II CZ 176/11

Sąd Najwyższy2012-03-14
SAOSCywilnepostępowanie cywilneŚrednianajwyższy
wznowienie postępowaniazażalenieSąd Najwyższyk.p.c.rozgraniczenieniedopuszczalność zażalenia

Sąd Najwyższy odrzucił zażalenie na postanowienie Sądu Okręgowego, uznając je za niedopuszczalne do rozpoznania przez Sąd Najwyższy ze względu na przepisy k.p.c.

Sprawa dotyczyła skargi o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym postanowieniem w sprawie o rozgraniczenie. Po serii odrzuceń i oddaleń wniosków oraz zażaleń, Sąd Okręgowy oddalił zażalenie uczestniczki. Uczestniczka wniosła kolejne zażalenie do Sądu Najwyższego, które Sąd Najwyższy odrzucił, stwierdzając, że zgodnie z art. 3941 § 2 k.p.c. nie przysługuje na nie zażalenie do Sądu Najwyższego, ponieważ zostało wydane w wyniku rozpoznania zażalenia na postanowienie sądu pierwszej instancji.

Sąd Najwyższy rozpoznał zażalenie Haliny G.-K. na postanowienie Sądu Okręgowego z dnia 6 czerwca 2011 r., które oddaliło jej zażalenie na postanowienie Sądu Rejonowego z dnia 9 marca 2011 r. Postanowienie Sądu Rejonowego z 9 marca 2011 r. oddaliło wniosek uczestniczki o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie z dnia 18 września 2009 r., które odrzuciło jej wcześniejsze zażalenie na postanowienie Sądu Rejonowego z dnia 12 sierpnia 2009 r. odrzucające skargę Marii W. o wznowienie postępowania w sprawie o rozgraniczenie. Sąd Najwyższy, analizując przepisy art. 3941 § 1 i § 2 k.p.c., stwierdził, że zaskarżone postanowienie Sądu Okręgowego, mimo że kończyło postępowanie w sprawie ze skargi o wznowienie, zostało wydane w wyniku rozpoznania zażalenia na postanowienie sądu pierwszej instancji. W związku z tym, zgodnie z art. 3941 § 2 in fine k.p.c., nie przysługuje na nie zażalenie do Sądu Najwyższego. Dlatego Sąd Najwyższy odrzucił zażalenie.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (1)

Odpowiedź sądu

Nie, zgodnie z art. 3941 § 2 in fine k.p.c. na takie postanowienie nie przysługuje zażalenie do Sądu Najwyższego.

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy powołał się na przepis art. 3941 § 2 k.p.c., który stanowi, że zażalenie do Sądu Najwyższego nie przysługuje na postanowienie sądu drugiej instancji wydane w wyniku rozpoznania zażalenia na postanowienie sądu pierwszej instancji, nawet jeśli kończy ono postępowanie w sprawie.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

odrzucenie zażalenia

Strona wygrywająca

Sąd Najwyższy (wobec niedopuszczalności zażalenia)

Strony

NazwaTypRola
Maria W.osoba_fizycznaskarżąca/uczestniczka
Halina G.-K.osoba_fizycznaskarżąca/uczestniczka
Gmina W.instytucjawnioskodawca
Maria M.osoba_fizycznauczestnik
Renata S.osoba_fizycznauczestnik
Barbara P.osoba_fizycznauczestnik
Janusz P.osoba_fizycznauczestnik
Mieczysław K.osoba_fizycznauczestnik
Ryszard K.osoba_fizycznauczestnik
Zygmunt K.osoba_fizycznauczestnik
Stanisław K.osoba_fizycznauczestnik
Jerzy S.osoba_fizycznauczestnik
Dorota S.osoba_fizycznauczestnik
Gizela W.-K.osoba_fizycznauczestnik

Przepisy (9)

Główne

k.p.c. art. 3941 § § 2

Kodeks postępowania cywilnego

Wyłącza możliwość wniesienia zażalenia do Sądu Najwyższego na postanowienie sądu drugiej instancji kończące postępowanie w sprawie, jeżeli zostało ono wydane w wyniku rozpoznania zażalenia na postanowienie sądu pierwszej instancji.

Pomocnicze

k.p.c. art. 3941 § § 1

Kodeks postępowania cywilnego

Określa przypadki, w których przysługuje zażalenie do Sądu Najwyższego.

k.p.c. art. 373

Kodeks postępowania cywilnego

k.p.c. art. 370

Kodeks postępowania cywilnego

k.p.c. art. 397 § § 2

Kodeks postępowania cywilnego

k.p.c. art. 39821

Kodeks postępowania cywilnego

k.p.c. art. 5191 § § 1

Kodeks postępowania cywilnego

Określa, że w sprawach o wznowienie postępowania przysługuje skarga kasacyjna.

k.p.c. art. 168

Kodeks postępowania cywilnego

k.p.c. art. 169 § § 2

Kodeks postępowania cywilnego

Argumenty

Skuteczne argumenty

Zażalenie nie spełnia wymogów formalnych określonych w art. 3941 § 2 k.p.c. jako niedopuszczalne do rozpoznania przez Sąd Najwyższy.

Godne uwagi sformułowania

zaskarżone postanowienie należy do wyjątków wskazanych w art. 394 1 § 2 in fine k.p.c., co oznacza, że nie przysługuje na nie zażalenie do Sądu Najwyższego.

Skład orzekający

Anna Kozłowska

przewodniczący

Marian Kocon

członek

Barbara Myszka

sprawozdawca

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "interpretację przepisów dotyczących dopuszczalności zażaleń do Sądu Najwyższego w sprawach cywilnych, w szczególności w kontekście postępowań incydentalnych."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji procesowej, gdzie postanowienie sądu drugiej instancji zapadło w wyniku rozpoznania zażalenia na postanowienie sądu pierwszej instancji.

Wartość merytoryczna

Ocena: 4/10

Sprawa dotyczy kwestii proceduralnych związanych z dopuszczalnością środka zaskarżenia, co jest istotne dla praktyków prawa procesowego, ale może być mniej interesujące dla szerszej publiczności.

Kiedy zażalenie nie jest zażaleniem? Sąd Najwyższy wyjaśnia granice dopuszczalności.

Sektor

praca

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Sygn. akt II CZ 176/11 POSTANOWIENIE Dnia 14 marca 2012 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Anna Kozłowska (przewodniczący) SSN Marian Kocon SSN Barbara Myszka (sprawozdawca) w sprawie ze skargi Marii W. i Haliny G.-K. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym postanowieniem Sądu Rejonowego z dnia 2 listopada 2006 r., wydanym w sprawie z wniosku Gminy W. przy uczestnictwie Marii M., Renaty S., Barbary P., Janusza P., Mieczysława K., Ryszarda K., Zygmunta K., Haliny G – K., Stanisława K., Marii W., Jerzego S., Doroty S. i Gizeli W.- K. o rozgraniczenie, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 14 marca 2012 r., zażalenia Haliny G. – K. na postanowienie Sądu Okręgowego z dnia 6 czerwca 2011 r., odrzuca zażalenie. Uzasadnienie 2 Postanowieniem z dnia 12 sierpnia 2009 r. Sąd Rejonowy odrzucił skargę uczestniczki Marii W. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym postanowieniem tego Sądu z dnia 2 listopada 2006 r., wydanym w sprawie z wniosku Gminy W. przy uczestnictwie Marii M., Renaty S., Barbary P., Janusza P., Mieczysława K., Ryszarda K., Zygmunta K., Haliny G.-K., Stanisława K., Marii W., Jerzego S., Doroty S. i Gizeli W.-K. o rozgraniczenie. Zażalenie uczestniczki Haliny G.-K. na to postanowienie zostało przez Sąd Rejonowy odrzucone postanowieniem z dnia 18 września 2009 r. Uczestniczka wystąpiła z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na ostatnio wymienione postanowienie i równocześnie z wnioskiem złożyła zażalenie. Postanowieniem z dnia 9 marca 2011 r. Sąd Rejonowy oddalił wniosek uczestniczki Haliny G.-K. o przywrócenie terminu i odrzucił jej zażalenie na postanowienie z dnia 18 września 2009 r. Zażalenie uczestniczki na postanowienie z dnia 9 marca 2011 r. zostało przez Sąd Okręgowy oddalone postanowieniem z dnia 6 czerwca 2011 r. Uczestniczka zaskarżyła postanowienie Sądu Okręgowego z dnia 6 czerwca 2011 r. zażaleniem, w którym zarzuciła Sądowi naruszenie przepisów art. 168 i 169 § 2 k.p.c., a w konkluzji zgłosiła wniosek o uchylenie zaskarżonego postanowienia. Sąd Okręgowy przedstawił akta sprawy wraz z zażaleniem Sądowi Najwyższemu. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3941 § 1 k.p.c., zażalenie do Sądu Najwyższego przysługuje na postanowienie sądu drugiej instancji odrzucające skargę kasacyjną oraz skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia i na postanowienie sądu drugiej instancji co do kosztów procesu, które nie były przedmiotem rozstrzygnięcia sądu pierwszej instancji. Z kolei zgodnie z art. 3941 § 2 k.p.c., w sprawach, w których przysługuje skarga kasacyjna, zażalenie przysługuje także na postanowienie sądu drugiej instancji kończące postępowanie w sprawie, z wyjątkiem postanowień, o których mowa w art. 3981 , a także 3 postanowień wydanych w wyniku rozpoznania zażalenia na postanowienie sądu pierwszej instancji. Zaskarżone postanowienie Sądu Okręgowego z dnia 6 czerwca 2011 r. należy wprawdzie do kategorii kończących postępowanie w sprawie ze skargi o wznowienie postępowania i dotyczy wznowienia postępowania w sprawie o rozgraniczenie, w której – zgodnie z art. 5191 § 1 k.p.c. – przysługuje skarga kasacyjna, zostało ono jednak wydane w wyniku rozpoznania zażalenia na postanowienie Sądu pierwszej instancji z dnia 9 marca 2011 r. Dlatego też zaskarżone postanowienie należy do wyjątków wskazanych w art. 394 1 § 2 in fine k.p.c., co oznacza, że nie przysługuje na nie zażalenie do Sądu Najwyższego. Z tych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 373 w związku z art. 370, 397 § 2, 39821 i 3941 § 3 k.p.c. postanowił, jak w sentencji.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI