II CZ 176/11
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy odrzucił zażalenie na postanowienie Sądu Okręgowego, uznając je za niedopuszczalne do rozpoznania przez Sąd Najwyższy ze względu na przepisy k.p.c.
Sprawa dotyczyła skargi o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym postanowieniem w sprawie o rozgraniczenie. Po serii odrzuceń i oddaleń wniosków oraz zażaleń, Sąd Okręgowy oddalił zażalenie uczestniczki. Uczestniczka wniosła kolejne zażalenie do Sądu Najwyższego, które Sąd Najwyższy odrzucił, stwierdzając, że zgodnie z art. 3941 § 2 k.p.c. nie przysługuje na nie zażalenie do Sądu Najwyższego, ponieważ zostało wydane w wyniku rozpoznania zażalenia na postanowienie sądu pierwszej instancji.
Sąd Najwyższy rozpoznał zażalenie Haliny G.-K. na postanowienie Sądu Okręgowego z dnia 6 czerwca 2011 r., które oddaliło jej zażalenie na postanowienie Sądu Rejonowego z dnia 9 marca 2011 r. Postanowienie Sądu Rejonowego z 9 marca 2011 r. oddaliło wniosek uczestniczki o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie z dnia 18 września 2009 r., które odrzuciło jej wcześniejsze zażalenie na postanowienie Sądu Rejonowego z dnia 12 sierpnia 2009 r. odrzucające skargę Marii W. o wznowienie postępowania w sprawie o rozgraniczenie. Sąd Najwyższy, analizując przepisy art. 3941 § 1 i § 2 k.p.c., stwierdził, że zaskarżone postanowienie Sądu Okręgowego, mimo że kończyło postępowanie w sprawie ze skargi o wznowienie, zostało wydane w wyniku rozpoznania zażalenia na postanowienie sądu pierwszej instancji. W związku z tym, zgodnie z art. 3941 § 2 in fine k.p.c., nie przysługuje na nie zażalenie do Sądu Najwyższego. Dlatego Sąd Najwyższy odrzucił zażalenie.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, zgodnie z art. 3941 § 2 in fine k.p.c. na takie postanowienie nie przysługuje zażalenie do Sądu Najwyższego.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy powołał się na przepis art. 3941 § 2 k.p.c., który stanowi, że zażalenie do Sądu Najwyższego nie przysługuje na postanowienie sądu drugiej instancji wydane w wyniku rozpoznania zażalenia na postanowienie sądu pierwszej instancji, nawet jeśli kończy ono postępowanie w sprawie.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odrzucenie zażalenia
Strona wygrywająca
Sąd Najwyższy (wobec niedopuszczalności zażalenia)
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| Maria W. | osoba_fizyczna | skarżąca/uczestniczka |
| Halina G.-K. | osoba_fizyczna | skarżąca/uczestniczka |
| Gmina W. | instytucja | wnioskodawca |
| Maria M. | osoba_fizyczna | uczestnik |
| Renata S. | osoba_fizyczna | uczestnik |
| Barbara P. | osoba_fizyczna | uczestnik |
| Janusz P. | osoba_fizyczna | uczestnik |
| Mieczysław K. | osoba_fizyczna | uczestnik |
| Ryszard K. | osoba_fizyczna | uczestnik |
| Zygmunt K. | osoba_fizyczna | uczestnik |
| Stanisław K. | osoba_fizyczna | uczestnik |
| Jerzy S. | osoba_fizyczna | uczestnik |
| Dorota S. | osoba_fizyczna | uczestnik |
| Gizela W.-K. | osoba_fizyczna | uczestnik |
Przepisy (9)
Główne
k.p.c. art. 3941 § § 2
Kodeks postępowania cywilnego
Wyłącza możliwość wniesienia zażalenia do Sądu Najwyższego na postanowienie sądu drugiej instancji kończące postępowanie w sprawie, jeżeli zostało ono wydane w wyniku rozpoznania zażalenia na postanowienie sądu pierwszej instancji.
Pomocnicze
k.p.c. art. 3941 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Określa przypadki, w których przysługuje zażalenie do Sądu Najwyższego.
k.p.c. art. 373
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 370
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 397 § § 2
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 39821
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 5191 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Określa, że w sprawach o wznowienie postępowania przysługuje skarga kasacyjna.
k.p.c. art. 168
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 169 § § 2
Kodeks postępowania cywilnego
Argumenty
Skuteczne argumenty
Zażalenie nie spełnia wymogów formalnych określonych w art. 3941 § 2 k.p.c. jako niedopuszczalne do rozpoznania przez Sąd Najwyższy.
Godne uwagi sformułowania
zaskarżone postanowienie należy do wyjątków wskazanych w art. 394 1 § 2 in fine k.p.c., co oznacza, że nie przysługuje na nie zażalenie do Sądu Najwyższego.
Skład orzekający
Anna Kozłowska
przewodniczący
Marian Kocon
członek
Barbara Myszka
sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "interpretację przepisów dotyczących dopuszczalności zażaleń do Sądu Najwyższego w sprawach cywilnych, w szczególności w kontekście postępowań incydentalnych."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji procesowej, gdzie postanowienie sądu drugiej instancji zapadło w wyniku rozpoznania zażalenia na postanowienie sądu pierwszej instancji.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa dotyczy kwestii proceduralnych związanych z dopuszczalnością środka zaskarżenia, co jest istotne dla praktyków prawa procesowego, ale może być mniej interesujące dla szerszej publiczności.
“Kiedy zażalenie nie jest zażaleniem? Sąd Najwyższy wyjaśnia granice dopuszczalności.”
Sektor
praca
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt II CZ 176/11 POSTANOWIENIE Dnia 14 marca 2012 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Anna Kozłowska (przewodniczący) SSN Marian Kocon SSN Barbara Myszka (sprawozdawca) w sprawie ze skargi Marii W. i Haliny G.-K. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym postanowieniem Sądu Rejonowego z dnia 2 listopada 2006 r., wydanym w sprawie z wniosku Gminy W. przy uczestnictwie Marii M., Renaty S., Barbary P., Janusza P., Mieczysława K., Ryszarda K., Zygmunta K., Haliny G – K., Stanisława K., Marii W., Jerzego S., Doroty S. i Gizeli W.- K. o rozgraniczenie, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 14 marca 2012 r., zażalenia Haliny G. – K. na postanowienie Sądu Okręgowego z dnia 6 czerwca 2011 r., odrzuca zażalenie. Uzasadnienie 2 Postanowieniem z dnia 12 sierpnia 2009 r. Sąd Rejonowy odrzucił skargę uczestniczki Marii W. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym postanowieniem tego Sądu z dnia 2 listopada 2006 r., wydanym w sprawie z wniosku Gminy W. przy uczestnictwie Marii M., Renaty S., Barbary P., Janusza P., Mieczysława K., Ryszarda K., Zygmunta K., Haliny G.-K., Stanisława K., Marii W., Jerzego S., Doroty S. i Gizeli W.-K. o rozgraniczenie. Zażalenie uczestniczki Haliny G.-K. na to postanowienie zostało przez Sąd Rejonowy odrzucone postanowieniem z dnia 18 września 2009 r. Uczestniczka wystąpiła z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na ostatnio wymienione postanowienie i równocześnie z wnioskiem złożyła zażalenie. Postanowieniem z dnia 9 marca 2011 r. Sąd Rejonowy oddalił wniosek uczestniczki Haliny G.-K. o przywrócenie terminu i odrzucił jej zażalenie na postanowienie z dnia 18 września 2009 r. Zażalenie uczestniczki na postanowienie z dnia 9 marca 2011 r. zostało przez Sąd Okręgowy oddalone postanowieniem z dnia 6 czerwca 2011 r. Uczestniczka zaskarżyła postanowienie Sądu Okręgowego z dnia 6 czerwca 2011 r. zażaleniem, w którym zarzuciła Sądowi naruszenie przepisów art. 168 i 169 § 2 k.p.c., a w konkluzji zgłosiła wniosek o uchylenie zaskarżonego postanowienia. Sąd Okręgowy przedstawił akta sprawy wraz z zażaleniem Sądowi Najwyższemu. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3941 § 1 k.p.c., zażalenie do Sądu Najwyższego przysługuje na postanowienie sądu drugiej instancji odrzucające skargę kasacyjną oraz skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia i na postanowienie sądu drugiej instancji co do kosztów procesu, które nie były przedmiotem rozstrzygnięcia sądu pierwszej instancji. Z kolei zgodnie z art. 3941 § 2 k.p.c., w sprawach, w których przysługuje skarga kasacyjna, zażalenie przysługuje także na postanowienie sądu drugiej instancji kończące postępowanie w sprawie, z wyjątkiem postanowień, o których mowa w art. 3981 , a także 3 postanowień wydanych w wyniku rozpoznania zażalenia na postanowienie sądu pierwszej instancji. Zaskarżone postanowienie Sądu Okręgowego z dnia 6 czerwca 2011 r. należy wprawdzie do kategorii kończących postępowanie w sprawie ze skargi o wznowienie postępowania i dotyczy wznowienia postępowania w sprawie o rozgraniczenie, w której – zgodnie z art. 5191 § 1 k.p.c. – przysługuje skarga kasacyjna, zostało ono jednak wydane w wyniku rozpoznania zażalenia na postanowienie Sądu pierwszej instancji z dnia 9 marca 2011 r. Dlatego też zaskarżone postanowienie należy do wyjątków wskazanych w art. 394 1 § 2 in fine k.p.c., co oznacza, że nie przysługuje na nie zażalenie do Sądu Najwyższego. Z tych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 373 w związku z art. 370, 397 § 2, 39821 i 3941 § 3 k.p.c. postanowił, jak w sentencji.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI