, że kasacja została 
wniesiona w imieniu pozwanego D. M. a nie S. M., która jako pełnomocnik D. udzieliła w 
jego imieniu pełnomocnictwa procesowego adwokatowi a zatem kasacja wniesiona 
została w imieniu i ze skutkiem dla zastępowanego D. M. a nie jego pełnomocnika, który 

 
 
2 
udzielił dalszego pełnomocnictwa. Wskazał ponadto, że kasacja zawiera oznaczenie 
orzeczenia, od którego została wniesiona i zakres zaskarżenia, z którego wynika, ze 
dotyczy D. M. Wnosił o uchylenie zaskarżonego postanowienia. 
Sąd Najwyższy zważył, co następuje: 
Zgodnie z art. 3933 § 2 k.p.c. kasacja, poza wymaganiami właściwymi dla tego 
środka odwoławczego, powinna czynić zadość wymaganiom przewidzianym dla pisma 
procesowego a zatem wymaganiom określonym w art. 126 k.p.c. Przepis ten 
w paragrafie pierwszym przewiduje konieczność wskazania w piśmie procesowym 
stanowiącym kasację imion i nazwisk stron oraz ich pełnomocników. Ustawodawca 
zatem wyraźnie odróżnia określenie strony od określenia jej pełnomocnika i wymaga 
odrębnego wskazania w kasacji obu tych uczestników postępowania przez podanie ich 
imion i nazwisk. 
Nie ulega wątpliwości, że kasacja wniesiona w rozpoznawanej sprawie przez 
adwokata wskazała jako stronę S. M. i określiła, że adwokat, jako pełnomocnik S. M., 
wnosi kasację w jej imieniu. Skoro S. M. niewątpliwie nie jest stroną procesu i adwokat 
nie jest jej pełnomocnikiem a jest pełnomocnikiem pozwanego D. M., kasacja jako 
stronę powinna wskazywać D. M., a jako jego pełnomocników S. M. oraz adwokata 
wnoszącego kasację. Wskazanie przez adwokata w kasacji, iż została ona wniesiona w 
imieniu S. M., nie będącej stroną procesu, oznacza wniesienie kasacji przez osobę 
nieuprawnioną, co musi skutkować jej odrzucenie na podstawie art. 3935 k.p.c., jako 
kasacji niedopuszczalnej. 
Kasacja jest środkiem odwoławczym silnie sformalizowanym, co z jednej strony 
zobowiązuje wnoszących ją pełnomocników do precyzyjnego formułowania określeń 
stanowiących spełnienie wymagań formalnych kasacji, zaś z drugiej strony nie pozwala 
Sądowi na wyręczanie w tym zakresie pełnomocników i dokonywanie wykładni 
niejednoznacznych sformułowań kasacji. Tym bardziej więc nie pozwala na przyjęcie, 
jako wniesionej przez stronę, kasacji wniesionej przez adwokata w imieniu osoby 
wskazanej w niej jako strona, która stroną nie jest a jest jedynie pełnomocnikiem strony. 
Taka kasacja nie mogłaby być rozpoznana merytorycznie przez Sąd Najwyższy, jak 
również nie mogłaby zostać potraktowana jako wniesiona przez stronę, do czego w 
świetle wskazanych wyżej przepisów nie ma żadnych podstaw, niezależnie od 
podnoszonych w zażaleniu skutków udzielenia pełnomocnictwa określonych w art. 95 § 
2 k.c. oraz art. 91 k.p.c. 

 
 
3 
Z tych wszystkich względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 385 k.p.c. 
w związku z art. 397 § 2 i art. 39318 § 3 k.p.c. oddalił zażalenie jako nieuzasadnione.